۱ هر کسی ایمان دارد که عیسی همان مسیح است، فرزند خداست و هر کسی پدر را دوست دارد، فرزند او را نیز دوست خواهد داشت. ۲ این گونه می دانیم که فرزندان خدا را دوست داریم، وقتی خدا را دوست داشته و از احکام او اطاعت کنیم. ۳ محبت به خدا، اطاعت از احکام اوست، و این احکام بار سنگینی نیست، ۴ زیرا کسانی که از خدا زاده شده اند، بر این دنیا پیروز می شوند و ما این پیروزی را به وسیلۀ ایمان به دست آورده ایم. ۵ چه کسی می تواند بر این دنیا پیروز شود؟ فقط آن کسی که ایمان داشته باشد که عیسی، پسر خداست.
۶ عیسای مسیح اوست که با آب و خون آمد. آمدن او نه تنها با آب، بلکه هم با آب و هم با خونِ خودش ثابت گردید. روح است که شهادت می دهد، زیرا او روح حقیقت است. ۷ پس اینجا سه شاهد وجود دارند: ۸ روح مقدس، آب و خون. هر سه با هم یکی هستند و توافق دارند. ۹ اگر ما شهادت انسان را می پذیریم، شهادت خدا قوی تر از آن است، زیرا خدا این شهادت را دربارۀ پسرش داده است. ۱۰ هر کسی که به پسر خدا ایمان دارد، شهادت او را نیز در دل خود دارد اما اگر کسی شهادت خدا را قبول نکند و گواهی او را در مورد پسرش نپذیرد، خدا را دروغگو شمرده است. ۱۱ شهادت این است: خدا به ما زندگی ابدی داده است و این زندگی در پسر اوست. ۱۲ کسی که پسر خدا را دارد، زندگی دارد و کسی که پسر خدا را ندارد، صاحب زندگی نیست.
۱۳ این نامه را به شما نوشتم تا شما که به نام پسر خدا ایمان دارید، اطمینان داشته باشید که زندگی ابدی دارید. ۱۴ ما نزد خدا این اعتبار را داریم که اگر چیزی از او بخواهیم که مطابق ارادۀ او باشد، خدا به خواست ما گوش می دهد. ۱۵ اگر می دانیم که او به ما گوش می دهد، پس این را هم باید بدانیم که هر چه از او بطلبیم به ما می دهد.
۱۶ اگر کسی می بیند که برادر او گناهی کرده است که به مرگ نمی انجامد، پس پیش خدا برای او دعا کند. اگر آن شخص مرتکب چنین گناه نشده باشد، خدا به او زندگی خواهد بخشید. در این میان گناهی هم است که به مرگ می انجامد. پس در این مورد من نمی گویم که دعا کنید. ۱۷ هر نوع بی عدالتی، گناه است اما هر گناهی به مرگ نمی انجامد.
۱۸ ما می دانیم، هر کسی که فرزند خدا شده است، در گناه زندگی نمی کند، زیرا پسر خدا او را نگهداری و حفاظت می کند و شیطان به او دسترسی ندارد.
۱۹ ما می دانیم که متعلق به خدا هستیم، در حالی که همۀ دنیا تحت حکمرانی شیطان قرار دارد.
۲۰ ما می دانیم که پسر خدا آمد و به ما حکمت بخشید تا حقیقت را دریابیم و او را که حقیقت است بشناسیم. ما در اتحاد با او هستیم که سرچشمۀ حقیقت است، یعنی عیسای مسیح پسر خدا. او خدای حقیقی و حیات ابدی است.
۲۱ ای فرزندان عزیز، از بُتها دوری کنید.
۱ رسولان و ایماندارانی که در یهودیه بودند، شنیدند که غیر یهودیان نیز پیام خدا را پذیرفته اند. ۲ وقتی که پِطرُس به اورشلیم بازگشت، کسانی که به ختنه کردن پابند بودند به او طعنه داده گفتند: ۳ «تو به خانۀ مردمی رفتی که ختنه نشده اند و با آنها نان خوردی!» ۴ اما پِطرُس همۀ چیزهایی را که رُخ داده بود، از آغاز برای آنها توضیح داد و گفت: ۵ «من در شهر یافا دعا می کردم که یکبار از خود بی خود شدم و در رؤیا چیزی دیدم مانند یک دسترخوان کلان که از چهار گوشه آویزان شده بود و از آسمان برای من پایین می آمد. ۶ وقتی خوب به آن نگاه کردم، دیدم که در آن اقسام گوناگون حیوانات اهلی و وحشی، خزنده گان و پرنده گان بودند. ۷ سپس صدایی به گوشم رسید که می گفت: «پِطرُس! برخیز، ذبح کن و بخور.» ۸ گفتم: «ای خداوند! من هرگز چیز نجس و ناپاک را نخورده ام.» ۹ بار دوم صدایی از آسمان رسید که می گفت: «آنچه را خدا پاک کرده است، تو آن را ناپاک مخوان.» ۱۰ این صدا سه بار تکرار شد و پس از آن همه چیز دوباره به آسمان بُرده شد. ۱۱ در همان لحظه سه مردی که از قیصریه دنبال من فرستاده شده بودند، به خانۀ شمعون که من در آنجا بودم رسیدند. ۱۲ روح مقدس به من فرمود که بدون شک و تردید با آنها بروم. این شش برادر هم با من رفتند و ما به خانۀ آن شخص داخل شدیم. ۱۳ او ما را آگاه ساخت که چطور فرشته یی را دیده است که در خانه اش ایستاد شده به او گفته است: «کسی را به شهر یافا بفرست و شمعون، ملقب به پِطرُس را نزد خود بخواه. ۱۴ او سخنانی به تو خواهد گفت که به وسیلۀ آن، تو و تمام اهل خانه ات نجات خواهید یافت.» ۱۵ همین که به حرف زدن آغاز کردم، روح مقدس همان گونه که در آغاز بر ما نازل شده بود بر آنها نیز فرود آمد. ۱۶ آنگاه من گفتۀ عیسای مسیح را به خاطر آوردم که گفته بود: «یحیی با آب تعمید می داد اما شما با روح مقدس تعمید خواهید یافت.» ۱۷ پس اگر خدا به آنها همان هدیه ای را بخشید که هنگام ایمان آوردن به خداوند ما عیسای مسیح به ما بخشیده بود، پس من کیستم که بتوانم مانع کار خدا شوم؟» ۱۸ وقتی این چیزها را شنیدند، آنها خاموش ماندند و خدا را ستایش کرده گفتند: «در حقیقت خداوند برای غیر یهودیان نیز این وقت را داده است تا توبه کنند و زندگی یابند.»
۱۹ در نتیجۀ رنج و آزاری که پس از مرگ استیفان آغاز شد، عدۀ زیادی پراگنده شدند و تا شهرهای فنیقیه، انطاکیه و جزیرۀ قبرس مهاجرت کردند. آنها پیام مسیح را به هیچ کسی غیر از یهودیان موعظه نکردند. ۲۰ در میان آنها چند نفر از اهالی قبرس و قیروان نیز بودند که به محض رسیدن به انطاکیه، با غیر یهودیان به صحبت پرداختند و دربارۀ عیسای مسیح بشارت دادند. ۲۱ دست خداوند با آنها بود و عدۀ زیادی ایمان آوردند و پیرو عیسای مسیح شدند.
۲۲ وقتی خبر این چیزها به گوش پیروان عیسای مسیح در اورشلیم رسید، آنها برنابا را به انطاکیه فرستادند. 23-24 برنابا مرد نیکوکار و با ایمان و پُر از روح مقدس بود. وقتی او به آنجا رسید و با چشم خود برکت های خدا را دید، خوشحال شده و آنها را تشویق کرد که از دل و جان به خداوند وفادار بمانند. در نتیجه، عده یی زیادی به عیسای مسیح ایمان آوردند. 25 پس از آن برنابا به شهر ترسوس رفت تا شاوول را پیدا کند. 26 وقتی او را یافت، به انطاکیه آورد. برنابا و شاوول، یک سالِ تمام با ایمانداران دیدار کردند و عده یی زیادی را تعلیم دادند. برای اولین بار در انطاکیه بود که پیروان عیسی، مسیحی نامیده شدند.
27 در همین زمان چند پیامبر از اورشلیم به انطاکیه آمدند. 28 یکی از آنها که اگابوس نام داشت، برخاست و با الهام از روح مقدس پیشگویی کرد که قحطی سخت در سراسر دنیا پیش خواهد آمد. این قحطی در زمان سلطنت کلودیوس، امپراطور روم واقع شد. 29 پس جمع پیروان تصمیم گرفتند که هر کس به قدر توانایی خود برای ایمانداران که در یهودیه زندگی می کردند، کمک کند. 30 آنها چنین کردند و اعانه ها را به دست برنابا و شاوول سپردند تا به رهبران جمعیت پیروان عیسای مسیح در اورشلیم تقدیم کنند.
۱ مسیح ما را رهایی بخشید، پس در آزادی تان استوار بمانید. نگذارید که بار دیگر یوغ بنده گی به گردن شما گذاشته شود.
۲ ببینید، من پولُس به شما می گویم، اگر اجازه دهید که شما را ختنه کنند، مسیح برای شما فایده یی ندارد. ۳ به کسی که می خواهد ختنه شود بار دیگر تأکید می کنم: او مجبور است تا از تمام احکام شریعت اطاعت نماید. ۴ شما که کوشش می کنید با اجرای شریعت عادل شمرده شوید، ارتباط خود را با مسیح قطع می کنید و از فیض خدا دور می شوید. ۵ زیرا ما به وسیلۀ روح مقدس در انتظار آن عدالتی هستیم که از راه ایمان حاصل می شود. ۶ برای کسی که در عیسای مسیح زندگی می کند، ختنه شدن یا ختنه نشدن چیز مهمی نیست. آنچه مهم است، ایمانی است که با محبت عمل می کند.
۷ شما خوب پیش می رفتید. چه کسی شما را چنین گمراه ساخت که نباید از حقیقت اطاعت کنید؟ ۸ این کار از جانب خدا نیست، چون او شما را به حقیقت دعوت کرده است. ۹ «مقدار کمی خمیرمایه، خمیر زیادی را می رساند.» ۱۰ من در خداوند اطمینان دارم که شما عقیدۀ دیگری نخواهید داشت و آن کس که شما را به دو دلی انداخته است، هر کسی که باشد به جزای اعمالش خواهد رسید.
۱۱ اما ای ایمانداران! اگر من هنوز ختنه کردن را موعظه می کردم، پس چرا باز هم از طرف یهودیان جفا می دیدم؟ اگر چنین کاری می کردم، دیگر کسی از موعظۀ صلیب نمی رنجید. ۱۲ ای کاش کسانی که به خاطر ختنه کردن این قدر شما را پریشان می سازند، ختنۀ خود را کاملتر کرده و خویشتن را از مردی می انداختند.
۱۳ ای ایمانداران! شما برای آزادی فرا خوانده شده اید، ولی از این آزادی برای برآوردن هوسهای جسمانی خود سوء استفاده نکنید بلکه با محبت یکدیگر را خدمت کنید. ۱۴ زیرا تمام شریعت در یک حکم خلاصه می شود: «همسایه ات را مانند خود دوست بدار.» ۱۵ اما اگر مانند حیوان درنده بر ضد همدیگر بجنگید، یکدیگر را به طور کامل نابود خواهید ساخت.
۱۶ پس من می گویم، اگر با روح مقدس زندگی کنید، خواهشهای نفسانی را بجا نخواهید آورد. ۱۷ زیرا خواهشهای نفسانی، خلاف خواست روح مقدس است و خواهشهای روح مقدس بر خلاف طبیعت نفسانی است. این دو مخالف یکدیگر اند. شما نمی توانید هر چه دل تان بخواهد بکنید. ۱۸ اما اگر روح مقدس شما را هدایت کند، شما تحت فرمان شریعت نیستید.
۱۹ کارهای طبیعت نفسانی عبارت اند از: فساد جنسی، ناپاکی، هرزه گی، ۲۰ بُت پرستی، جادوگری، دشمنی، ستیزه جویی، حسادت، خشم، رقابت، اختلاف، تفرقه، ۲۱ طمع، مستی، عیاشی و مانند اینها. چنان که در گذشته به شما هُشدار داده بودم، باز می گویم کسانی که چنین کارهایی را می کنند، در میراث پادشاهی خدا نصیبی نخواهند داشت.
۲۲ اما ثمره یی که روح مقدس به بار می آورد محبت، خوشی، سلامتی، بردباری، مهربانی، خیرخواهی، وفاداری، ۲۳ فروتنی و خویشتنداری است که هیچ قانونی بر خلاف آن وجود ندارد. ۲۴ کسانی که متعلق به عیسای مسیح هستند، طبیعت نفسانی را با هوسها و خواهشهای آن بر صلیب کُشته اند. ۲۵ اگر روح مقدس سرچشمۀ زندگی ماست، پس رفتار ما هم باید مطابق روح مقدس باشد. ۲۶ خودپسند نباشیم و یکدیگر را نرنجانیم و بر یکدیگر حسادت نورزیم.
در این فصل خداوند به ارمیا دستور می‌دهد که کمربندی بپوشد، که یک کمربند پارچه‌ای بود که دور لباس پیچیده می‌شد، و سپس آن را برداشته و نزدیک فرات قرار دهد. پس از مدتی ارمیا کمربند را بازمی‌یابد و آن خراب و بی‌مصرف است. خداوند از این به عنوان مثالی از آنچه برای قوم اسرائیل او اتفاق افتاده بود، استفاده می‌کند. او قوم خود را وادار کرده بود که به او بچسبند، همانطور که کمربند به کمر مرد می‌چسبد. او از زمانی که آنها را از مصر بیرون آورد تا آن روز، وفادارانه از آنها مراقبت کرده بود. آرزوی او این بود که آنها قومی برای ستایش و جلال او باشند.
متأسفانه، خداوند باید در مورد آنها بگوید: «آنها صدای او را نشنیدند» و در عوض «به دنبال تخیلقلب خود» و حتی «به دنبال خدایان دیگر برای خدمت و پرستش آنها» می‌رفتند (ارمیا ۱۳:۱۰). در نتیجه آنها مانند یک کمربند خراب شده بودند که برای هدف مورد نظر خود نامناسب و بی‌مصرف است.
در اعمال ۱۱:۲۳، برنابا ایمانداران جدید در انطاکیه را تشویق کرد که با قصد قلبی «به خداوند بچسبند» (kjv). هنوز هم آرزوی خداوند این است که قوم او، اکنون کلیسا، به او بچسبند، تا امروز ما برای ستایش و جلال او باشیم. چسبیدن به او به چه معناست؟ به معنای شنیدن و اطاعت از صدای او از طریق کلام اوست؛ راه رفتن در روح (غلاطیان ۵:۱۶)، مشغول مسیح بودن، و نه به دنبال تخیلات قلب خود؛ و خود را از بت‌ها دور نگه داشتن—هر چیزی که مسیح را در قلب ما جابجا کند (۱ یوحنا ۵:۲۱). مسیحیت به طور گسترده از مثال اسرائیل پیروی کرده و مانند یک «کمربند خراب شده» شده است. باشد که خداوند فیض دهد تا با قصد قلبی به او بچسبیم و برای ستایش و جلال او باشیم تا زمانی که او بیاید.
