۱ خدا در زمانهای گذشته، چندین بار از طریقه های مختلف به وسیلۀ پیامبران با پدران ما صحبت کرده است ۲ ولی در این روزهای اخیر، به وسیلۀ پسر خود با ما سخن گفته است. همان پسری که وارث همه چیز گردیده و به وسیلۀ او همۀ جهان را آفریده است. ۳ عیسای مسیح، درخشش جلال خدا و ظاهر کنندۀ کامل وجود اوست و همه چیز را با کلام قدرتمند خود نگه می دارد. او پس از پاک کردن گناهان آدمیان، در عالم بالا در دست راست خدای متعال نشست.
۴ همان گونه که مسیح برتر از فرشته گان است، نامی که خدا به او داد، نیز برتر از نام آنها می باشد ۵ زیرا خدا هرگز به هیچ یک از فرشته گان نگفته است:
«تو پسر من هستی،
امروز پدر تو شده ام.»
و یا:
«من پدر او می باشم
و او پسر من است.»
۶ همچنان وقتی نخست زاده را به دنیا می فرستد، می فرماید:
«بگذار، همۀ فرشته گان خدا او را بپرستند.»
۷ اما دربارۀ فرشته گان می گوید:
«خدا فرشته گان خود را به صورت باد
و خادمان خود را مانند شعله های آتش می سازد.»
۸ اما دربارۀ پسر گفته شده است:
«ای خدا! تخت سلطنت تو همیشه برقرار و ابدی است.
پادشاهی تو بر عدالت استوار است.
۹ تو عدالت را دوست می داری و از شرارت نفرت داری.
پس از همین خاطر خدا، خدای تو،
تو را بیشتر از همراهانت با روغن شادمانی مسح کرده است.»
۱۰ باز هم خدا می فرماید:
«تو ای خداوند، در ابتدا زمین را آفریدی
و آسمانها کار دستهای توست.
۱۱ آنها از میان خواهند رفت اما تو باقی خواهی ماند؛
همۀ آنها مانند لباس، کهنه و فرسوده خواهند شد.
۱۲ تو آنها را مانند یک چپنِ کهنه دور خواهی افگند
و دوران آنها مانند لباس تمام خواهد گردید،
اما تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.»
۱۳ اما خدا به کدام یک از فرشته گان فرموده است:
«در دست راست من بنشین،
تا دشمنانت را زیر پای تو اندازم»؟
۱۴ پس همۀ فرشته گان، ارواحی هستند که خدا را خدمت می کنند و فرستاده می شوند تا کسانی را که برکت نجات را یافته اند، خدمت کنند.
۱ خدا در زمانهای گذشته، چندین بار از طریقه های مختلف به وسیلۀ پیامبران با پدران ما صحبت کرده است ۲ ولی در این روزهای اخیر، به وسیلۀ پسر خود با ما سخن گفته است. همان پسری که وارث همه چیز گردیده و به وسیلۀ او همۀ جهان را آفریده است. ۳ عیسای مسیح، درخشش جلال خدا و ظاهر کنندۀ کامل وجود اوست و همه چیز را با کلام قدرتمند خود نگه می دارد. او پس از پاک کردن گناهان آدمیان، در عالم بالا در دست راست خدای متعال نشست.
۴ همان گونه که مسیح برتر از فرشته گان است، نامی که خدا به او داد، نیز برتر از نام آنها می باشد ۵ زیرا خدا هرگز به هیچ یک از فرشته گان نگفته است:
«تو پسر من هستی،
امروز پدر تو شده ام.»
و یا:
«من پدر او می باشم
و او پسر من است.»
۶ همچنان وقتی نخست زاده را به دنیا می فرستد، می فرماید:
«بگذار، همۀ فرشته گان خدا او را بپرستند.»
۷ اما دربارۀ فرشته گان می گوید:
«خدا فرشته گان خود را به صورت باد
و خادمان خود را مانند شعله های آتش می سازد.»
۸ اما دربارۀ پسر گفته شده است:
«ای خدا! تخت سلطنت تو همیشه برقرار و ابدی است.
پادشاهی تو بر عدالت استوار است.
۹ تو عدالت را دوست می داری و از شرارت نفرت داری.
پس از همین خاطر خدا، خدای تو،
تو را بیشتر از همراهانت با روغن شادمانی مسح کرده است.»
۱۰ باز هم خدا می فرماید:
«تو ای خداوند، در ابتدا زمین را آفریدی
و آسمانها کار دستهای توست.
۱۱ آنها از میان خواهند رفت اما تو باقی خواهی ماند؛
همۀ آنها مانند لباس، کهنه و فرسوده خواهند شد.
۱۲ تو آنها را مانند یک چپنِ کهنه دور خواهی افگند
و دوران آنها مانند لباس تمام خواهد گردید،
اما تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.»
۱۳ اما خدا به کدام یک از فرشته گان فرموده است:
«در دست راست من بنشین،
تا دشمنانت را زیر پای تو اندازم»؟
۱۴ پس همۀ فرشته گان، ارواحی هستند که خدا را خدمت می کنند و فرستاده می شوند تا کسانی را که برکت نجات را یافته اند، خدمت کنند.
۱ خلاصه آنچه تا به حال گفته ایم، این است که ما چنین کاهن اعظمی داریم که در عالم بالا در دست راست خدای قادر مطلق نشسته است، ۲ او به عنوان کاهن اعظم در جایگاهِ مقدس خدمت می کند، یعنی در آن خیمۀ حقیقی که به دست خداوند ساخته شده است، نه به دست انسان.
۳ همچنین هر کاهن اعظم وظیفه دارد که هدیه هایی را به خدا تقدیم نموده مراسم قربانی را انجام دهد، پس کاهن اعظم ما نیز باید چیزی برای تقدیم کردن داشته باشد. ۴ اگر عیسی هنوز بر روی زمین زندگی می کرد، او نمی توانست کاهن باشد، زیرا مطابق شریعت موسی، کاهنان دیگری هستند که قربانی ها را تقدیم می کنند. ۵ خدمتی را که آنها به عنوان کاهنان انجام می دهند، فقط نمونه و سایه یی از آن چیزهای آسمانی است. وقتی موسی خیمۀ عبادتگاه را می ساخت، خدا به او هُشدار داد: «دقت کن که هر چیز را مطابق همان نمونه یی که بر سر کوه به تو نشان دادم، بسازی.» ۶ اما خدمتی که عیسی به دست آورده است از خدمت کاهنان به مراتب بهتر است، همان گونه که عهد و پیمان جدید خدا با ما همراه با وعده های بهتری نسبت به گذشته بسته شده است.
۷ زیرا اگر آن عهد اول کمبودی نمی داشت، نیازی برای عهد دوم نمی بود، ۸ اما خداوند آنها را ملامت کرده می فرماید:
«روزی فرا می رسد که با مردم اسرائیل و یهودا عهد و پیمان جدیدی می بندم.
۹ اما این عهد مانند آن عهدی نخواهد بود که با پدران شان بستم،
در روزی که دست آنها را گرفته و برای بیرون شدن از مصر هدایت شان کردم،
آنها مطابق آن عهد عمل نکردند
پس من هم از آنها روی گشتاندم.»
۱۰ خداوند چنین فرمود: «این است عهدی که پس از آن روزها با قوم اسرائیل خواهم بست،
احکام خود را در افکار شان گذاشته و آن را بر دلهای شان خواهم نوشت.
من خدای آنها خواهم بود و آنها قوم برگزیدۀ من.
۱۱ آنها دیگر به هموطنان خود تعلیم نخواهند داد
و به برادران خود نخواهند گفت که خداوند را بشناسید.
زیرا همه از خورد تا بزرگ مرا خواهند شناخت.
۱۲ آنگاه من شرارت شان را می بخشم
و دیگر گناهان شان را به یاد نخواهم آورد.»
۱۳ خدا با گفتن دربارۀ عهد جدید، عهد اولی را کهنه می شمارد، و هر چیزی که کهنه و قدیمی شود، به زودی از بین خواهد رفت.
عبرانیان ۱:۳ · عبرانیان ۱:۱۳ · عبرانیان ۸:۱ · TDV
این سومین بار از پنج باری است که در کتاب عبرانیان نویسنده ذکر می‌کند که خداوندعیسی در دست راست خدا نشسته است. این صرفاً تکرار بدون هدف نیست؛ هر بار که ذکر می‌شود، نکته خاصی وجود دارد که روح خدا در صدد بیان آن است.
اول، در عبرانیان ۱:۳ می‌خوانیم: «چون او به تنهایی گناهان ما را پاک کرد، در دست راست عظمت در اعلی علیین نشست.» در این زمینه، نویسنده هفتجلالخداوندعیسی را پیش روی ما قرار می‌دهد؛ بنابراین، می‌توانیم بگوییم او به دلیل جلال شخص خود نشسته است!
سپس، در همان فصل می‌شنویم که پدر می‌گوید: «در دست راست من بنشین تا دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم» (۱:۱۳). در اینجا، او به دلیل برتری خود می‌نشیند.
سومین ارجاع آیه امروز است. در اینجا، خداوندعیسی به دلیل کهانت کامل خود می‌نشیند. برخلاف کسانی که در کهانت لاوی بودند، خداوندعیسی مجبور نبود برای گناهان خود قربانی کند؛ و کهانت او نیز با مرگ محدود نمی‌شود زیرا او همیشه زنده است!
این ما را به چهارمین باری می‌رساند که ذکر شده است خداوند ما نشست: «اما این مرد، پس از آنکه یک قربانی برای گناهان برای همیشه تقدیم کرد، در دست راست خدا نشست» (۱۰:۱۲). در اینجا، ما می‌بینیم که خداوندعیسی به دلیل قربانی کامل خود می‌نشیند.
پنجمین و آخرین باری که مسیح را نشسته می‌بینیم در فصل ۱۲ است. در آنجا او را به عنوان نمونه کامل خود می‌بینیم در حالی که این مسابقه به نام زندگیمسیحی را می‌دویم. ما هدفی در آسمان داریم که بر آن تمرکز کنیم، «به عیسی، آغازگر و کامل‌کننده ایمان ما، که به خاطر شادی که پیش رویش بود، صلیب را تحمل کرد، شرم را خوار شمرد، و در دست راست تخت خدا نشست» (۱۲:۱-۲). باشد که چشمان و دلهای ما امروز با او درگیر و یکپارچه باشد!
