نور روزانه, جون ۵: پس بدانید که در مورد شما هم همین گونه است

پس بدانید که در مورد شما هم همین گونه است، هرگاه تمام اوامری را که به شما داده شده است، بجا آورید، باید بگویید: «ما غلامانی بیش نیستیم.

لوقا ۱۷:۱۰

پس به چه می توانیم افتخار کنیم؟ به هیچ چیز! بر اساس کدام قانون؟ آیا بر اعمال شریعت می توانیم افتخار کنیم؟ نه، بلکه بر اساس قانون ایمان.

رومیان ۳:۲۷

آیا غیر از آن چیزی که خدا برایت داده است، چیزی از خود داری؟ پس اگر به تو بخشیده شده است، چرا طوری به خود فخر می کنی که گویا از خود داشته ای؟

اول قرنتیان ۴:۷

پس شما در نتیجۀ فیض خدا و از طریق ایمان نجات یافته اید و این کار شما نیست بلکه هدیه یی از جانب خداست. این نجات نتیجۀ اعمال شما نیست، پس کسی نمی تواند به خود فخر کند. زیرا ما ساختۀ دست او هستیم و در عیسای مسیح از نو آفریده شدیم تا آن کارهای نیکویی را که خدا پیش از پیش برای ما مقرر داشته بود، انجام دهیم.

اِفِسُسیان ۲:۸–۱۰

اما آنچه امروز هستم، به فیض خدا هستم. فیضی که او نصیب من گردانید، بی فایده نبود. زیرا من از همۀ ایشان بیشتر زحمت کشیدم. اگر چه این من نبودم که با توانایی خود کار می کردم بلکه فیض خدا بود که به وسیلۀ من کار می کرد.

اول قرنتیان ۱۵:۱۰

زیرا همه چیز به وسیلۀ خدا آفریده شد و همه چیز از طریق او و برای اوست.

رومیان ۱۱:۳۶

زیرا هر چیزی که داریم از تو داریم، و از مال تو به تو تقدیم کرده ایم.

اول تواریخ ۲۹:۱۴

بندۀ خود را محاکمه مکن، زیرا زنده ای نیست که به حضور تو عادل شمرده شود.

مزامیر ۱۴۳:۲

خداوند از سرشت ما آگاه است و می داند که خاک هستیم.

مزامیر ۱۰۳:۱۴

پس از آن خداوند، خدا مقداری خاک از زمین برداشت و از آن آدم را ساخت و در بینی او روح حیات دمید و او یک موجود زنده گردید.

پیدایش ۲:۷

تو را می ستایم زیرا که بطور مهیب و عجیب ساخته شده ام. کارهای تو شگفت انگیز است و جان من این را خوب می داند. استخوانهایم از تو پنهان نبود وقتی که در نهان ساخته می شدم و در آغوش زمین نقشبندی می گشتم. چشمان تو جنین مرا دیده است و پیش از آنکه روزهای زندگی من آغاز شود، تو همۀ آن ها را در کتاب خود ثبت کرده بودی.

مزامیر ۱۳۹:۱۴–۱۶

آیا همۀ ما از یک پدر نیستیم؟ آیا همۀ ما را خدا نیافریده است؟

ملاکی ۲:۱۰

ما در او زندگی می کنیم و در او حرکت و هستی داریم.

اعمال رسولان ۱۷:۲۸

چنانکه پدر بر فرزندان خود رحیم است، خداوند هم بر ترسندگان خود شفقت می نماید.

مزامیر ۱۰۳:۱۳

اما او از روی رحمت خود گناه ایشان را بخشیده، آن ها را هلاک نساخت بلکه بارها از غضب خود برگشته و تمامیِ خشم خود را ظاهر نکرد. و بیاد آورد که آن ها بشر هستند و مثل بادی که می وزد و بر نمی گردد.

مزامیر ۷۸:۳۸–۳۹