نور روزانه, می ۲۶: من چوپان نیکو هستم (یوحنا ۱۰:۱۴, ۲۷–۲۸)

سَروَر ما عیسای مسیح را که چوپان بزرگ گوسفندها است.

عبرانیان ۱۳:۲۰

وقتی چوپان بزرگ ظاهر می شود.

اول پِطرُس ۵:۴

من چوپان نیکو هستم. من گوسفندهایم را می شناسم و گوسفندهایم مرا می شناسند، گوسفندهای من صدای مرا می شنوند و من آنها را می شناسم و آنها مرا پیروی می کنند. من به آنها زندگی ابدی می بخشم و آنها هرگز هلاک نخواهند شد و هیچ کس نمی تواند آنها را از دست من بگیرد.

یوحنا ۱۰:۱۴, ۲۷–۲۸

خداوند چوپان من است. محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. مرا در علفچرهای سر سبز قرار می دهد. نزد چشمه های راحت راهنمائی ام می کند. به من روح تازه می بخشد و به خاطر نام خود به راههای عدالت هدایتم می نماید.

مزامیر ۲۳:۱–۳

ما همه مثل گوسفندانِ سرگردان، گمراه شده و به راه خود روان بودیم، اما خداوند گناه همۀ ما را بگردن او نهاد.

اشعیا ۵۳:۶

من چوپان نیکو هستم، چوپان نیکو، جان خود را برای گوسفندهایش فدا می کند.

یوحنا ۱۰:۱۱

به سراغ گمشدگان می روم و آنهائی را که از گله جدا شده اند می آورم. زخمهای مجروحین را التیام می بخشم و به ضعیفان قوت و نیرو می دهم.

حِزقیال ۳۴:۱۶

شما مانند گوسفندهای گمشده به هر طرف سرگردان بودید اما اکنون پیش چوپان و نگهبان جانهای خود برگشته اید.

اول پِطرُس ۲:۲۵

آن شهر احتیاجی به روشنی آفتاب و مهتاب ندارد، زیرا جلال خدا بر آن می درخشد و بره چراغ آن شهر است.

مکاشفه ۲۱:۲۳

هنگام ظهر، در راه نوری از آسمان دیدم که روشنتر از نور آفتاب به دَور من و همسفرانم درخشید. پرسیدم: «خداوندا، تو کیستی؟» جواب داد: «من همان عیسایی هستم که تو به او جفا می کنی.

اعمال رسولان ۲۶:۱۳, ۱۵

پِطرُس، یعقوب و یوحنا برادر یعقوب را با خود گرفته به بالای کوه بلندی بُرد تا با هم تنها باشند. در حالی که شاگردان می دیدند، چهرۀ عیسی تغییر کرد، رویش مانند آفتاب درخشید و لباسش مانند نور سفید گشت.

متی ۱۷:۱–۲

تو دیگر به نور آفتاب، در روز و روشنی مهتاب، در شب احتیاج نمی داشته باشی، زیرا من، خداوند، خدای تو، نور ابدی و جلال تو می باشم. آفتاب تو دیگر غروب نمی کند و مهتابت زوال نمی شود، زیرا من نور جاودانی تو بوده و روزهای سوگواریت بپایان می رسند.

اشعیا ۶۰:۱۹–۲۰

پس از آن که برای مدت کوتاهی رنج دیدید، خدایی که پُر از فیض می باشد و ما را در اتحاد با عیسای مسیح در جلال ابدی خود فرا خوانده است.

اول پِطرُس ۵:۱۰