نور روزانه, می ۲۲: خداوند چوپان من است (مزامیر ۲۳:۱)

برای شما سلامتی به جا می گذارم، من سلامتی خود را به شما می دهم. جهان نمی تواند آن سلامتی را به طوری که من به شما می دهم.

یوحنا ۱۴:۲۷

دنیا با خواهشهای نفسانی آن از بین خواهند رفت اما کسی که ارادۀ خدا را بجا می آورد.

اول یوحنا ۲:۱۷

انسان در خیالبافی زندگی می کند و بیهوده زحمت می کشد. ثروت ذخیره می کند ولی نمی داند که بعد از او دارائی اش نصیب چه کسی می شود.

مزامیر ۳۹:۶

از انجام آن اعمالی که اکنون از آنها شرم دارید چه سودی بُردید؟ عاقبت انجام دادن آن اعمال، مرگ است.

رومیان ۶:۲۱

مرتا، تو برای بسیار چیزها پریشان و ناراحت هستی. اما فقط یک چیز مهم است. آنچه مریم انتخاب کرده از همه بهتر است و از او گرفته نخواهد شد.

لوقا ۱۰:۴۱–۴۲

آرزوی من این است که تشویش را به خود راه ندهید.

اول قرنتیان ۷:۳۲

این چیزها را به شما گفتم تا در من سلامتی داشته باشید. در جهان رنج خواهید دید. ولی شجاع باشید! من بر جهان پیروز شده ام.

یوحنا ۱۶:۳۳

از خداوند که خودش سرچشمۀ سلامتی است، می خواهیم که همیشه و در هر مورد به شما سلامتی عطا فرماید و با همۀ شما باشد.

دوم تسالونیکیان ۳:۱۶

خداوند تو را برکت دهد و تو را محافظت نماید. خداوند روی خود را بر تو تابان سازد و بر تو رحمت کند. خداوند روی خود را بر تو برافرازد و تو را سلامتی بخشد.

اعداد ۶:۲۴–۲۶

به همین طریق روح مقدس در ناتوانی ها.

رومیان ۸:۲۶

اما پشتیبان شما یعنی روح مقدس که پدر به نام من به شما خواهد فرستاد.

یوحنا ۱۴:۲۶

آیا نمی دانید که بدن شما خانۀ روح مقدس است که در شما ساکن است و خدا او را به شما بخشیده است؟

اول قرنتیان ۶:۱۹

زیرا خداست که با لطف خود.

فیلیپیان ۲:۱۳

ما را کمک می کند، زیرا ما نمی دانیم چگونه باید دعا کنیم. اما خود روح مقدس با ناله هایی که نمی توان بیان کرد، برای ما شفاعت می کند و خدا که قلبهای ما را جستجو می کند، از نیت روح مقدس آگاه است، چون روح مقدس مطابق خواست خدا برای ایمانداران شفاعت می کند.

رومیان ۸:۲۶–۲۷

خداوند از سرشت ما آگاه است و می داند که خاک هستیم.

مزامیر ۱۰۳:۱۴

نَیِ خم شده را نمی شکند و شعلۀ ضعیف را خاموش نمی سازد.

اشعیا ۴۲:۳

زیرا روح می خواهد اما جسم ناتوان است.

متی ۲۶:۴۱

خداوند چوپان من است. محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. مرا در علفچرهای سر سبز قرار می دهد. نزد چشمه های راحت راهنمائی ام می کند.

مزامیر ۲۳:۱–۲