نور روزانه, می ۱۸: من قیامت و حیات هستم (یوحنا ۱۱:۲۵)

زیرا همان طور که پدر سرچشمۀ حیات است، به پسر هم این قدرت را بخشیده است تا سرچشمۀ حیات باشد.

یوحنا ۵:۲۶

و اکنون با آمدن نجات دهندۀ ما عیسای مسیح آشکار شده است. او قدرت مرگ را از بین بُرد و با این خبر خوش، زندگی جاویدان را آشکار ساخت.

دوم تیموتاووس ۱:۱۰

من قیامت و حیات هستم. کسی که به من ایمان بیاورد.

یوحنا ۱۱:۲۵

شما نیز زنده خواهید ماند.

یوحنا ۱۴:۱۹

زیرا اگر ما اعتمادی را که در آغاز داشتیم تا به آخر نگهداریم.

عبرانیان ۳:۱۴

زیرا آنهایی که یک بار وجدان شان روشن شده است و مزۀ هدیۀ آسمانی را چشیده اند و در روح مقدس سهیم گردیده اند.

عبرانیان ۶:۴

و از همین خاطر به ما وعده های بزرگ و گرانبها داده شده است تا در طبیعت الهی سهیم گردیم و از فسادی که در خواهشهای نفسانی در دنیا موجود است.

دوم پِطرُس ۱:۴

اولین انسان یعنی آدم، موجود زنده گشت. اما آدم آخر یعنی مسیح، روح زندگی بخش گردید. 51‏-52 گوش دهید تا رازی را برای شما بیان کنم. همۀ ما نخواهیم مُرد، بلکه وقتی صدای شیپور آخر شنیده شود، ما در یک لحظه و با یک چشم به هم زدن تغییر خواهیم یافت. زیرا شیپور به صدا در می آید و مُرده گان برای زندگی ای که دیگر از بین نمی رود، زنده می شوند و ما نیز تغییر خواهیم یافت.

اول قرنتیان ۱۵:۴۵, ۵۱–۵۲

قدوس، قدوس، قدوس، خداوند، خدای قادر مطلق، که بود و هست و می آید.

مکاشفه ۴:۸

عزت و شکرگزاری تقدیم می کنند.

مکاشفه ۴:۹

خدای متبارک که حاکم یکتا و شاهِ شاهان و رب الارباب است، عیسای مسیح را در وقت معین ظاهر خواهد نمود. بر خدا که یگانه ذات غیر فانی است و در نوری ساکن می باشد که تا حال انسانی به آن نزدیک نشده و هیچ کس او را ندیده و نمی تواند ببیند.

اول تیموتاووس ۶:۱۵–۱۶

بر خدای یکتا، آن پادشاه ابدی، فنا ناپذیر و نادیدنی تا به ابد عزت و جلال باد! آمین.

اول تیموتاووس ۱:۱۷

خودپسند نباشیم و یکدیگر را نرنجانیم و بر یکدیگر حسادت نورزیم.

غلاطیان ۵:۲۶

اما یک خواهش از شما می کنم: «هر کدام تان گوشواره هائی را که به غنیمت گرفته اید، به من بدهید.» (چون دشمنان شان که اسماعیلی بودند، همگی گوشواره می پوشیدند.) آن ها جواب دادند: «با کمال خوشی ما گوشواره ها را به تو می دهیم.» پس آن ها یک چپن را بروی زمین هموار کردند و همگی گوشواره های غنیمت را در آن انداختند. جِدعُون از آن ها یک بت طلائی ساخت و آنرا در شهر خود، عُفره قرار داد. بزودی مردم اسرائیل به پرستش آن شروع کردند. این کار یک عمل زشتی بود که جِدعُون و خانواده اش مرتکب شدند.

داوران ۸:۲۴–۲۵, ۲۷

با این حال، تو باز هم در آرزوی چیزهای بزرگ هستی؟ آن ها را طلب منما.

ارمیا ۴۵:۵

برای این که مکاشفه های عظیمی را که دیده ام مرا مغرور نسازد، بیماری دردناکی همچون خار در جسم به من داده شد که مانند قاصدی از طرف شیطان مرا بکوبد تا مبادا مغرور شوم.

دوم قرنتیان ۱۲:۷

هیچ عملی را از روی خودخواهی و غرور انجام ندهید بلکه با فروتنی، دیگران را از خود بهتر بدانید.

فیلیپیان ۲:۳

محبت حسادت و لاف زدن را نمی شناسد. محبت کبر و غرور ندارد. محبت رفتار زشت ندارد. خود خواه نیست.

اول قرنتیان ۱۳:۴–۵