نور روزانه, جنوری ۲۵: او ما را نجات داد (تیطوس ۳:۵–۶)

این عدالت از راه ایمان به عیسای مسیح به دست می آید. خدا همۀ آنهایی را عادل می شمارد که به مسیح ایمان دارند و در این مورد هیچ تفاوت بین یهودی و غیر یهودی نیست.

رومیان ۳:۲۲

مسیح کاملاً بیگناه بود ولی خدا تمام گناهان ما را بر دوش او گذاشت تا ما در پیوسته گی با او از جانب خدا عادل شمرده شویم.

دوم قرنتیان ۵:۲۱

وقتی مسیح به خاطر ما مورد لعنت قرار گرفت، ما را از لعنت شریعت آزاد کرد زیرا نوشته شده است: «هر کسی که بر صلیب آویخته شود، لعنت خدا بر اوست.»

غلاطیان ۳:۱۳

خدا شما را با عیسای مسیح متحد ساخت و او را برای ما حکمت، عدالت، قدوسیت و خونبهای آزادی از گناه گردانیده است.

اول قرنتیان ۱:۳۰

او ما را نجات داد. اما این نجات به خاطر کارهای نیک که کرده بودیم نبود، بلکه آن را به سبب رحمت خدا به دست آوردیم. او ما را به قدرت روح مقدس از گناهان ما شُسته، تولد تازه و زندگی نو بخشید. خدا روح خودش را به وسیلۀ عیسای مسیح نجات دهندۀ ما، به فراوانی بر ما عطا کرد.

تیطوس ۳:۵–۶

در مقایسه با امتیاز بسیار ارزنده یعنی شناختن سَروَر خود عیسای مسیح، همه چیزهای دیگر را برای خود بی ارزش می دانم، زیرا به خاطر او من همه چیز را از دست داده ام و همه چیز را هیچ شمردم تا به مسیح تعلق داشته و به او پیوند شوم. من دیگر به عدالت خود که از طریق شریعت به دست می آید تکیه نمی کنم، بلکه به وسیلۀ ایمان به عیسای مسیح عادل شمرده شده ام. این عدالت بر ایمان استوار است و از خدا سرچشمه می گیرد.

فیلیپیان ۳:۸–۹

بلکه آن روح شما را فرزندان خدا می گرداند و ما به کمک این روح در پیشگاه خدا فریاد می کنیم: «اَبا، ای پدر.»

رومیان ۸:۱۵

عیسی وقتی این سخنان را گفت به سوی آسمان نگاه کرده فرمود: «ای پدر! ... ای پدر مقدس ... ای پدر عادل!

یوحنا ۱۷:۱, ۱۱, ۲۵

پس گفت: اَبا، ای پدر!

مرقُس ۱۴:۳۶

خدا برای این که نشان دهد که فرزندان او هستیم، روح پسر خود را به قلبهای ما فرستاد و این روح صدا می زند و می گوید: «ابا» یعنی «ای پدر.»

غلاطیان ۴:۶

پس اکنون همۀ ما به وسیلۀ مسیح در یک روح مقدس به سوی خدای پدر نزدیک می شویم. پس شما دیگر بیگانه و اجنبی نه بلکه با ایمانداران به خدا هموطن بوده و اعضای خانوادۀ او می باشید.

اِفِسُسیان ۲:۱۸–۱۹

تو پدر ما هستی. ... تو ای خداوند، پدر ما و نجات دهندۀ ما هستی و نام تو ازلی است.

اشعیا ۶۳:۱۶

پس بر می خیزم و پیش پدر خود می روم و به او می گویم: پدر، من نسبت به خدا و نسبت به تو گناه کرده ام. دیگر لایق آن نیستم که پسر تو گفته شوم. با من هم مانند یکی از نوکران خود رفتار کن.» پس برخاست و راهی خانۀ پدر شد.

لوقا ۱۵:۱۸–۲۰

پس مانند فرزندانِ عزیز خدا، از او پیروی کنید.

اِفِسُسیان ۵:۱