نور روزانه, جنوری ۲۲: خداوندا، تو خدای من هستی (اشعیا ۲۵:۱)

زیرا این خدا، خدای ماست تا به ابد و ما را تا طول حیات هدایت می کند.

مزامیر ۴۸:۱۴

خداوندا، تو خدای من هستی. به تو سپاس می گویم و نام ترا تمجید می کنم. زیرا تو کارهای حیرت انگیزی انجام داده ای و آنچه را که از قدیم اراده نموده ای با امانت و راستی به انجام رسانیده ای.

اشعیا ۲۵:۱

ای خداوند تو همه چیز من هستی. آنچه را که نیاز دارم به من اعطا کرده ای و آیندۀ من در دستهای تو است.

مزامیر ۱۶:۵

به من روح تازه می بخشد و به خاطر نام خود به راههای عدالت هدایتم می نماید. حتی هنگام عبور از درۀ تاریک مرگ از بدی نمی ترسم، زیرا تو همراه من می باشی. عصا و چوب دستی تو مرا تسلی می دهد.

مزامیر ۲۳:۳–۴

با وصف این همه من دایماً با تو هستم و تو دست مرا گرفته ای. موافق صلاحدید خود مرا هدایت می کنی و بعد مرا در حضور پُر جلال خود می رسانی. کیست برای من در آسمان؟ غیر از تو هیچ چیزی را در زمین نیز نمی خواهم. هر چند بدنم فرسوده و دلم ضعیف گردد، اما خدا صخرۀ دلم و تا ابد همه چیز من است.

مزامیر ۷۳:۲۳–۲۶

دلهای ما در او خوشی می کند زیرا به نام مقدس او توکل می کنیم.

مزامیر ۳۳:۲۱

خداوند کار مرا به کمال خواهد رسانید. ای خداوند، رحمت تو تا به ابد است. کارهای دست خویش را ترک منما.

مزامیر ۱۳۸:۸

در کثرت اندیشه های دل من، تسلی های تو جانم را آسایش بخشید.

مزامیر ۹۴:۱۹

هنگامیکه دلم از حال می رود، به تو رو می آورم، تا مرا به صخره ای که از من بلندتر است هدایت نمائی.

مزامیر ۶۱:۲

مشکلم را حل کن و در پناه خود نگاهم دار!

اشعیا ۳۸:۱۴

بار تمام تشویش های خود را به خداوند بسپار و او از تو حمایت می کند.

مزامیر ۵۵:۲۲

پادشاه ساختی و هرچند که من طفل ضعیفی هستم که دست راست و چپ خود را نمی شناسم.

اول پادشاهان ۳:۷

اگر در بین شما کسی بدون حکمت باشد، آن را از خدا طلب نماید و خدایی که هر چیز را با سخاوتمندی به همه انسانها می بخشد و ملامت هم نمی کند، آن را به او خواهد داد.

یعقوب ۱:۵

پس کیست که لیاقت این کار را داشته باشد؟

دوم قرنتیان ۲:۱۶

می دانم که در طبیعت نفسانی من هیچ نیکویی نیست.

رومیان ۷:۱۸

فیض من برای تو کافی است.

دوم قرنتیان ۱۲:۹

پسرم، خاطر جمع باش، گناهانت بخشیده شد ... خاطر جمع باش ایمانت تو را شِفا داده است و از همان لحظه آن زن شِفا یافت.

متی ۹:۲, ۲۲

جان من سیر می شود، چنانچه از غذای چرب و لذیذ و زبانم با خوشی تو را ستایش می کند. وقتی که در بستر خود می روم، تو را یاد می کنم و در هنگام شب به تو می اندیشم.

مزامیر ۶۳:۵–۶