کار با خداوند محصول
من در دفترم پوستری دارم که توسط یک دوست مسیحی طراحی و چاپ شده است. زیر تصویر یک کشاورز که بذر می‌کارد، نوشته شده است: «اگر بذر نکاریم، نمی‌توانیم انتظار محصول داشته باشیم.» اخیراً، خداوند از آن استفاده کرد تا قدردانی من را از دعوت او برای همکاری با او در گسترش انجیل تجدید کند.
او این کار را با یادآوری این آیات انجام داد تا پیام پوستر را عمیق‌تر کند: «کشاورزی برای کاشت بذر خود بیرون رفت» (مرقس ۴:۳ NIV). «بذر کلام خداست» (لوقا ۸:۱۱). «من بذر را کاشتم، آپولس آبیاری کرد، اما خدا آن را رشد داد ... ما همکاران خدا هستیم» (اول قرنتیان ۳:۶،۹). «به مزارع نگاه کنید! آنها برای برداشت آماده‌اند» (یوحنا ۴:۳۵).
ما اغلب به فکر گفتن درباره نجات‌دهنده خود به دیگران هستیم. ساعت‌ها با دوستان درباره وضعیت گمراهی کسانی که می‌شناسیم صحبت می‌کنیم. حتی دعا می‌کنیم که کسی آنها را برای مسیح به دست آورد. دفعه بعد که هر یک از این کارها را انجام می‌دهیم، بیایید ضمیر شخصی در پوستر من را به یاد بیاوریم: «اگر بذر نکاریم، نمی‌توانیم انتظار محصول داشته باشیم.» اگر این کار را نکنیم، یک هشدار است؛ اگر انجام دهیم، یک وعده است!
ما فراخوانده شده‌ایم تا بذر او را بکاریم. این بدان معناست که او می‌خواهد ما به دیگران درباره عیسی، که کلام است (یوحنا ۱:۱۴)، بگوییم. و نتیجه گفتن به دیگران، برداشت جان‌هاست. اگر نکاریم، شادی برداشت را از دست می‌دهیم. به همین سادگی است.
مزارع نجات‌نیافتگان در اطراف ما هستند. آنها در سرزمینی دوردست نیستند، بلکه در کلاس‌های درس، محل کار و محله‌های ما هستند. خدا ما را فرا می‌خواند تا به عنوان «همکاران» به او بپیوندیم. او تنها بذری را به ما داده است که محصول جان‌ها را تولید می‌کند، اما ما باید آن را بکاریم تا در آن برداشت شرکت کنیم.
پس بیایید به آن بپردازیم. بیایید به دیگران درباره نجات‌دهنده خود بگوییم و نتایج را به او بسپاریم. بالاخره، او «خداوند محصول» است (متی ۹:۳۸).
