چرا به خدا هم باور نکنیم؟
ما به هشدارهای انسان‌ها پاسخ می‌دهیم… چرا به هشدارهای خدا پاسخ ندهیم؟
زندگی پر از هشدار است: 🚨 چراغ‌های چشمک‌زن در گذرگاه راه‌آهن 🚂 سوت گوش‌خراش قطاری که نزدیک می‌شود ⚠️ پیچ تند در پیش است ⚡ خطر – ولتاژ بالا ⛔ ورود ممنوع
اگر آژیر پلیس را بشنویم، به سرعت از سر راه کنار می‌رویم. با این حال، وقتی خدا به ما هشدار می‌دهد که «از غضب آینده بگریزید» (متی ۳:۷)، آیا بی‌تفاوت هستیم؟
آیا هشدار خدا مهم‌تر از آن هشدارهای دیگر نیست؟
اگر برچسب هشدار روی بطری می‌گوید سم، ما با محتویات آن با احتیاط رفتار می‌کنیم. اگر مقامات بهداشتی بگویند آب آلوده است، ما از نوشیدن آن دست می‌کشیم.
با این حال، وقتی خدا به ما می‌گوید که «مزد گناه مرگ است» (رومیان ۶:۲۳)، آیا ما به گناه کردن ادامه می‌دهیم؟
اگر نقاش تابلویی بگذارد که هشدار می‌دهد رنگ خیس است، ما دست نمی‌زنیم. اگر تابلوی ورود ممنوع را ببینیم، دور می‌مانیم.
اگر دکتر بگوید شخصی بیماری مسری دارد، ما دور می‌مانیم. اگر یک رویداد ورزشی به بلیط نیاز داشته باشد، مطمئن می‌شویم که یکی داریم.
با این حال، وقتی عیسی می‌گوید، «اگر کسی دوباره متولد نشود، نمی‌تواند ملکوت خدا را ببیند» (یوحنا ۳:۳)، آیا کلام او را نادیده می‌گیریم؟
اگر تابلویی می‌گوید نمونه رایگان، مطمئن می‌شویم که یکی بگیریم.
اما وقتی روح‌القدس اعلام می‌کند که «هدیه خدا حیات جاودان در مسیح عیسی، خداوند ماست» (رومیان ۶:۲۳)، آیا پاسخ می‌دهیم، «حالا نه،» حتی اگر به شدت به آن نیاز داشته باشیم؟
به همین دلیل است که بسیاری از مردم برای همیشه گم شده‌اند!
«ما شهادت انسان را می‌پذیریم، اما شهادت خدا بزرگتر است… و این است شهادت: خدا به ما حیات جاودان داده است، و این حیات در پسر اوست. کسی که پسر را دارد، حیات دارد؛ کسی که پسر خدا را ندارد، حیات ندارد.» (اول یوحنا ۵:۹-۱۲ NIV)
ما به هشدارهای انسان‌ها پاسخ می‌دهیم. چرا به هشدارهای خدا پاسخ ندهیم؟
