«چه کسی بر ما خداوند است؟»
این سؤال مزمور ۱۲:۴ (NASB) با تکبر توسط کسانی پرسیده می‌شود که «به یکدیگر دروغ می‌گویند؛ با لب‌های چاپلوس و با دلی دوگانه» (آیه ۲). آنها «چیزهای بزرگ» (آیه ۳) یا «چیزهای متکبرانه» می‌گویند، طبق چندین ترجمه دیگر. مطمئناً، ما نیازی نداریم که خیلی دور نگاه کنیم تا افرادی را ببینیم که با این توصیف مطابقت دارند. این افراد از راه‌های شیطان پیروی می‌کنند، که «در حقیقت نمی‌ایستد»، «هیچ حقیقتی در او نیست»، و «پدر دروغ‌هاست» (یوحنا ۸:۴۴). ویژگی‌های مردان بی‌وفا افزایش خواهد یافت و به طور کامل در ضد مسیح دیده خواهد شد. کمی قبل از ظهور ضد مسیح، کسانی از ما که به خداوند عیسی مسیح اعتماد کرده‌ایم، از این صحنه برداشته خواهیم شد «تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم، و بدین ترتیب همیشه با خداوند خواهیم بود» (۱ تسالونیکیان ۴:۱۷).
بیایید، برای لحظه‌ای، خودمان را با همین سؤال به چالش بکشیم: چه کسی بر ما خداوند است؟ مهم نیست که نگرش ما هنگام شروع تأمل در این فکر چگونه باشد، ما بلافاصله فروتن می‌شویم. چه کسی بر ما خداوند است؟ البته، او خداوند عیسی مسیح است. او، که خداست، کسی است که به این زمین نفرین‌شده از گناه به عنوان انسان آمد. عیسی برای نجات مردان، زنان و کودکان با تحمل داوری خدا برای گناهانشان بر صلیب جلجتا آمد. با انجام این کار، او به طرز وحشتناکی از دست مخلوقات خود رنج برد و هنگامی که خدا او را ترک کرد، عذاب غیرقابل تصوری را تحمل کرد. عیسی مسیح خود را داد تا ما بتوانیم جاودانه زندگی کنیم – و حتی اکنون از آن زندگی لذت ببریم! او در آسمان متعال شده است، و محبت و فیض او هر روز بر ما می‌بارد در حالی که ما اینجا راه می‌رویم. این همان کسی است که خداوند ماست!
در مزمور ۱۲ می‌خوانیم که خداوند «برخواهد خاست» و شخص خداپرست را «در امنیتی که آرزویش را دارد» قرار خواهد داد (آیه ۵). این وعده با توصیفی از کلمات خداوند، در تضاد با دروغ بی‌وفایان، دنبال می‌شود: «کلمات خداوند کلمات پاک هستند؛ مانند نقره‌ای که در کوره بر زمین آزمایش شده، هفت بار تصفیه شده» (آیه ۶). آنچه خداوند می‌گوید حقیقت محض است! باشد که در این سال نو وقت بگذاریم تا کلام خدا را روزانه بخوانیم و بگذاریم کلمات بر روح ما جاری شوند تا تأثیر آن قابل توجه باشد. سپس، وقتی به ما نگاه می‌کنند، همه خواهند دانست «چه کسی بر ما خداوند است.»
