کلام خدا بسیار غنی است؛ عمق آنچه که در آن نهفته است، تا زمانی که در این دنیا زندگی می‌کنیم، فراتر از درک ما خواهد بود. با این حال، ما کتاب مقدس را فقط یک بار نمی‌خوانیم و سپس آن را کنار نمی‌گذاریم. ما آن را بارها و بارها می‌خوانیم، هر روز بخشی از آن را تأمل می‌کنیم، و بیشتر و بیشتر درباره خدا و راه‌های او با بشر – با ما – می‌آموزیم. چقدر محبت او نسبت به شما و من عظیم است!
مَثَل خاک‌ها در متی ۱۳: ۱-۹ در حین آماده‌سازی این شماره از مجله، که موضوع آن «رشد و پیشرفت روحانی» است، در ذهن من بوده است. همانطور که به یاد دارید، این مَثَل خاص درباره اتفاقاتی است که در یک فرد پس از کاشته شدن بذر، یعنی کلام خدا، رخ می‌دهد. کاربرد مستقیم آن در رابطه با اقتدار او به عنوان پادشاه و نیاز به اطاعت از او است. توضیح خداوند در آیات ۱۸-۲۳ کمک بزرگی در درک این مَثَل است.
از چهار مورد ارائه شده، سه مورد از یک بذر به یک گیاه تبدیل می‌شوند که حداقل نشان‌دهنده مقداری زندگی و رشد است. در این تمثیل‌ها می‌بینیم:
۱. یکی با شادی شروع شد،
اما آنچه وجود داشت دوام زیادی نداشت و ثمری نداشت. گیاه، یا شخص، «ریشه نداشت» و نتوانست در برابر «تنگنا یا آزار و اذیتی» که پیش آمد مقاومت کند (آیه ۲۱). چیزی برای سود کسی که بذر را کاشت، وجود نداشت.
۲. دیگری رشد کرد و احتمالاً میوه داد،
زیرا کتاب مقدس می‌گوید که «بی‌ثمر» شد (آیه ۲۲). متأسفانه، در این وضعیت، همانطور که امروز اغلب در میان ایمانداران می‌بینیم، «نگرانی‌های این دنیا و فریبندگی ثروت» ارزش کلام را در زندگی خفه کرد. این شخص هنوز تغذیه می‌گرفت، اما ارزش آن از بین رفت زیرا دنیا میل او به کلام را تحت‌الشعاع قرار داد.
۳. آخرین مثال ایمان را به تصویر می‌کشد
که همه ما باید به آن آرزو کنیم. او مواد مغذی و آب را جذب کرد، آنها را در زندگی خود گنجاند، رشد کرد و به وفور میوه داد. این میوه‌ای بود که در نظر بذرکار خوب بود. چقدر مهم است که ما در خداوند و نجات‌دهنده خود ریشه‌دار باشیم، بر کلام خدا تأمل کنیم و از او که به ما تعلیم می‌دهد – روح‌القدس – بیاموزیم. تنها در این صورت است که ما به طور مداوم برای جلال خدا میوه نیکو خواهیم آورد.
شما چه نوع گیاهی هستید؟ از این انواع، کدام یک را می‌خواهید باشید؟
