مکاشفه ۲ و ۳
مقدمه
کتاب مکاشفه نشان می‌دهد که چگونه خدا راه‌های خود را بر زمین به اوج مناسبی برای جلال خود و برای افتخار پسرش، خداوند ما عیسی مسیح، خواهد رساند. هم برکت و هم عدالت به طور جهانی در جهان آینده آشکار خواهد شد. به همین دلایل، متن کتاب و مفاهیم مربوطه، مملو از مجموعه‌های بسیاری از «هفت‌ها» است که هر یک نشان‌دهنده کمال یا تمامیت یک مفهوم یا فرآیند است؛ معمولاً به روشی خوب، اما گاهی اوقات برای شر. بیش از پنجاه «هفت» در این کتاب وجود دارد. هفت روح، ستاره، فرشته، نامه، کلیسا، مهر، شیپور، جام، نمونه‌های مهمی هستند.
مکاشفه ۱: ۱-۳
این کتاب برای مقدسین رنج‌کشیده در پایان قرن اول میلادی نوشته شده بود. تعداد نسبتاً کمی از محققان وجود داشتند؛ هیچ کتاب مقدسی به شکلی که ما اکنون می‌شناسیم، وجود نداشت. همانطور که در روزهایی که سموئیل متولد شد،
«کلام خداوند در آن روزها گرانبها (کمیاب) بود» (۱ سموئیل ۳: ۱).
بنابراین می‌توانیم اهمیت این عبارت را درک کنیم:
«خوشا به حال کسی که می‌خواند.»
همانطور که در ۱ تیموتائوس ۴: ۱۳
«به خواندن همت گمارید»
این به خواندن عمومی و با صدای بلند کتاب مقدس اشاره دارد. چقدر عجیب! تنها کتابی که وعده خاصی از برکت به خواننده می‌دهد، یکی از نادیده‌گرفته‌ترین کتاب‌ها نیز هست.
«خواندن» - این ممکن است یک عادت در حال مرگ باشد، حتی شاید در میان برخی از مردم خداوند، اما قطعاً یک عادت خوب است. ما تمایل داریم موجوداتی از عادت باشیم. بیایید عادت خوب خواندن با صدای بلند متن کتاب مقدس را پرورش دهیم.
«کسانی که می‌شنوند» - مخاطبان، جماعت، کسانی که خواننده در حضور آنها با صدای بلند می‌خواند. خدا را شکر که هنوز کسانی هستند که مایلند برای شنیدن کلام خدا گرد هم آیند. در ۱ پطرس ۲: ۲ می‌خوانیم: «مانند نوزادان تازه متولد شده، شیر خالص کلام را آرزو کنید تا به وسیله آن رشد کنید.» چالش همیشگی این است که آیا ما هنوز همان اشتهای مشتاقانه را برای کلام خدا داریم که در ابتدا به انجیل ایمان آوردیم؟
«کسانی که حفظ می‌کنند» (رعایت می‌کنند، محافظت می‌کنند، ارج می‌نهند، گنجینه می‌دانند، اطاعت می‌کنند، عمل می‌کنند) - این هم به خواننده و هم به جماعت خطاب می‌شود. این به هیچ وجه خودکار نیست. این نیاز به تمرین، ایمان و آمادگی برای اطاعت از روح و حرف آنچه خداوند از طریق کلام خود برای ما روشن می‌سازد، دارد. برکت و سعادت به کسی که می‌خواند (با صدای بلند)، کسانی که به خواندن گوش می‌دهند، و به ویژه به کسانی (خواننده و شنونده) که آماده اطاعت از کلام خوانده شده هستند، وعده داده شده است. این وعده به طور خاص و ویژه به مقدسین رنج‌کشیده در زمان نگارش آن داده شد. به همان وضوح، همچنان صدای ویژه‌ای برای مقدسین رنج‌کشیده در هر روز دارد.
«زمان نزدیک است» (نزدیک) - اگر آن زمان، تقریباً دو هزار سال پیش، چقدر بیشتر اکنون؟
این کتاب به راحتی به ۳ بخش اصلی تقسیم می‌شود، همانطور که در ۱: ۱۹ تعریف شده است:
- «بنویس»: «چیزهایی که دیده‌ای» - فصل ۱: رؤیای داور
- «چیزهایی که هستند» - فصل‌های ۲ و ۳: هفت کلیسا (که در ادامه بررسی خواهند شد)
- «چیزهایی که بعد از این خواهند بود» - فصل‌های ۴-۲۲: داوری (شامل رویدادهای بزرگ نبوی که پس از پایان دوره کلیسا رخ خواهند داد).
تمرین حاضر این است که در مورد خطاب به هفت کلیسا در آنچه آن زمان آسیا نامیده می‌شد، اما اکنون بخشی از ترکیه را تشکیل می‌دهد، تأمل کنیم. آنچه در نظر است، یک شرح جامع نیست، بلکه یک یا دو نکته است. دانشجوی کوشا کتاب مقدس جزئیات را دنبال خواهد کرد.
مکاشفه ۱: ۱۲-۱۸ رؤیا
قبل از خطاب به مجامع، ابتدا با خداوند، داور عادل (۲ تیموتائوس ۴: ۸)، در تمام جلال سلطنتی او آشنا می‌شویم. این در یک رؤیا به رسول یوحنا داده شد و در فصل ۱: ۱۲-۱۸ ثبت شده است. جزئیات زیادی برای جلب علاقه، توجه و در واقع اطاعت ما وجود دارد. یک خلاصه کوتاه از ویژگی‌های مربوطه برای نوع مطالعه‌ای که امیدواریم دنبال کنیم، کافی خواهد بود.
| متن | معنی/اهمیت/کاربرد |
| :-- | :-------------------------------- |
| هفت شمعدان طلایی | کلیساها، مجامع محلی، نور را بر زمین حمل می‌کنند. |
| در میان | او می‌داند چه خبر است. |
| یکی شبیه پسر انسان | ویژگی‌های اخلاقی مشخص. در زندگی او بر زمین، اصطلاح پسر انسان نشان‌دهنده جایگاه خواری بود که او با میل در انسانیت فروتنانه پذیرفت. در اینجا، این اصطلاح برای او در جلال قضایی‌اش استفاده می‌شود. |
| جامه‌ای تا به پا | لباس کاهنی. |
| کمربندی طلایی بر سینه | محدودیت الهی در داوری عادلانه |
| سر، موهایی سفید مانند پشم، سفید مانند برف | احترام، حکمت (نگاه کنید به دانیال ۷: ۹) |
| چشمانی مانند شعله آتش | بررسی مداوم و نافذ. («تو، خدا، مرا می‌بینی» پیدایش ۱۶: ۱۳). همچنین نگاه کنید به یوحنا ۱: ۹ نور قلب خدا را آشکار می‌کند! نور قلب انسان را آشکار می‌کند! |
| پاهایی مانند برنج صیقلی | برای اجرای داوری عادلانه آماده شده. |
| صدایی مانند صدای آب‌های بسیار | عظمت، شکوه، قدرت بی‌امان. |
| در دست راست او هفت ستاره | ستاره‌ها - نور را از آسمان می‌دهند. حاملان نور فردی - کسانی که به طور محلی جماعت را طبق اراده خدا هدایت می‌کنند. ما نوری مستقل از او نداریم. |
| از دهان او شمشیری تیز و دو لبه | کلام او کافی خواهد بود. (یوحنا ۱۲: ۴۸) |
| چهره | مانند خورشید که در قوت خود می‌درخشد |
| نور جهان | نسبت به جهان. |
| خورشید عدالت | نسبت به اسرائیل. |
| ستاره صبح | نسبت به کلیسا |
| اول و آخر | سه بار در اشعیا (۴۱: ۴، ۴۴: ۶، ۴۸: ۱۲) در مورد یهوه گفته شده است. سه بار در مکاشفه (۱: ۱۷، ۲: ۸، ۲۲: ۱۳) در مورد عیسی گفته شده است |
| فرشتگان | کسی که با آسمان در ارتباط است. نشان‌دهنده اقتدار و قدرت، نه صمیمیت. نماینده عنصر مسئول در هر مجمع. رهبری محلی است (حمل بار جلسه) اما هدیه جهانی است. در کتاب مقدس، رهبران همیشه به صورت جمع صحبت می‌شوند، به جز یک اشاره در عبرانیان ۱۲: ۲ (JND) به خود مسیح به عنوان رهبر. در رهبری، مانند همه چیز، او باید برتری داشته باشد (کولسیان ۱: ۱۸) |
| مرگ - مقصد/وضعیت (میانی) بدن، بخش مادی شخص. | |
| جهنم/هادس - مقصد/وضعیت (میانی) روح و روان، بخش(های) غیرمادی شخص. | |
| با هم، بخش‌های غیرمادی و مادی کل/تمام شخص را تشکیل می‌دهند. نگاه کنید به ۱ تسالونیکیان ۵: ۲۳ - «تمام روح و روان و بدن شما.» | |
خطاب به هفت کلیسا
هفت کلیسا (مجامع محلی) را می‌توان مشاهده کرد:
به صورت گذشته‌نگر (تاریخی)
- این خطاب‌ها تاریخ و وضعیت روحانی هفت مجمع محلی را برای ما ترسیم می‌کنند که در واقع در قرن اول میلادی در آنچه اکنون به عنوان غرب ترکیه می‌شناسیم، همزمان وجود داشتند و فعالیت می‌کردند. این یک واقعیت غم‌انگیز است که معمولاً ما بیشتر احتمال دارد توجه کنیم و درس‌های لازم را بیاموزیم وقتی که مثال مورد بررسی شخص یا چیزی غیر از خودمان باشد. بررسی این کلیساها، که موجودیت‌های تاریخی واقعی بودند، خود یک کتاب درسی است، اما بسیار، بسیار بیشتر از صرفاً یک درس تاریخ.
به صورت شخصی (فردی)
- علاوه بر این، می‌توان آنها را به درستی تاریخ روحانی و اخلاقی (چرخه زندگی روحانی؟) یک روح فردی در نظر گرفت. با شناخت خودمان، می‌دانیم که در علاقه و میزان تعهد خود به خداوند و در تازگی روحمان نوسان داریم. در هر لحظه یا مرحله‌ای از تاریخ روحانی خود به عنوان افراد، تقریباً مطمئناً با وضعیت یکی از هفت کلیسا مقایسه می‌شویم، همانطور که در این دو فصل با بصیرت توصیف شده‌اند. با این حال، باید مراقب باشیم که این تصور را پیدا نکنیم که می‌توانیم به یک سطح بالا از وضعیت یا تجربه برسیم که در آن نیازی به شنیدن چالش فراخوان روح‌القدس نداشته باشیم.
به صورت محلی (منطقه‌ای)
- علاوه بر این، می‌توان آنها را به طور مشروع به عنوان ترسیم تاریخ روحانی و اخلاقی (چرخه زندگی روحانی؟) یک مجمع محلی در نظر گرفت. آنچه در مورد ما به عنوان افراد صادق است، تقریباً مطمئناً در مورد مجامع محلی ما نیز صادق است. آنچه ما به عنوان افراد هستیم، آنچه را که ما به صورت محلی و جمعی به عنوان بیان مجمع هستیم، تشکیل می‌دهد.
به صورت نبوی (پانورامیک)
- یک تفسیر معتبر اصلی، در این هفت خطاب، تاریخ کلیسایی و اخلاقی پیش‌بینی شده کل دوره کلیسا (چرخه زندگی کامل تدبیری؟) از پنطیکاست تا ربایش را تشخیص می‌دهد. یعنی، آنها یک بررسی پانورامیک به ما می‌دهند که چگونه کلیسای مسیحی مسئولیت‌های خود را بین زمانی که در روز پنطیکاست افتتاح شد و ربایش، زمانی که تاریخ مسئولیت‌پذیر آن در این جهان به پایان خواهد رسید، انجام داده و خواهد داد.
ارتباط داده‌های تاریخی و جغرافیایی و برخی از کلمات در متن
هر یک از هفت مکان مرکز یک منطقه کد پستی تحت اداره روم بود. خدمات پستی حتی در آن روزهای اولیه جایگاه مناسب خود را داشتند. البته، برادران از پیک‌های خود برای انتقال این نامه‌ها و سایر نامه‌های مهم استفاده می‌کردند. با این حال، جالب است که ببینیم خدای دانای کل و حکیم مطلق به انسان‌ها اجازه داده بود سیستمی را طراحی و راه‌اندازی کنند که برای او در انجام کار خودش مفید باشد، اگر او صلاح می‌دید که چنین کند.
جالب است که هفت مجمع در یک مسیر دایره‌ای قرار دارند که به راحتی می‌توان آن را به همان ترتیبی که خطاب‌ها داده شده‌اند، طی کرد. یک پیک که نامه‌ها را تحویل می‌دهد، همان مسیر را، به ترتیب ساعتگرد، همانطور که در متن ارائه شده است، طی می‌کند، با افسس شروع می‌شود و در لائودیکیه به پایان می‌رسد. برخی از این مکان‌ها اکنون نام‌های متفاوتی نسبت به آنچه در قرن اول میلادی داشتند، دارند، اگرچه برخی از نام‌ها تا به امروز باقی مانده‌اند.
در کلیساها، از درون و بیرون، فروپاشی وجود دارد. خطاب به این هفت کلیسا برای تحریک عواطف اکنون است تا زمانی که او بیاید، و در قلب‌هایشان آنچه را که در نهایت به طور جهانی توسط خود خدا برقرار خواهد شد، زمانی که او همه و در همه باشد، برقرار سازند.
هفت کلیسا در شخصیت و وضعیت خود تفاوت‌های زیادی داشتند. شکست‌ها و نقص‌های متفاوتی در هر کلیسا وجود دارد که توسط انسان‌ها وارد شده است. راه حل در هر مورد یکسان است، در دستان یک شخص الهی -
«بشنوید که روح به کلیساها چه می‌گوید.»
هر خطاب از الگوی یکسانی پیروی می‌کند:
- معرفی خود مسیح به یکی از روش‌هایی که یوحنا او را در فصل ۱ دید، به ویژه مناسب با وضعیتی که آن کلیسا در آن افتاده بود. اگر شناخته و قدردانی می‌شد، این امر آن را از افتادن به آن وضعیت حفظ می‌کرد. این ایمان پرهیزگاران را در زمان آزمایششان حفظ خواهد کرد.
- تأکید بر دانش کامل خداوند («من می‌دانم») از شرایط هر کلیسا که منجر به تأیید یا محکومیت او از آنچه می‌یابد می‌شود.
- فراخوان پایانی از روح به کلیسا، با دادن هشدارهای ویژه، کلمات تشویق، و وعده ویژه‌ای به غلبه‌کننده.
این دیدن خداوند، اگر تشخیص داده شود، و فراخوان روح، اگر پاسخ داده شود، ما را قادر می‌سازد تا غلبه‌کننده شویم. غلبه‌کننده کسی است که مایل است از اراده آشکار شده خدا اطاعت کند، مهم نیست که در چه اقلیتی خود را می‌یابد، و با هر هزینه شخصی. همانطور که جزئیات مربوط به مجامع محلی مختلف را دنبال می‌کنیم و زوال تدریجی (عمومی) را می‌بینیم، خواهیم دید که هر چه وضعیت عمومی باشد، همیشه فرصتی برای افراد وجود دارد که به صورت فردی «غلبه کنند». به طور قابل توجهی، غلبه به عنوان یک مسئله کاملاً شخصی و فردی ارائه می‌شود، اگرچه آنچه ما به صورت جمعی هستیم تا حد زیادی به آنچه ما به عنوان افراد هستیم وابسته و نتیجه آن است. ما همچنین فرصت خواهیم داشت تا با چالش‌های موجود، هم به عنوان افراد و هم در مجامع محلی خود، روبرو شویم.
