آزار و اذیت امروز چرا؟
از گزارش‌های متعدد در هر روز معین توسط «صدای شهدا»: یک دادگاه تجدیدنظر حکم ۱۱ سال زندان را برای یک ایماندار جنوب شرق آسیا که کشیش کلیسایی است که توسط دولت ملی ممنوع شده است، تأیید کرد. افراد مسلح در یک کلیسای غرب آفریقا، واقع در یک روستای کوچک، آتش گشودند. شش نفر کشته شدند. چندین نفر دیگر به شدت مجروح شدند و ساختمان به آتش کشیده شد. یک نوکیش مسیحی شرق آفریقایی به عنوان مجازات برای پذیرش «دین خارجی» در انظار عمومی شلاق زده شد. او ۴۰ ضربه شلاق خورد در حالی که تماشاگران او را مسخره می‌کردند. ما امروز آزار و اذیت ایمانداران را در سراسر جهان می‌بینیم – در بسیاری از نقاط خشونت‌آمیز، اما در هر کشوری وجود دارد. در حالی که من نمی‌توانم به درستی وارد رنج‌های واقعی بسیاری شوم، از کتاب مقدس می‌توانم برخی از دلایل پشت سر ظلم به مسیحیان را درک کنم.
نبرد تاریخی
خداوند عیسی به پیروان خود گفت: «کلامی را که به شما گفتم به یاد آورید، خادم از ارباب خود بزرگتر نیست. اگر مرا آزار دادند، شما را نیز آزار خواهند داد» (یوحنا ۱۵:۲۰ KJV) و «خوشا به حال شما، هنگامی که مردم شما را سرزنش کنند و آزار دهند و به دروغ هر نوع بدی را به خاطر من علیه شما بگویند» (متی ۵:۱۱).
چرا چنین نفرتی نسبت به خداوند مبارک ما وجود داشت؟ همانطور که در باغ عدن پیشگویی شد، از همان ابتدا دشمنی بین نسل زن (خداوند عیسی) و مار (که شیطان است؛ ابلیس) وجود داشته است (پیدایش ۳:۱۵). شیطان در حالی که خداوند بر روی زمین بود، هم شخصاً و هم از طریق افراد شریر به او حمله کرد (لوقا ۴:۲-۱۳؛ متی ۲۶:۴؛ یوحنا ۱۰:۳۱؛ اعمال ۲:۲۳). دشمن اصلی خدا، که در حملات خود علیه خداوند عیسی موفق نشده بود، حملات خود را بر فرزندان خدا – بدن خداوند بر روی زمین – ادامه می‌دهد. این در سخنان مسیح جلال یافته به شائول، مردی که به شدت کلیسای اولیه را آزار می‌داد، کاملاً روشن شد: «من عیسی هستم که تو او را آزار می‌دهی» (اعمال ۹:۴-۵).
آیا به خاطر نام خداوند خدای ما رنج می‌برید؟ شما تنها نیستید – این اتفاق در ۴۰۰۰ سال گذشته رخ داده است. ما تشویق می‌شویم که «شاد باشید و بسیار خوشحال باشید: زیرا پاداش شما در آسمان بزرگ است: زیرا آنها نیز انبیا را که قبل از شما بودند، آزار دادند» (متی ۵:۱۲).
ما می‌بینیم که شیطان با آزار و اذیت بدن خداوند عیسی مسیح به او حمله می‌کند – و ما، به عنوان ایمانداران، بدن او هستیم (افسسیان ۵:۳۰). پطرس کلمات امید خداوند ما را برای کسانی که به خاطر نام او رنج می‌برند، با توصیه به آزاردیدگان تکرار می‌کند که «شاد باشید، زیرا شما در رنج‌های مسیح شریک هستید؛ تا هنگامی که جلال او آشکار شود، شما نیز با شادی فراوان خوشحال شوید» (اول پطرس ۴:۱۳).
نجات‌نیافته در برابر ایماندار
«اما همانطور که آن زمان، آنکه از جسم متولد شد، آنکه از روح متولد شد را آزار داد، اکنون نیز چنین است» (غلاطیان ۴:۲۹). یک جنگ روحانی (افسسیان ۶:۱۲) بین کسانی که به خداوند تعلق دارند و کسانی که توسط شیطان کنترل می‌شوند، وجود دارد. به هر حال، هر کس که ایماندار واقعی به پسر خدا نیست، فرزند شیطان است و خواسته‌های او را انجام خواهد داد. خداوند عیسی این رابطه را با گفتن: «شما از پدر خود شیطان هستید، و شهوات پدر خود را انجام خواهید داد. او از ابتدا قاتل بود» (یوحنا ۸:۴۴) تأیید کرد. از همان اوایل تاریخ، قائن، بی‌ایمان، هابیل، مرد ایمان را کشت.
علاوه بر این، ما به عنوان مسیحیان با کسانی که در دنیا هستند متفاوتیم و زندگی ما نمی‌تواند این را نشان ندهد. اگر نه در کلام یا عمل (که در برخی کشورها باید با دقت محافظت شود) پس در آرامشی که داریم و فراتر از هر درکی است (فیلیپیان ۴:۷) دیده خواهد شد. با تشخیص اینکه باید تفاوتی وجود داشته باشد، زیرا «چه مشارکتی عدالت با بی‌عدالتی دارد، چه ارتباطی نور با تاریکی دارد یا چه سهمی ایماندار با بی‌دین دارد؟» (دوم قرنتیان ۶:۱۴-۱۵)، دنیا واکنش نشان خواهد داد: «آری، و همه کسانی که می‌خواهند در مسیح عیسی با تقوا زندگی کنند، آزار و اذیت خواهند دید» (دوم تیموتائوس ۳:۱۲).
فرزندان شیطان، کسانی که «از پایین» هستند (یوحنا ۸:۲۳)، فرزندان خدا را آزار خواهند داد. خوشبختانه، حملات آنها هرگز نمی‌تواند ما را از محبت ابدی جدا کند – و آنها ممکن است برخی از مسیحیان را مستقیماً به حضور خداوند بیاورند. پولس، که به دست یهودیان و غیریهودیان بی‌ایمان بسیار رنج کشید، می‌توانست بگوید: «چه کسی ما را از محبت مسیح جدا خواهد کرد؟ آیا مصیبت، یا پریشانی، یا آزار و اذیت، یا خطر، یا شمشیر؟ زیرا من متقاعد شده‌ام که نه مرگ، نه زندگی، نه فرشتگان، نه ریاست‌ها، نه قدرت‌ها، نه هیچ مخلوق دیگری، قادر نخواهند بود ما را از محبت خدا که در مسیح عیسی خداوند ماست، جدا کنند» (رومیان ۸:۳۵-۳۹).
برای گسترش انجیل
«و در آن زمان آزار و اذیت بزرگی علیه کلیسایی که در اورشلیم بود، رخ داد؛ و همه آنها در سراسر مناطق یهودیه و سامره پراکنده شدند ... بنابراین کسانی که پراکنده شده بودند، به هر جا می‌رفتند و کلام را موعظه می‌کردند» (اعمال ۸:۱،۴). به نظر می‌رسد کلیسای خدای زنده، در خاک‌های خصمانه بهتر رشد می‌کند. جایی که آزار و اذیت وجود دارد، ایمانداران واقعاً می‌دانند چه چیزی را باور دارند و چرا آن را باور دارند! و هنگامی که برخی احساس می‌کنند که باید خانه‌های خود را برای امنیت ترک کنند، این به وسیله‌ای برای گسترش انجیل توسط مسیحیانی تبدیل می‌شود که در ایمان و درک کتاب مقدس خود ریشه‌دار هستند.
چه آزار و اذیت منفعل باشد و چه خشونت‌آمیز، پراکندگان می‌توانند یک برکت واقعی برای دیگران باشند – برای گمشدگان، برای ایمانداران قوی و برای کسانی که نیاز دارند راه‌های خداوند را کامل‌تر بیاموزند – همانطور که آکیلا و پریسیلا نمونه آن هستند. می‌خوانیم: «پس از این چیزها پولس از آتن رفت و به قرنتس آمد و یهودی معینی به نام آکیلا را یافت که در پونتوس متولد شده بود و اخیراً از ایتالیا آمده بود، با همسرش پریسیلا؛ (زیرا کلودیوس فرمان داده بود که همه یهودیان از روم بروند:) و به نزد آنها آمد. و چون او هم‌صنعت بود، با آنها ماند» (اعمال ۱۸:۱-۳). «و او [آپولوس] شروع به سخن گفتن با جسارت در کنیسه کرد: هنگامی که آکیلا و پریسیلا او را شنیدند، او را به نزد خود بردند و راه خدا را کامل‌تر به او توضیح دادند» (اعمال ۱۸:۲۶).
برای نزدیک‌تر کردن ما به خداوند
«آری بی‌شک، و من همه چیز را به خاطر برتری شناخت مسیح عیسی خداوند خود زیان می‌دانم: که به خاطر او همه چیز را از دست داده‌ام، و آنها را فضله می‌دانم، تا مسیح را به دست آورم، و در او یافت شوم، نه با عدالت خود، که از شریعت است، بلکه با آنچه از طریق ایمان مسیح است، عدالتی که از خدا به وسیله ایمان است: تا او را بشناسم، و قدرت رستاخیز او را، و مشارکت در رنج‌های او را، با مرگ او هم‌شکل شوم» (فیلیپیان ۳:۸-۱۰).
شائول آزاردهنده به پولس آزاردیده تبدیل شد. او نه تنها جایگاه محترم خود را در یهودیت رها کرد، بلکه گاهی اوقات دارایی‌های خود و تقریباً جان خود را از دست داد در حالی که از مکان‌های مختلف رانده می‌شد. فرار از دمشق با کمک شاگردانی که او را شبانه بردند و از دیوار در سبدی پایین آوردند (اعمال ۹:۲۵) – او می‌دانست که به چه کسی می‌تواند اعتماد کند. حتی وقتی همه او را ترک کردند، پولس هنوز می‌توانست بگوید: «با این حال خداوند با من ایستاد و مرا تقویت کرد؛ تا موعظه به وسیله من کاملاً شناخته شود و همه غیریهودیان بشنوند: و من از دهان شیر نجات یافتم» (دوم تیموتائوس ۴:۱۷).
آزار و اذیت ممکن است ما را به رابطه‌ای نزدیک‌تر با نجات‌دهنده و وابستگی بیشتر به خداوند مبارک ما، نگهدارنده، بکشاند. «بنابراین من در ضعف‌ها، در سرزنش‌ها، در نیازها، در آزار و اذیت‌ها، در پریشانی‌ها به خاطر مسیح لذت می‌برم: زیرا وقتی ضعیف هستم، آنگاه قوی هستم» (دوم قرنتیان ۱۲:۱۰).
برای آزمایش ایمان ما
«به طوری که ما خود در کلیساهای خدا به خاطر صبر و ایمان شما در تمام آزار و اذیت‌ها و مصیبت‌هایی که تحمل می‌کنید، افتخار می‌کنیم: که نشانه آشکاری از داوری عادلانه خداست، تا شما شایسته ملکوت خدا شمرده شوید، که به خاطر آن نیز رنج می‌برید» (دوم تسالونیکیان ۱:۴-۵). آزار و اذیت ممکن است ما را آزمایش کند تا ببیند آیا ایمان و اعتماد ما به خداوند عیسی واقعی است یا خیر. پولس از این واقعیت که کلیسای تسالونیکی در آزمایشات خود به خوبی مقاومت می‌کرد، هیجان‌زده بود. او می‌توانست ببیند که ایمان آنها پایدار است، بنابراین می‌توانست به استواری ایمان آنها افتخار کند، با دانستن اینکه این خدا را خشنود می‌کند.
ما از چه نوع جنسی [شخصیتی] هستیم؟ گاهی اوقات تا زمانی که آزمایشات و آزار و اذیت‌ها فرا نرسند، نمی‌دانیم. باشد که خداوند ما را حفظ کند و ما را از آزمایش سربلند بیرون آورد و بدین ترتیب کسی را که برای ما رنج کشید، جلال دهد: «تا آزمایش ایمان شما، که بسیار گرانبهاتر از طلای فانی است، اگرچه با آتش آزمایش شود، ممکن است در ظهور عیسی مسیح به ستایش و افتخار و جلال یافت شود» (اول پطرس ۱:۷).
برای کسب جلال و تاج
«و اگر فرزندان، پس وارثان؛ وارثان خدا، و هم‌وارثان با مسیح؛ اگر با او رنج ببریم، تا با او نیز جلال یابیم» (رومیان ۸:۱۷). باید قبل از تعالی، فروتنی وجود داشته باشد (متی ۲۳:۱۲). خداوند عیسی نمونه کامل این بود (فیلیپیان ۲:۵-۱۱). قبل از جلال و تاج خود، او شرم صلیب را تحمل کرد. پولس فهمید که همذات‌پنداری با نجات‌دهنده در رنج بردن به خاطر نام او، تاجی از عدالت را در ارتباط با مسیح پیروز به ارمغان خواهد آورد. او این را برای خود گفت و تیموتائوس را در مسیری مشابه تشویق کرد: «اما تو در همه چیز هوشیار باش، رنج‌ها را تحمل کن، کار یک مبشر را انجام بده، خدمت خود را کاملاً اثبات کن. زیرا من اکنون آماده قربانی شدن هستم، و زمان رفتن من نزدیک است. من نبرد خوبی را جنگیده‌ام، مسیر خود را به پایان رسانده‌ام، ایمان را حفظ کرده‌ام: از این پس تاجی از عدالت برای من ذخیره شده است، که خداوند، داور عادل، در آن روز به من خواهد داد: و نه فقط به من، بلکه به همه کسانی که ظهور او را دوست دارند» (دوم تیموتائوس ۴:۵-۸).
همذات‌پنداری با مسیح فروتن هزینه‌ای خواهد داشت، احتمالاً هزینه‌ای سنگین همانطور که شهادت پولس نشان می‌دهد. اما او می‌توانست بگوید: «زیرا من حساب می‌کنم که رنج‌های این زمان حاضر شایسته مقایسه با جلالی که در ما آشکار خواهد شد، نیست» (رومیان ۸:۱۸).
افکار پایانی
احتمالاً تنها تعداد کمی از خوانندگان این مجله می‌توانند واقعاً با دیگرانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، همدردی کنند. و ممکن است زمانی فرا رسد که مسیحیان در مکان‌های بیشتری خصومت‌های بیشتری را علیه خود تجربه کنند. جهان در حال تاریک‌تر شدن است و تاریک‌ترین خواهد بود هنگامی که ستاره صبح (خداوند عیسی مسیح، مکاشفه ۲۲:۱۶) بازگردد. آه که همه ما در خداوند از طریق کتاب مقدس تقویت شویم. «زیرا به خاطر همین [انجیل] من نیز این چیزها را رنج می‌برم: با این حال شرمنده نیستم: زیرا می‌دانم به چه کسی ایمان آورده‌ام، و متقاعد شده‌ام که او قادر است آنچه را که به او سپرده‌ام تا آن روز حفظ کند» (دوم تیموتائوس ۱:۱۲).
