پیشینه تیموتائوس
تیموتائوس در خانه‌ای بزرگ شد که هم مادر و هم مادربزرگش به عهد عتیق احترام می‌گذاشتند و آن را به او آموزش می‌دادند (دوم تیموتائوس ۱:۵؛ ۳:۱۴-۱۷). ما نمی‌دانیم تیموتائوس چه زمانی عیسی را به عنوان نجات‌دهنده خود پذیرفت، اما به نظر می‌رسد این اتفاق در اولین سفر بشارتی پولس، حدود ۴۶-۴۸ میلادی، رخ داده است. پولس به همراه برنابا در ایکونیوم و لستره موعظه کرد (اعمال ۱۴:۱-۲۳). در حالی که نام تیموتائوس در آن زمان ذکر نشده است، در دومین بازدید پولس از او به عنوان یک شاگرد یاد می‌شود، و ایمانداران در این شهرها از شهادت او به عنوان پیرو عیسی به خوبی یاد می‌کردند (اعمال ۱۶:۲). پولس از تیموتائوس به عنوان «پسر حقیقی من در ایمان» یاد کرد، زیرا پولس توسط خدا برای آوردن تیموتائوس به ایمان استفاده شد (اول تیموتائوس ۱:۲ NIV). تیموتائوس همچنین شاهد بود که پولس سنگسار شد و به عنوان مرده از شهر بیرون کشیده شد (اعمال ۱۴:۱۹؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۰-۱۱).
آموزش تیموتائوس
ایمانداران افسسی تیموتائوس را برادری وفادار می‌دانستند و دست بر او گذاشتند و او را به کاری که خداوند به او هدیه داده و برای آن آماده کرده بود، سپردند (اول تیموتائوس ۱:۱۸؛ ۴:۱۴؛ دوم تیموتائوس ۱:۶). تیموتائوس به عنوان یک مرد جوان، ۱۵ سال با پولس به عنوان همراه و همکارش سفر کرد. از اعمال ۱۶، جایی که تیموتائوس به پولس پیوست، فقط می‌توانیم تصور کنیم که چگونه او رشد کرد، زیرا دید که روح‌القدس چگونه پولس را در موعظه انجیل تحت مخالفت شدید استفاده می‌کند، و دید که کلیساها در هر مکانی که بازدید می‌کردند تأسیس می‌شوند. همانطور که رسول و شاگرد را با هم می‌بینیم، اهمیت ایمانداران مسن‌تر را در آماده‌سازی و آموزش جوان‌ترها برای خدمت می‌بینیم.
بخشی از آموزش تیموتائوس کمک به کلیساها از طریق تعلیم، و سپس گزارش به پولس برای مأموریت‌های بعدی بود (اول تسالونیکیان ۳:۱-۶). یکی از این مأموریت‌ها بازدید از قرنتس بود که مشکلات فراوانی داشت: «به همین دلیل تیموتائوس، پسر محبوب و وفادار من در خداوند را نزد شما می‌فرستم. او راه و رسم زندگی مرا در مسیح عیسی به شما یادآوری خواهد کرد، که با آنچه من در هر کلیسا در هر جا تعلیم می‌دهم، مطابقت دارد... مراقب باشید که او در طول اقامتش با شما از چیزی نترسد، زیرا او کار خداوند را انجام می‌دهد، درست مانند من» (اول قرنتیان ۴:۱۷؛ ۱۶:۱۰). نام تیموتائوس اغلب با نام پولس در رساله‌های او که از زندان روم نوشته شده‌اند، ظاهر می‌شود.
قبل از اولین زندانی شدنش، پولس دو سال را در افسس به تعلیم راه خداوند و تأسیس رهبران در آنجا گذراند. بعدها او نیاز دید که به مشایخ در مورد تعلیم غلط، و «گرگ‌هایی» که از گروه خودشان می‌آمدند و «گله را دریغ نمی‌کردند» بلکه باعث نزاع و تخریب می‌شدند، بپردازد (اعمال ۲۰:۱۷، ۲۵-۳۰). این اتفاق افتاد، و پس از اولین زندانی شدن پولس، او به افسس بازگشت، با حداقل دو نفر از متخلفان برخورد کرد (۱:۲۰) و تیموتائوس را در آنجا گذاشت تا رهبری کند، تعلیم دهد و به آنها کمک کند تا مشایخ اضافی را شناسایی کنند (۱:۳،۱۰،۱۱؛ ۳:۱-۱۶).
سال‌ها آموزش تیموتائوس با پولس او را به رهبری ایده‌آل برای کمک به کلیسا در بازگشت به مسیر صحیح تبدیل کرد. این برای تیموتائوس آسان نبود زیرا او هنوز توسط مشایخ یک مرد جوان محسوب می‌شد. او در اواسط سی سالگی بود، اما تجربه و بلوغ روحانی بیشتری نسبت به دیگران داشت. او باید با مثال نشان می‌داد که فردی قابل احترام است (۴:۱۲)، و نامه رسولی پولس نیز به تعلیم تیموتائوس اعتبار می‌بخشید.
سخنان آغازین پولس
هنگامی که پولس به شاگرد جوان خود نوشت، به تعدادی از مسائل پرداخت. اول، او می‌خواست به تیموتائوس یادآوری کند که چرا او در افسس برای کمک به کلیسا گذاشته شد. پولس نامه را با سلام معمول خود «فیض، رحمت و صلح» آغاز کرد. او همچنین از مأموریت و عنوان خود به عنوان «رسول مسیح عیسی به فرمان خدا نجات‌دهنده ما، و مسیح عیسی امید ما» استفاده کرد تا به آنچه می‌گفت اعتبار بخشد. تیموتائوس احتمالاً از این نامه برای تقویت تعلیمی که برای برقراری نظم کلیسا لازم بود، استفاده کرد، که یکی از دلایل اصلی ماندن او در افسس پس از سال‌ها سفر با پولس بود (۱:۳،۱۰).
پولس بلافاصله به مشکلات پیش روی کلیسا پرداخت و اشاره کرد که معلمان دروغین باعث سردرگمی، بحث و دلسردی در میان ایمانداران می‌شوند (۱:۳-۱۰). تیموتائوس باید به این مردان دستور می‌داد که از تعلیم دکترین دروغین دست بردارند و به تعلیم عملی بپردازند که ایمانداران محلی را بنا کند. گنوسی‌ها به عنوان یک فرقه مذهبی در حال شکل‌گیری بودند و آموزه‌های دروغین آنها ترکیبی از ادیان اسرارآمیز، فلسفه یونانی، قوانین عهد عتیق و ایمان مسیحی جدیدتر بود. آموزه‌های آنها برای ایمانداران جدیدی که با بخش دروغینی که قبل از نجات می‌شناختند ارتباط داشتند، خوب به نظر می‌رسید. اما این آموزه‌های دروغین فقط باعث سردرگمی می‌شد.
کار خدا بر اساس ایمانی است که خود را از طریق محبت و وجدان نیکو بیان می‌کند. هیچ چیز فریبنده، پنهانی یا با منشأ انسانی نباید تعلیم داده شود. گنوسی‌ها تعلیم می‌دادند که دانش جدیدی دارند که پیروانشان می‌توانند آن را بشناسند. پولس این را رد کرد و گفت که آنها نمی‌دانند در مورد چه چیزی صحبت می‌کنند (۱:۷). سپس او گفت «ما می‌دانیم» با استفاده از کلمه یونانی برای «دانش کامل» و هدف «قوانین» خدا را خلاصه کرد (۱:۸-۱۱).
یک شهادت شخصی وقتی توسط روح هدایت شود، وزن زیادی دارد، و پولس زندگی خود را قبل از گرویدن خلاصه کرد تا نشان دهد که چگونه فیض او را کاملاً به یک خادم مطیع خداوند تبدیل کرد. او به انجیلی که موعظه می‌کرد کاملاً اطمینان داشت: «این یک سخن قابل اعتماد است که شایسته پذیرش کامل است: مسیح عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات دهد – که من بدترین آنها هستم.»
با توجه به همه اینها، پولس تیموتائوس را تشویق کرد که «مبارزه خوب ایمان را بجنگد و به ایمان و وجدان نیکو چنگ بزند» (۱:۱۸-۱۹). هیماینئوس و اسکندر «تعلیم سالم» را رد کرده بودند و ایمان خود و دیگران را به کشتی شکسته تبدیل کرده بودند، که باعث بحث و جدل عمده در کلیسا و در نتیجه طرد آنها شد (۱:۲۰).
نظم و رفتار در کلیسا
پولس پس از سخنان آغازین خود، به تیموتائوس، مشایخ و ما هدف این نامه را گفت: «این دستورات را به شما می‌نویسم تا اگر تأخیر کردم، بدانید که مردم چگونه باید در خانه خدا، که کلیسای خدای زنده، ستون و بنیاد حقیقت است، رفتار کنند» (اول تیموتائوس ۳:۱۵).
• درباره دعا:
پولس دعا را به عنوان بخش مهمی از زندگی کلیسا مورد توجه قرار داد. از آغاز کلیسا، دعا یک هنجار بود:
آنها خود را وقف تعلیم رسولان و رفاقت، شکستن نان و دعا کردند (اعمال ۲:۴۱-۴۲). انواع مختلف دعا – «درخواست‌ها، دعاها، شفاعت و شکرگزاری» (۲:۱) – باید بخشی از زندگی کلیسا برای همه موقعیت‌ها باشد، و برای صلح به عنوان شاهدی برای کسانی که مسیح را ندارند، تنها واسطه بین انسان و خدا (۲:۲-۵) عمل کند.
• درباره نظم:
مردان باید در کلیسا رهبری کنند، دعا کنند و تعلیم دهند، در حالی که زنان به نظم خدا تسلیم می‌شوند (۲:۸-۱۲). برخی تعلیم داده‌اند که این تمایز نقش فرهنگی بوده و برای کلیسای امروز نیست. پولس به وضوح این ایده را با ربط دادن منشأ نقش به خلقت و نظمی که خدا در آنجا برقرار کرد، رد کرد. جنبش قرار دادن زنان در رهبری کلیسا مخالف کتاب مقدس است. این مسئله حقارت نیست؛ زنان نقش‌های مهمی در تعلیم، استفاده از هدایای روحانی و دعا در وزارتخانه‌های مختلف دارند – اما نه در جلسات رسمی کلیسا.
• درباره رهبران:
مشایخ اولیه توسط پولس منصوب شدند (اعمال ۱۴:۲۳). انتصاب رسولی در نهایت متوقف می‌شد، بنابراین مهم بود که کلیسا بداند چه ویژگی‌ها و هدایایی برای کسانی که در آینده مشایخ و شماسان خواهند بود، لازم است (۳:۱-۱۵). مشایخ و شماسان در کلیسا الگویی برای دیگران بودند. آنها نباید دیکتاتورهای خودکامه باشند، بلکه رهبرانی باشند که زندگی‌شان نمونه‌های سالمی باشد که دیگران بتوانند از آنها پیروی کنند (اول پطرس ۵:۳). به همین دلیل پولس استانداردهای شخصیت، هدیه و زندگی خانوادگی را فهرست کرد که باید در زندگی کسانی که کلیسا آنها را به عنوان رهبران کتاب مقدس می‌شناسد، آشکار باشد (۳:۱۴-۱۵).
بینش‌هایی برای خدمت عملی
فصول باقیمانده اول تیموتائوس شامل چندین دستورالعمل در مورد برخی از خطرات در کلیسا و وظایف کلیسا است. آنها در زمان تیموتائوس مورد نیاز بودند و امروز نیز مورد نیاز هستند.
• درباره دکترین:
فصل ۴ با دستورالعمل‌هایی در مورد تعلیم شیطانی آغاز می‌شود. به عنوان مثال، گنوسیسم علیه ازدواج آنگونه که خدا مقرر کرده بود، تعلیم می‌داد. شیطان امروز نیز با ازدواج همجنس‌گرایان و سقط جنین همین برنامه را دارد (۴:۱-۸). به تیموتائوس گفته شد که دکترین سالم را (۴:۶) به گونه‌ای تعلیم دهد که مثال او برای همه دیده شود و منجر به اقتدار اخلاقی مبتنی بر کتاب مقدس شود. به او گفته شد که خود را وقف «خواندن عمومی کتاب مقدس» کند و از هدایای روحانی خود در موعظه و تعلیم استفاده کند (۴:۱۱-۱۶). به این ترتیب کلیسا بنا می‌شد، نه توسط یک شخصیت کاریزماتیک، بلکه بر اساس عمل کتاب مقدس.
• درباره ایمانداران همکار:
به تیموتائوس همچنین گفته شد که برادران و خواهران مسن‌تر را مانند پدر و مادر، و مردان و زنان جوان‌تر را مانند برادر و خواهر بداند – و به ویژه با زنان جوان «با پاکی مطلق» رفتار کند (۵:۱-۲). بسیاری با روابط نادرست با زنان خدمت خود را خراب کرده‌اند.
• درباره بیوه‌زنان:
بیوه‌زنان به کمک نیاز داشتند زیرا برنامه‌های رفاهی وجود نداشت. کمک باید بر اساس نیاز باشد. خانواده‌ها اولین مسئولیت را در مراقبت از بیوه‌زنان خود داشتند، و بیوه‌زنان جوان‌تر باید دوباره ازدواج کنند و از خانه‌ها و خانواده‌های خود مراقبت کنند (۵:۳-۱۶).
• درباره مشایخ:
یک شیخ که در اداره، کار شبانی و تعلیم در کلیسا خدمت می‌کند، باید کمک مالی کافی دریافت کند تا بدون بار کار دنیوی عمل کند. برای تأیید اتهام علیه یک شیخ، شاهدان متعدد لازم است، و گناهکار باید علناً توبیخ شود تا کلیسا یاد بگیرد (۵:۱۷-۲۱).
• درباره طمع:
عشق به پول نیز در افسس یک مشکل بود. طمع و حرص به نیروی محرکه در زندگی فرد تبدیل می‌شود، و غرور موقعیت به دلیل ثروت یا قدرت باعث شده است که بسیاری از نظر روحانی شکست بخورند. پاسخ چیست؟ «خداپرستی با قناعت سود بزرگی است» (۶:۶).
عیسی به تفصیل در مورد مراقبت خدا از متعلقین خود صحبت کرد. پرندگان هوا توسط او نگهداری می‌شوند، سوسن‌های صحرا به زیبایی پوشیده شده‌اند، و خدا بسیار بیشتر از انسان، به ویژه کسانی که متعلق به او هستند، مراقبت می‌کند. ما نباید برای ثروتمند شدن تلاش کنیم، یا نگران چیزها باشیم.
پدر آسمانی شما می‌داند که شما به آنها نیاز دارید. اما ابتدا ملکوت او و عدالت او را بجویید، و همه این چیزها نیز به شما داده خواهد شد (متی ۶:۲۵-۳۴).
نتیجه‌گیری پولس
پولس این نامه را با یک تشویق قدرتمند برای همکار جوان خود به پایان رساند تا از هر آنچه شیطانی است بگریزد «و عدالت، خداپرستی، ایمان، محبت، استقامت و ملایمت را دنبال کند» (۶:۱۱). یک نبرد روحانی در جریان بود و تیموتائوس باید «مبارزه خوب ایمان را بجنگد. به زندگی ابدی که به آن فراخوانده شده‌ای چنگ بزن» (۶:۱۲). با خدمت به خداوند با انگیزه‌های صحیح، تیموتائوس و همه کسانی که از مثال او پیروی می‌کردند، «به زندگی‌ای که واقعاً زندگی است چنگ می‌زدند، و به این ترتیب گنجی برای خود به عنوان بنیادی محکم برای عصر آینده ذخیره می‌کردند» (۶:۱۹).
ما خوب است که این نامه را همانطور که پولس می‌دانست تیموتائوس انجام خواهد داد، بخوانیم و به آن پاسخ دهیم. زندگی ما و کلیسای محلی ما برای آن بهتر خواهد بود.
یادداشت پایانی
- کتاب مقدس‌های اضافی که به هدایا، صلاحیت‌ها و کار یک شیخ می‌پردازند عبارتند از: اعمال ۲۰:۱۷-۳۲؛ رومیان ۱۲:۸؛ اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۱۳؛ تیطس ۱:۵-۹؛ عبرانیان ۱۳:۷،۱۷؛ یعقوب ۵:۱۴؛ اول پطرس ۵:۱-۴. رهبری در کلیسای محلی از اهمیت بالایی برخوردار است و باید مطالعه عمیقی در این زمینه انجام شود. دو کتاب به عنوان کتاب‌های هم از نظر کتاب مقدس صحیح و هم از نظر مثبت مفید توصیه می‌شوند: مشایخ کتاب مقدس: فراخوانی فوری برای بازگرداندن مشایخ کتاب مقدس، توسط الکساندر استراوخ، انتشارات لوئیس و روث؛ و، مشایخ در عمل، از طریق حکمرانی کتاب مقدس کلیسا، توسط ریچارد اچ. سوارتلی، انتشارات کالج اِماوس.
