آیا می‌توانید یوحنا ۶:۵۳ را توضیح دهید: «اگر گوشت پسر انسان را نخورید و خون او را ننوشید، در خود حیات ندارید»؟ آیا این اشاره‌ای به شام خداوند است؟
گنج از چیزی بسیار گرانبها و ارزشمند سخن می‌گوید. وقتی کتب مقدس را باز می‌کنیم، گنج‌های مختلفی را می‌یابیم که قلب را به خود مشغول می‌کنند (متی ۶:۲۱). بیایید به طور خلاصه به سه مورد از آنها اشاره کنیم و سپس به طور کامل‌تر دربارهٔ گنج‌های آسمانی بحث کنیم.
- گنج‌های مصر از دنیا سخن می‌گوید (عبرانیان ۱۱:۲۶).
- گنج در مزرعه از قدیسان خدا سخن می‌گوید (متی ۱۳:۴۴).
- گنج در ظروف سفالی از نور جلال خدا سخن می‌گوید (۲ قرنتیان ۴:۷).
درک یوحنا ۶:۵۳
اگر متن این نقل قول (آیات ۵۰-۵۸) را بخوانیم، می‌بینیم که خداوند هفت بار از خوردن خود یا گوشت خود به عنوان نان زنده، و سه بار از نوشیدن خون خود سخن می‌گوید. منظور «در خود گرفتن»، تصاحب کردن، مال خود کردن است؛ و این با ایمان انجام می‌شود. همانطور که من خداوند را در خود می‌گیرم (می‌خورم) او را مال خود می‌کنم، او برای بدن من غذا و نوشیدنی می‌شود. بدن تقویت می‌شود - حیات دارد، و این حیات ابدی است (آیه ۵۴).
خوب است توجه داشته باشیم که کلمه «خوردن» در آیات ۵۱ و ۵۳ بهتر است «خورده باشد» ترجمه شود (ترجمه جی. ان. داربی)؛ یعنی یک بار برای همیشه خوردن، و نتیجه آن حیات است. اما سپس در آیات بعدی «خوردن» است، یعنی تصاحب مداوم و منظم.
پس، «من گوشت را خورده‌ام»، یعنی من خداوند عیسی را به عنوان نجات‌دهندهٔ خود پذیرفته‌ام و او را به عنوان خداوند در وجود خود برای به دست آوردن حیات گرفته‌ام؛ و اکنون در «خوردن» همیشگی او، آن حیات را در این دنیا حفظ می‌کنم: «عادل به ایمان زندگی خواهد کرد» (غلاطیان ۳:۱۱). برای حفظ سلامت زندگی مسیحی خود، باید آن را تغذیه کنم، و این با «خوردن خداوند عیسی» انجام می‌شود، یعنی خواندن کلام او و آموختن از او، تأمل بر او و بدین ترتیب او را در وجود خود گرفتن. توجه داشته باشید که این به فکر رستاخیز (آیه ۵۴) و جهان آینده (آیه ۵۸) منجر می‌شود. آیا شگفت‌انگیز نیست که بدانیم چون خداوند عیسی اکنون در دست راست خدا زنده است، من حیات دارم؛ و آن حیات همان حیاتی است که او در این دنیا داشت، که اکنون در اوج جلال دارد، و که من در روز جلال آینده، زمانی که او به عنوان پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان سلطنت خواهد کرد، آن را به نمایش خواهم گذاشت!
یوحنا ۶:۵۳ و شام خداوند
در مقایسه، خوردن شام خداوند بیشتر به معنای یادآوری او در غیاب اوست، تا زمانی که او بیاید، و فکر شهادت عمومی را مطرح می‌کند.
«این بدن من است که برای شما داده شده است»، جماعت را وارد می‌کند؛ این یک عمل جمعی است، در حالی که خوردن گوشت او فردی است.
