درک غیرت مقدس: شعله‌ای مقدس برای جلال خدا

«غیرت خانه تو مرا خورده است.» (یوحنا ۲:۱۷)

«غیرت یک اصل است؛ شور یک احساس. یکی جرقه یک مزاج خوش‌بین و تخیل بیش از حد گرم شده است. دیگری، شعله‌ای مقدس است که در محراب خدا افروخته شده و در معبد خدا می‌سوزد،» این را رابرت وان (۱۷۹۵-۱۸۶۸) بیان کرد.

چنین بود غیرت مقدس و آسمانی الگوی بزرگ ما؛ او فوران‌های زودگذر شور و اشتیاق نداشت که زمان آن را سرد کند و مشکلات مانع آن شوند. زندگی او یک اعتراض خشمگینانه علیه گناه بود - یک جریان بی‌وقفه از عشق بی‌مرگ به جان‌ها، که تمام بدخواهی دشمنان و بی‌مهری دوستان نمی‌توانست حتی برای یک لحظه آن را از مسیر خود منحرف کند. حتی وقتی او از مردگان برمی‌خیزد، و ما تصور می‌کنیم کار او به پایان رسیده است، غیرت او فقط اعمال تازه عشق را واسطه می‌کند.

جان گودوین (۱۵۹۴-۱۶۶۵) می‌گوید: «هنوز قلب و مراقبت او بر انجام کارهای بیشتر است. اکنون که آن کار بزرگ را بر روی زمین به پایان رسانده است، به شاگردان خود خبر می‌دهد که با عجله به آسمان می‌رود تا کار دیگری انجام دهد» (به یوحنا ۲۰:۱۷ مراجعه کنید).

خواننده، آیا چیزی از این غیرت می‌دانید که آب‌های فراوان نمی‌توانستند آن را خاموش کنند؟ ببینید که، مانند غیرت خداوندتان، ثابت، هوشیار، سازگار و بی‌انحراف باشد. چقدر زیادند کسانی که، مانند فرزندان افرایم، «کمان حمل می‌کنند» (مزامیر ۷۸:۹) - همه با غیرت وقتی غیرت نیازی به فداکاری ندارد، اما «در روز نبرد پشت می‌کنند!» دیگران برای مدتی خوب می‌دوند، اما به تدریج، از طریق تأثیرات بی‌حس‌کننده دنیوی‌گرایی، خودخواهی و گناه، مانع می‌شوند. دو شاگرد، ظاهراً به یک اندازه فداکار و با غیرت، از طریق پولس، در یکی از رساله‌های او، یک سلام مسیحی مشترک می‌فرستند: «لوقا و دیماس به شما سلام می‌رسانند» (کولسیان ۴:۱۴). چند سال بعد، او از زندان رومی خود می‌نویسد: «دیماس مرا ترک کرده است... فقط لوقا با من است.» (۲ تیموتائوس ۴:۱۰-۱۱).

در حالی که غیرت قابل ستایش است، صلاحیت رسول را به یاد داشته باشید: «همیشه در یک چیز خوب با غیرت بودن خوب است» (غلاطیان ۴:۱۸). در این روزها سکه‌های تقلبی زیادی به نام «غیرت» رایج است که تصویر و کتیبه عیسی را ندارد. غیرت برای عضویت در کلیسا و فرقه، غیرت برای عقاید و اصول، غیرت برای تخیلات و چیزهای غیرضروری وجود دارد. از چنین چیزهایی دوری کنید.

خداوند شما با مثال و تأیید خود چنین تقلبی‌هایی را تأیید نکرد. غیرت او همیشه بر دو هدف، و تنها دو هدف متمرکز بود - جلال خدا و خیر انسان. باشد که با شما نیز چنین باشد. ابتدا (همانطور که او وارد معبد زمینی شد)، با «تازیانه از طناب‌های کوچک» (یوحنا ۲:۱۵) وارد حرم قلب خود شوید. هر مزاحم ناپاک را از آنجا بیرون کنید. اجازه ندهید خودتان فریب بخورید. دیگران ممکن است چنین جستجوی حسودانه روح را «تقدس‌نمایی» و «تعصب» بنامند. اما به یاد داشته باشید، تقریباً نجات یافتن، کاملاً از دست رفتن است! با غیرت بودن در مورد همه چیز به جز «یک چیز ضروری» (لوقا ۱۰:۴۲) توهین به خدا و منافع ابدی شماست!

برای دیگران غیرت داشته باشید. هزاران نفر در حال مرگ در اطراف شما هستند. به عنوان عضوی از «کهانت» مسیحی (۱ پطرس ۲:۹)، شایسته شماست که با بخوردان و بخور خود بین زندگان و مردگان بشتابید، «تا بلا متوقف شود» (۲ سموئیل ۲۴:۲۱).

باشد که شما بگویید،

عیسی مبارک! من از آنِ تو هستم! فقط از آنِ تو! کاملاً از آنِ تو! برای همیشه از آنِ تو!
من حاضرم تو را دنبال کنم، و (اگر لازم باشد) برای تو رنج بکشم.
من آماده‌ام که به فرمان تو خانه را در دره ترک کنم و با بادهای تند کوهستان روبرو شوم.
مرا بگیر؛ مرا برای جلال خودت استفاده کن. خداوندا، چه می‌خواهی که من انجام دهم؟

شما نیز خود را با همین ذهن مسلح کنید»