درک نقشه خدا: از صلیب مسیح تا ابدیت او

خداوند در زمین چه می‌کند؟

خداوند در زمین چه می‌کند؟ این یک سوال مهم است. پاسخ آن:

به ما کمک می‌کند تا بدانیم چگونه امروز برای او زندگی کنیم و از جلال‌های آینده خداوند عیسی هیجان‌زده شویم، ما را در مورد اینکه دعوت ما چیست و چه نیست، دانا می‌سازد، و ما را به پرستش خداوند عیسی می‌کشاند، زیرا به یاد می‌آوریم که تمام نقشه‌های خدا بر او متمرکز است و از طریق او به انجام خواهد رسید.

با شروع مطالعه خود از صلیب و پایان دادن به وضعیت ابدی، بیایید یک طرح بسیار اساسی از هفت نکته زمانی را در مورد آنچه خدا انجام داده، انجام می‌دهد و در زمین و فراتر از آن انجام خواهد داد، تشکیل دهیم. در این فرآیند خواهیم دید که مشاوره‌های خدا حکیمانه است، هدف او نیکو و مسیح او بزرگ است! خود مسیح قبل از ورود به وضعیت ابدی، اقتدار الهی را بر کل جهان باز خواهد گرداند.

1. صلیب مسیح

قربانی مسیح بر صلیب جلجتا، نقطه کانونی تمام معاملات خدا با نژاد بشر است. این عشق خدا را ثابت می‌کند، عدالت او را ارضا می‌کند و به او اجازه می‌دهد تا ما را از طریق ایمان به خداوند عیسی مسیح با خود در رابطه قرار دهد (اعمال 16:31؛ رومیان 5:1، 10:8-9). بدون صلیب، تنها معامله‌ای که خدا می‌توانست با بشریت داشته باشد، داوری بود (یوحنا 3:16-20، 5:22؛ مکاشفه 20:11-15). هدف خدا همیشه این بوده است که با مردمی که آفریده است، رابطه داشته باشد، به همین دلیل انسان به صورت خدا آفریده شد – یک موجود رابطه‌ای (پیدایش 1:26؛ خروج 25:8؛ امثال 8:31). کار مسیح بر صلیب، مبنایی را تشکیل داد که خدا می‌توانست این را در عدالت و قدوسیت به انجام برساند (کولسیان 1:20).

شاگردان خداوند عیسی در طول خدمت او بر روی زمین، همه اینها را از دست دادند. آنها فقط به دنبال رهایی از دشمنان زمینی خود، رومیان بودند (متی 20:21؛ یوحنا 6:15؛ اعمال 1:6) – و متوجه نشدند که اگر در گناهان خود باقی بمانند، این هیچ چیز ماندگاری را به انجام نخواهد رساند. مسیح، کلمه عبری برای «مسیح»، در زمان عهد عتیق وعده داده شده بود که اسرائیل را به عنوان یک ملت بدون قید و شرط از دشمنانشان رهایی بخشد (اشعیا 9:6-7؛ میکاه 5:2). از آنجا که خدا قدوس است، قبل از اینکه در قدرت و جلال سلطنت کند، رعایای او باید از گناهانشان رهایی یابند، زیرا تنها در این صورت می‌توانند واقعاً برای همیشه قوم او باشند. یهودیان به عنوان یک ملت، خداوند عیسی را به عنوان مسیح خود رد کردند و گفتند: «او را دور کنید، او را دور کنید! او را مصلوب کنید! ... ما پادشاهی جز قیصر نداریم!» (یوحنا 19:15 NKJV).

مسیح همچنین بدون قید و شرط به عنوان برکتی برای کسانی که از اسرائیل نیستند: غیریهودیان (پیدایش 22:18) وعده داده شده بود. رومیان، نماینده جهان غیریهودی، او را مسخره کرده و مصلوب کردند. از این رو، جهان به طور کلی نجات‌دهنده خود را بیرون راند، و افرادی که سعی می‌کنند خود را در برابر خدا توجیه کنند، این رد را در روح ادامه می‌دهند.

خداوند به انسان اجازه داد تا مسیح را مصلوب کند، و از این اوج بی‌عدالتی انسان استفاده کرد تا خشم خود را علیه گناه بر پسر محبوب خود، خداوند عیسی، بریزد. با این کار، خداوند عیسی جایگزین همه کسانی شد که برای بخشش به او روی می‌آورند (2 قرنتیان 5:21). او بدهی را پرداخت کرد که ما هرگز نمی‌توانستیم بپردازیم (مزامیر 49:7؛ 1 پطرس 1:18-19). خداوند با زنده کردن او از مردگان پس از سه روز، تأیید کرد که قربانی مسیح قادر است همه کسانی را که ایمان و اعتماد خود را به او می‌گذارند، نجات دهد (رومیان 4:24-25). خداوند عیسی واقعاً می‌تواند زندگی ابدی را بدهد، همانطور که در طول خدمت زمینی خود بیان کرد (یوحنا 10:27-28). او تنها راه برای بازگرداندن رابطه با خدا است (14:6).

2. عروس مسیح

با وجود اینکه جهان به طور کلی خداوند عیسی را بیرون راند، مرگ او در نهایت اطاعت از کاری بود که پدرش به او داده بود (4:34؛ فیلیپیان 2:8). این اطاعت تا مرگ، حتی مرگ صلیب، این امکان را برای خدا فراهم کرد که در عدالت و فیض به بشریت نزدیک شود (رومیان 3:21-26). از آن زمان به بعد، خدا در حال انجام کاری بسیار مهم و شگفت‌انگیز بر روی زمین بوده است! این یک کار ملی یا بهبود عمومی در برخی مناطق جهان نیست، که خدا اکنون آن را «این جهان شرور کنونی» می‌نامد (غلاطیان 1:4 KJV). در عوض، طبق هدف ابدی خدا (افسسیان 3:6-11) روح‌القدس در حال جمع‌آوری یک عروس آسمانی برای خداوند عیسی است،1 که از روی عشق توسط خود مسیح نجات یافته است (5:25). او همچنین به عنوان «کلیسای» (1:23، 5:25) و «بدن» مسیح (1:22-23، 2:16، 4:4، 5:30-31؛ کولسیان 1:18) نامیده می‌شود. این عروس از ایمانداران به خداوند عیسی تشکیل شده است که به صورت فردی توسط روح‌القدس ساکن شده‌اند (یوحنا 14:16؛ 1 قرنتیان 2:12؛ 2 قرنتیان 1:21-22) و توسط روح در یک بدن تعمید یافته‌اند (1 قرنتیان 12:13).

«در مسیح»، ایمانداران هیچ تمایز ملی یا اجتماعی ندارند؛ آنها یکی هستند (غلاطیان 3:28؛ کولسیان 3:11). این چیزی خاص و منحصر به فرد است که در پنتیکاست پس از رستاخیز خداوند عیسی آغاز شد (اعمال 2) و در زمان عهد عتیق شناخته شده نبود (افسسیان 3؛ کولسیان 1:24-27). عروس مسیح:

اگرچه در حال حاضر بر روی زمین است، اما به آسمان تعلق دارد (فیلیپیان 3:20)،

• هیچ علاقه‌ای به یک سیستم جهانی ندارد که به دنبال رضایت و شهرت بدون مسیح است (آیات 7-8)،
• به هیچ مرد، زن، برنامه یا کمپینی برای اصلاح سیستم جهانی اطراف خود نگاه نمی‌کند، و
• با وفاداری محبوب خود را به عنوان تنها امید انسان معرفی می‌کند (اعمال 4:12؛ رومیان 7-8؛ فیلیپیان 4:13؛ کولسیان 2؛ 1 تیموتائوس 4؛ 1 یوحنا 2:15-17).
• بنابراین او در ظاهر نوری در دنیای تاریک است (متی 5:14-16)، نمک زمین (آیه 13) و سفیر آسمان بر روی زمین (2 قرنتیان 5:20). او این کار را بی‌وقفه برای برکت بشریت انجام می‌دهد (غلاطیان 6:9؛ 1 قرنتیان 15:58)، با دعوت خدا (1 پطرس 2)، در جدایی از ناباوران (2 قرنتیان 6:14) و جهان (یعقوب 4:4). در باطن او حتی اکنون از برکات دعوت آسمانی خود لذت می‌برد (افسسیان 1:3)،2 می‌داند که جایگاه او با مسیح در مکان‌های آسمانی است – اکنون در روح اما به زودی رو در رو (2:4-6؛ 1 قرنتیان 13:12؛ 2 قرنتیان 4:17-18).

از این توصیف کتاب مقدسی از دعوت و اعمال عروس، بلافاصله روشن می‌شود که بسیاری از آنچه «مسیحیت» نامیده می‌شود، واقعاً چنین نیست. در طول قرون، بسیاری از نام مسیح برای ساختن سیستم‌ها و سازمان‌های سیاسی و مذهبی استفاده کرده‌اند که عمدتاً در مورد قدرت و ثروت هستند. مسیح به پیروان خود هیچ یک از اینها را وعده نداد. این فساد مسیحیت، که «مسیحیت» نامیده می‌شود، امروز در اشکال مختلف رشد می‌کند. گروه‌های کامل تحت این چتر مورد سوء استفاده قرار گرفته‌اند. این در تمام طعم‌ها، از ملی‌گرایانه تا آنارشیستی – و تا تئوکراسی‌های دروغین که خدا به نام حاکم شناخته می‌شود اما در عمل نه، وجود دارد. مسیحیت دارای شاخه‌های کاتولیک، ارتدوکس، پروتستان و انجیلی است. هدف اصلی آن این است که برای خود در زمین نامی بسازد، معمولاً تحت پوشش «بهبود جهان» یا «تجلیل خدا».

اعضای عروس واقعی مسیح اغلب فریب خورده‌اند تا در تلاش‌های مسیحیت شرکت کنند. از این رو، ما باید مانند مارها دانا و مانند کبوتران بی‌ضرر باشیم (متی 10:16)، و برای مسیح به گونه‌ای عمل کنیم که با هدف و دعوت ما سازگار باشد.

مسیحی عزیز، اگر با وجود زحمات ما، جهان تاریک‌تر به نظر می‌رسد، از کلام خدا دلگرم شوید؛ آنچه برای او، به روش او انجام می‌شود، بیهوده نیست (1 قرنتیان 15:58؛ غلاطیان 6:9). اگرچه ما می‌خواهیم برکتی بر روی زمین باشیم، اما به دنبال برکت خود نیستیم از زمین، بلکه از مرد ما در جلال. او به زودی می‌آید تا ما را از این جهان شرور کنونی بیرون ببرد تا برای همیشه با او باشیم، و او همه ایماندارانی را که در مسیح خوابیده‌اند، زنده خواهد کرد (1 تسالونیکیان 4:13-18)! زمان جلال کلیسا اکنون نیست. کلام خدا می‌گوید: «هنگامی که مسیح، که زندگی ماست، ظاهر شود، آنگاه شما نیز با او در جلال ظاهر خواهید شد» (کولسیان 3:4). علاوه بر این، اگرچه ما عظمت عشق و فیض خدا را می‌دانیم، اما فراموش نکنیم که جلال مسیح در نهایت هدف خداست، نه برکت و سرنوشت ما. باشد که ما در حال تماشا، کار و انتظار برای او یافت شویم.

3. خشم مسیح

آیا خدا با این زمین تمام خواهد شد وقتی کلیسا به آسمان برده شود؟ ما از کتاب مقدس می‌دانیم که پس از ربوده شدن کلیسا، «مرد گناه» در زمین برجسته خواهد شد و خود را به جای خدا بالا خواهد برد (2 تسالونیکیان 2:3-4). جهان او را به عنوان یک نجات‌دهنده ستایش خواهد کرد (یوحنا 5:43؛ مکاشفه 13:4). در واقع، یک تثلیث شیطانی وجود خواهد داشت که بر جهان غرب حکومت می‌کند که توسط شخصیتی به نام «جانور» (احتمالاً مترادف با «مرد گناه») رهبری می‌شود، مبلغ اصلی او «پیامبر دروغین» و شیطان نامیده می‌شود (مکاشفه 12-13). این اوج شورش انسان سقوط کرده علیه خدا خواهد بود، که خشم و داوری خدا را حتی وحشتناک‌تر از سیل جهانی زمان نوح به ارمغان می‌آورد (متی 24:21).

دوره زمانی این وقایع به عنوان مصیبت شناخته می‌شود – و اغلب علاقه ما به نبوت به طور نامناسبی در اینجا باقی می‌ماند. با این حال، خدا اجازه نخواهد داد که تاریخ این جهان با یک نجات‌دهنده طرد شده به پایان برسد! جلال و افتخار خداوند عیسی جایی است که تمام تاریخ به آن سمت می‌رود (مزامیر 72؛ 1 قرنتیان 15:25؛ افسسیان 1:10). خدا پس از ربوده شدن کلیسا، اهدافی بر روی زمین دارد. مسیح در قدرت و جلال بر این جهان در پادشاهی‌ای که با عدالت مشخص می‌شود، حکومت خواهد کرد. او مرکز آسمان و زمین خواهد بود. کلیسا ابزاری نیست که خدا برای تحقق این امر استفاده خواهد کرد، اما این از طریق خشم و داوری خدا به انجام خواهد رسید (مکاشفه 11:15-18). برکت کلیسا این است که با او در پادشاهی او باشد، و جلال‌های آسمانی او را برای دیدن تمام جهان منعکس کند (افسسیان 2:6-7؛ 2 تسالونیکیان 1:10).

پس هدف از زمان مصیبت در مشاوره‌های خدا چیست؟ بیایید لحظه‌ای به عقب برگردیم و تصویر بزرگ را در نظر بگیریم. خدا به پدران و اسرائیل وعده‌هایی داد که هنوز محقق نشده‌اند (پیدایش 13:14-16، 26:3، 35:10-12). این وعده‌ها شامل این است که اسرائیل بر ملت‌هایی که آنها را ستم کرده‌اند، حکومت خواهد کرد (اشعیا 14:2). مسیح از ملت‌ها خراج دریافت خواهد کرد (مزامیر 72) با اورشلیم به عنوان پایتخت او (اشعیا 60)، که دیگر هرگز توسط غیریهودیان نابود نخواهد شد (ارمیا 31:40). ملت‌ها سالانه به اورشلیم سفر خواهند کرد تا یهوه را در آنجا پرستش کنند (اشعیا 2:1-5؛ زکریا 8:20-23). با این حال، اسرائیل هنوز نمی‌تواند از این وعده‌ها لذت ببرد به دلیل رد مسیح (هوشع 5؛ متی 23:37-39).

این وعده‌ها در نهایت در مورد جلال و افتخار خداوند عیسی است؛ او بزرگ داشته خواهد شد و با قدرت بر جهانی که زمانی او را رد کرد، حکومت خواهد کرد (مزامیر 110؛ لوقا 21:27؛ 1 قرنتیان 15:25؛ فیلیپیان 2:9-11؛ 1 تیموتائوس 6:15). تاریخ گذشته، حال و آینده در مورد جلال او بر روی زمین و در آسمان است (افسسیان 1:10). ممکن است بپرسید: «آیا مسیح اکنون سلطنت نمی‌کند؟» بله، او در حال حاضر بر تخت پدر در آسمان است، اما او منتظر است تا دشمنانش زیر پای او قرار گیرند (مزامیر 110:1).

شورش علیه خدا و گناه علیه نام او به طور آشکار بر روی زمین هم اکنون و هم در طول مصیبت انجام می‌شود، اما این در روزی آینده تغییر خواهد کرد. خدا باید چهار چیز را به انجام برساند تا وعده‌های باستانی خود را محقق کند:

کلیسای مرتد و دروغین مسیحیت باید نابود شود؛

• قوم یهود باید به توبه هدایت شوند، آماده برای دریافت مسیح خود؛
• قوم یهود توبه نکرده باید داوری شوند؛ و
• ملت‌های توبه نکرده که اسرائیل را آزار می‌دهند و از خدا متنفرند باید داوری شوند.
• تنها در این صورت است که زمان‌های تازگی – که به عنوان سلطنت هزار ساله مسیح نیز شناخته می‌شود – از حضور خداوند بر این زمین خواهد آمد (اعمال 3:19).

دوره مصیبت دو مورد اول را به انجام می‌رساند. این دوره هفت سال طول می‌کشد (دانیال 9:27؛ متی 24؛ مکاشفه 6:1-17، 11:2-3، 12:6،14، 13:5-6) و با امضای یک پیمان حفاظت توسط جانور با اسرائیل آغاز می‌شود که خدا آن را «پیمان با مرگ ... و ... توافق با جهنم» می‌نامد (اشعیا 28:18). داوری که خدا در طول مصیبت بر این زمین خواهد ریخت، در کتاب مکاشفه خلاصه شده است. ما در آنجا از داوری‌های مهر، شیپور و کاسه – هفت مورد از هر یک – می‌خوانیم (مکاشفه 6، 8-9، 16). خدا از این داوری‌ها برای هدایت تعداد قابل توجهی از یهودیان، که به عنوان باقیمانده یهود شناخته می‌شوند، به توبه استفاده می‌کند (یوئیل 2:12-18؛ زکریا 13:8-9)، و آنها را برای دریافت مسیح خود آماده می‌کند. کلیسای دروغین مسیحیت در طول این زمان به طور کامل نابود خواهد شد (مکاشفه 2:22-23، 17) در حالی که جانور و پیامبر دروغین به حکومت بر جهان غرب در سرپیچی از خدا ادامه خواهند داد.

مهم است که توجه داشته باشیم که در طول این زمان وحشتناک، انجیل پادشاهی در سراسر جهان موعظه خواهد شد. بسیاری آن را دریافت خواهند کرد و نجات خواهند یافت، حتی اگر آزار و اذیت شدید را تحمل کنند و بسیاری شهید شوند. این مقدسین مطمئناً ایمانداران به خداوند عیسی خواهند بود، اما آنها بخشی از کلیسا نخواهند بود، و ویژگی‌های متمایز آن را نخواهند داشت. البته آنها به جلال برده خواهند شد و سهم خود را در شهر ابدی خدا همراه با کلیسا خواهند داشت. در آنجا آنها در برابر تخت خدا خدمت خواهند کرد و او در میان آنها ساکن خواهد شد (6:9-11، 7:13-17، 14:6-7).

4. نزاع مسیح

کلام خدا از نزاع و خشم او با اسرائیل توبه نکرده و ملت‌های توبه نکرده سخن می‌گوید (هوشع 4:1، 12:2؛ میکاه 6:2؛ ارمیا 25:31).3 خدا از یکی از دشمنان باستانی اسرائیل، آشور، به عنوان «عصای خود» برای اجرای داوری نهایی خود بر اسرائیل توبه نکرده استفاده خواهد کرد. رهبر تهاجم آشوری به عنوان «پادشاه شمال» نامیده می‌شود (اشعیا 10:5، 28:14-19؛ دانیال 11:40-43). در پایان مصیبت، پادشاه شمال سرزمین اسرائیل را ویران خواهد کرد، در حالی که در یک لشکرکشی بزرگتر برای حمله به مصر عبور می‌کند. جانور تلاشی نیمه‌کاره برای انجام تعهد پیمان خود برای محافظت از اسرائیل انجام خواهد داد و با تأخیر ارتش‌های خود را خواهد فرستاد. پادشاهان شرق همزمان در سرزمین اسرائیل گرد هم خواهند آمد، ظاهراً با این خبر که اسرائیل به زانو درآمده و آماده تصرف است، انگیزه گرفته‌اند. آرماگدون آغاز خواهد شد (دانیال 11:44؛ یوئیل 3؛ مکاشفه 9:13-17، 16:12-16؛ زکریا 14:1-3).

نزاع مسیح سپس با ملت‌ها آغاز خواهد شد، و در نمایشی شگفت‌انگیز از قدرت و جلال، او به زمین باز خواهد گشت (متی 24:27-30؛ 2 تسالونیکیان 2:8). کلیسا، عروس او، با او خواهد بود – او همیشه با او خواهد بود (1 تسالونیکیان 4:17؛ مکاشفه 19:11-14). این آمدن دوم، یا ظهور، مسیح است.

با شروع از جانور و پیامبر دروغین، مسیح دشمنان خود را نابود خواهد کرد (آیات 17-21). پادشاه شمال، با شنیدن خبر یک رقیب در سرزمین اسرائیل، از مصر باز خواهد گشت تا با سرنوشت خود روبرو شود (اشعیا 31:8؛ دانیال 11:44-45؛ یوئیل 2:20). سرانجام، در یک معرفی صمیمی و شخصی به وفاداران توبه کرده اسرائیل، مسیح بر کوه زیتون، درست در خارج از اورشلیم، قدم خواهد گذاشت و خود را به عنوان مسیح آنها معرفی خواهد کرد (زکریا 14:4). با گریه و شادی او پذیرفته خواهد شد و ملت اسرائیل به مسیح بازگردانده خواهد شد (12:10-14). ده قبیله پراکنده سپس با کمک ملت‌ها به اسرائیل باز خواهند گشت (اشعیا 11:11-16، 14:1-2، 66:8؛ ارمیا 31:6-9).

پادشاهی مسیح در دوران اولیه خود توسط جوج و ماجوج – احتمالاً حامیان پادشاه شمال که قبلاً شکست خورده بود – به چالش کشیده خواهد شد (دانیال 8:24؛ حزقیال 38-39). به عنوان پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان بی‌رقیب، مسیح از تخت جلال خود حکومت خواهد کرد و تمام ملت‌ها را به طور رسمی جمع خواهد کرد (متی 25:31-46). کسانی که دشمنان او شناخته شوند، به آتش ابدی محکوم خواهند شد، در حالی که بقیه در پادشاهی او زندگی خواهند کرد. نزاع مسیح سپس حل و فصل می‌شود و دوران طلایی زمین آغاز می‌شود.

5. سلطنت مسیح

همه دشمنان مسیح زیر پای او قرار خواهند گرفت (مزامیر 110). اسرائیل به او بازگردانده خواهد شد (حزقیال 36-37). شیطان بسته خواهد شد (مکاشفه 20:2) و عدالت در پادشاهی جهانی که خداوند برقرار می‌کند، سلطنت خواهد کرد (مزامیر 72؛ اشعیا 9:7، 32:1). خود زمین شکوفا خواهد شد، و قلمرو حیوانات در صلح، رام و گیاه‌خوار خواهند بود (11:6-9). محصولات آنقدر پربار خواهند بود که شخم‌زن از دروگر پیشی خواهد گرفت (عاموس 9:13). بیابان مانند گل سرخ شکوفا خواهد شد (اشعیا 35:1). سرانجام صلح جهانی برقرار خواهد شد (مزامیر 72:7؛ اشعیا 2:4؛ هوشع 2:18)! فقرا و نیازمندان نجات خواهند یافت و عدالت دریافت خواهند کرد، زیرا ستم پایان خواهد یافت. مسیح برکت را برای همه به ارمغان خواهد آورد، و او توسط هر ملتی مورد احترام قرار خواهد گرفت (مزامیر 72). نبوت‌های یک حاکم که هم انسان و هم الهی است، در او محقق خواهد شد (مزامیر 8؛ اشعیا 9:6؛ ارمیا 33:15؛ میکاه 5:2).

سلطنت آینده مسیح در قدرت بر زمین، نمایش کامل جلال او خواهد بود (مزامیر 8، 24). او مرکز همه چیز در آسمان و زمین خواهد بود (افسسیان 1:10). صلیب نقطه کانونی تمام تاریخ است، که تمام اهداف خدا بر آن متکی است، اما خدا اجازه نمی‌دهد تاریخ جهان با تحقیر پسرش به پایان برسد. کتاب مقدس شهادت می‌دهد: «زیرا او باید سلطنت کند» (1 قرنتیان 15:25).

چقدر شگفت‌انگیز است که خدا تعالی آینده خداوند عیسی را بر این زمین به ما آشکار کرده است. در طول سلطنت هزار ساله مسیح، اسرائیل نمایش جلال او خواهد بود بر روی زمین به عنوان ملتی که توسط او نجات یافته است، و کلیسا نمایش جلال مسیح خواهد بود در آسمان (افسسیان 2:6-7؛ 2 تسالونیکیان 1:10). چقدر باید سپاسگزار و پر از پرستش باشیم، با دانستن اینکه در آن روز آینده با او مرتبط خواهیم بود. پدر تعالی خداوند عیسی را بر همه چیز در آسمان و زمین به عنوان اوج تمام تاریخ مقرر کرده است (افسسیان 1:10). حتی اکنون، بیایید او را در زندگی خود برتری دهیم!

6. دادگاه مسیح

مبادا فکر کنیم که یک محیط ایده‌آل تمام چیزی است که انسان سقوط کرده برای زندگی در هماهنگی با خدا نیاز دارد، کتاب مقدس بیان می‌کند که حتی سلطنت شگفت‌انگیز مسیح نیز باعث نمی‌شود انسان سقوط کرده او را دوست داشته باشد (مکاشفه 20:7-9). این چقدر به طور کامل نیاز به تولد تازه را نشان می‌دهد! فرزندان در طول سلطنت هزار ساله مسیح متولد خواهند شد، اما همه او را به عنوان نجات‌دهنده خود نخواهند پذیرفت. کتاب مقدس بیان می‌کند که پس از 1000 سال سلطنت پرجلال مسیح، شیطان برای مدت کوتاهی آزاد خواهد شد. با فرصت داده شده، انسان سقوط کرده دوباره علیه خدا عمل خواهد کرد. اگر در کلام خدا نوشته نشده بود، ما آن را باور نمی‌کردیم.

این شورش نهایی در مرحله راه‌اندازی شکست می‌خورد؛ پادشاهی مسیح ابدی است و شکست نخواهد خورد (دانیال 7:13-14). شورش توسط آتشی سوزان از آسمان نابود می‌شود و مستقیماً به داوری نهایی منجر می‌شود که در آن عدالت خدا نسبت به کسانی که در گناهان خود مردند، اجرا می‌شود (مکاشفه 20:11-15). آنها در برابر خدا ایستاده‌اند، خداوند عیسی بر تخت سفید بزرگ نشسته با اقتدار برای اجرای داوری. از این صحنه وحشتناک، آسمان و زمین فرار می‌کنند.

خواننده عزیز، خداوند عیسی برای گناهان ما مرد، دفن شد و دوباره زنده شد تا ما بتوانیم با ایمان به او از داوری آزاد باشیم. گناه خود را به او اعتراف کنید و او نجات‌دهنده شما خواهد بود. اگر بخشش او را رد کنید، او باید داور شما باشد.

7. آرامش مسیح

«و چون همه چیز تحت فرمان او قرار گیرد، آنگاه خود پسر نیز تحت فرمان کسی قرار خواهد گرفت که همه چیز را تحت فرمان او قرار داد، تا خدا در همه چیز، همه چیز باشد» (1 قرنتیان 15:28 NKJV). ما می‌بینیم که خداوند مبارک ما عیسی به طور کامل اقتدار الهی را باز خواهد گرداند، و با اقتدار پدر حکومت خواهد کرد. پس از انجام این کار، او سلطنت خود را برای همیشه تحت همان اقتدار و در همان اطاعت ادامه خواهد داد.4 این جوهر قسمت نقل شده است. این یک واقعیت شگفت‌انگیز است که خداوند عیسی برای تمام ابدیت یک انسان باقی خواهد ماند! با این حال، اطاعتی که او با انسان شدن خود را تحت آن قرار داد، هرگز او را کمتر الهی نکرد. در ابدیت، بره تخت را به اشتراک خواهد گذاشت و موضوع پرستشی خواهد بود که تنها به خدا تعلق دارد (مکاشفه 5:12-14، 22:3).

یک آسمان و زمین جدید، وضعیت ابدی را با شهر ابدی، اورشلیم جدید، که از آسمان از جانب خدا پایین می‌آید، آغاز خواهد کرد (21:1-2). در اینجا عدالت ساکن است (2 پطرس 3:13) و یک آرامش کامل از رفاقت شاد برای همیشه لذت برده می‌شود (متی 11:28؛ 1 قرنتیان 13:12؛ فیلیپیان 1:23؛ عبرانیان 4:9؛ 1 یوحنا 1:3-4؛ مکاشفه 2:17، 21:4، 22:4).

در طول اعصار، خدا گروهی از مردم نجات یافته را که به او ایمان آوردند، حفظ کرده است. سرنوشت همه نجات یافتگان این است که سهم خود را در شهر ابدی خدا داشته باشند، با خدا که در میان آنها ساکن است (عبرانیان 11:10، 12:22-23؛ مکاشفه 21:9-10، 21:12، 22:3-4). همه برای همیشه برکت یافته و پرستش کنندگان خدا هستند.5 به این ترتیب، همه نجات یافتگان برابر هستند و در کتاب مکاشفه به عنوان 24 پیر که بره را پرستش می‌کنند، نشان داده شده‌اند. در عین حال، خدا روابط متمایزی در میان نجات یافتگان خود دارد که در ابدیت نیز ادامه می‌یابد.6 عروس و دوستان عروس این روابط مربوطه را با مسیح در ابدیت حفظ می‌کنند (یوحنا 3:29). دوازده قبیله اسرائیل در ابدیت متمایز باقی می‌مانند، همانطور که مقدسین مصیبت که قبلاً به آنها اشاره شد (اشعیا 66:22؛ مکاشفه 7:14، 21:12). بنابراین، رفاقتی که همه نجات یافتگان در شهر ابدی از آن لذت می‌برند، تعادل کاملی از وحدت، تنوع و فردیت خواهد بود. هدف نهایی خدا محقق خواهد شد: «و صدایی بلند از آسمان شنیدم که می‌گفت: «اینک، خیمه خدا با انسان‌هاست، و او با آنها ساکن خواهد شد، و آنها قوم او خواهند بود. خود خدا با آنها خواهد بود و خواهد بود

نتیجه‌گیری

در مجموع، می‌بینیم که خدا تاریخ را به گونه‌ای تنظیم می‌کند که پسرش، خداوند عیسی مسیح، را بر همه چیز برتری بخشد. از طریق خون صلیب او، نه تنها مردم با خدا آشتی می‌کنند (کولسیان 1:21) بلکه خود خلقت نیز بازسازی خواهد شد (رومیان 8:19-22، کولسیان 1:20). سلطنت مسیح اقتدار الهی را بر کل جهان باز خواهد گرداند و شخصیت خدا را که گناه ویرانی به بار آورده بود، توجیه خواهد کرد. وضعیت ابدی که به دنبال آن می‌آید، نه تنها توجیه شخصیت خدا، بلکه رضایت قلب او خواهد بود.7 این آرامش ابدی کامل از رفاقت، زندگی و عشق خواهد بود.

بیایید با فکر کردن به رابطه خاصی که عروس مسیح در ابدیت با او دارد، به پایان برسانیم. خداوند عیسی کاملاً راضی خواهد بود، داماد با عروس خود (اشعیا 53:11؛ یوحنا 14:3؛ افسسیان 5:25-32). اشتیاق ما به او یک اشتیاق برآورده شده با شگفتی مداوم بسیار فراتر از پاسخ ملکه سبا به جلال سلیمان خواهد بود (1 پادشاهان 10:6-9). اتحاد با مسیح، سهم شگفت‌انگیز کلیساست، اکنون و برای تمام ابدیت.

آنگاه او را خواهیم شناخت، همانطور که او ما را می‌شناسد، رو در رو نام او را برکت خواهیم داد، این کمال کامل و گرانبهاست، از اهداف پرجلال او!

پاورقی‌ها

1. اول قرنتیان 12:13 در ارتباط با افسسیان 5:30-31 پیوند بین کلیسا به عنوان یک بدن و عروس را نشان می‌دهد.
2. از جمله برکات ما عبارتند از: صلح با خدا، دسترسی آزاد به پدر، رفاقت با ایمانداران دیگر، آینده‌ای امن با مسیح.
3. نسخه کینگ جیمز در هر یک از این آیات از کلمه «نزاع» استفاده می‌کند. اشعیا 10:25 و 34:2 به خشم خداوند علیه اسرائیل و ملت‌ها اشاره دارد.
4. جی. دوایت پنطیکاست، «چیزهایی که باید بیایند»، انتشارات زوندرون, چاپ اول گرند رپیدز 1964، صفحات 493-494.
5. عبرانیان 11:40 به این معنی است که مقدسین عهد عتیق با ما کامل خواهند شد.
6. اول تسالونیکیان 4:16 شامل ایمانداران عهد عتیق است. مکاشفه 19:4 به نجات یافتگان به عنوان «24 پیر» اشاره می‌کند، سپس نجات یافتگان را به «عروس» و مهمانان ضمنی در آیات 7-9 تقسیم می‌کند.
7. جی. دیویسون، «آشتی»،