نگاهی به رساله اول یوحنا آلبوم عکس خانوادگی
«ببینید پدر چه محبتی به ما ارزانی داشته است که فرزندان خدا خوانده شویم! و ما واقعاً فرزندان او هستیم! دلیل اینکه دنیا ما را نمی‌شناسد این است که او را نشناخته است. ای عزیزان، اکنون ما فرزندان خدا هستیم و هنوز معلوم نشده است که چه خواهیم شد. اما می‌دانیم که وقتی او ظاهر شود، ما مانند او خواهیم بود، زیرا او را آن‌گونه که هست خواهیم دید. هر که این امید را در او دارد، خود را پاک می‌سازد، همان‌گونه که او پاک است... هیچ‌کس که از خدا مولود شده باشد، به گناه ادامه نخواهد داد، زیرا بذر خدا در او باقی می‌ماند؛ او نمی‌تواند به گناه ادامه دهد، زیرا از خدا مولود شده است. این‌گونه می‌دانیم که فرزندان خدا چه کسانی هستند و فرزندان ابلیس چه کسانی هستند: هر که آنچه را که درست است انجام ندهد، فرزند خدا نیست؛ و نیز هر که برادر خود را دوست ندارد.» ۱ یوحنا ۳: ۱-۳، ۹-۱۱ (NIV)
آیا عکس شما در آلبوم هست؟ هیچ چیز مانند ورق زدن آلبوم عکس خانوادگی، خاطرات خوش گذشته را زنده نمی‌کند. علاوه بر لذت بردن از خاطرات، دیدن عکس خودمان در آلبوم تأیید می‌کند که ما بخشی از خانواده هستیم. اگر نبودیم، خودمان را بارها و بارها در آلبوم نمی‌دیدیم.
رساله اول یوحنا مانند یک آلبوم عکس خانوادگی است. اگر ما ایمانداران واقعی باشیم، با خواندن آن از نجات خود مطمئن خواهیم شد، زیرا تصویر ما به عنوان اعضای خانواده خدا در آنجا خواهد بود. اگر مسیحیان واقعی نباشیم، باید نگران باشیم وقتی خودمان را در آلبوم عکس خانوادگی خدا در اول یوحنا نمی‌بینیم.
زندگی در خانواده خدا موضوعی است که از اول یوحنا برمی‌آید. همان‌طور که بین اعضای یک خانواده زمینی رابطه و رفاقت خاصی وجود دارد، بین اعضای خانواده خدا نیز رابطه و رفاقت منحصر به فردی هست. رفاقت مسیحی چیزی فراتر از یک باشگاه اجتماعی با شام‌های کلیسایی، ساعات قهوه و اردوهای آخر هفته است. از آنجا که روح‌القدس همه ایمانداران واقعی را در بدن مسیح به هم پیوسته و هر یک را عضوی از خانواده خدا ساخته است، روابط و رفاقت مسیحی واقعیت‌های مهمی هستند.
همان‌طور که در آلبوم عکس خانوادگی اول یوحنا نگاه می‌کنیم، در فصل ۳ دو آزمایش عضویت در خانواده خدا را می‌یابیم. همان‌طور که شباهت‌های خانوادگی بین والدین و خواهر و برادرها را در یک آلبوم خانوادگی تشخیص می‌دهیم، باید بتوانیم با جستجوی نشانه‌های شباهت خانوادگی در اول یوحنا ۳، تشخیص دهیم که آیا در خانواده خدا هستیم یا خیر. آزمایش اول شباهت خانوادگی پارسایی است (۳: ۴-۱۰)؛ آزمایش دوم شباهت خانوادگی محبت برادرانه است (۳: ۱۱-۱۸). آیا عکس شما در آلبوم عکس خانوادگی خدا هست؟ آیا با نگاه کردن به فصل ۳ خود را می‌شناسید؟ بیایید بیشتر به این دو آزمایش شباهت خانوادگی از اول یوحنا ۳ بپردازیم.
آزمایش پارسایی
اول یوحنا ۳: ۴-۱۰ چیزی فراتر از یک نگاه گذرا به آلبوم خانوادگی است. این یک آزمایش عضویت در خانواده مسیحی است. اگر زندگی ما با پارسایی مشخص شود، ما در این آزمایش موفق می‌شویم. یک سبک زندگی پارسا گواه این است که ما ایمانداران واقعی و واقعاً اعضای خانواده خدا هستیم. از سوی دیگر، اگر زندگی ما با خواسته‌ها و اعمال خودخواهانه و گناه‌آلود مشخص شود، این گواه آن است که ممکن است فقط فکر کنیم مسیحی هستیم. ممکن است به کلیسا برویم و ادعا کنیم مسیحی هستیم، اما اگر زندگی ما در آزمایش شباهت خانوادگی شکست بخورد، چگونه می‌توانیم بگوییم که عضو واقعی خانواده خدا هستیم؟
کسانی که گناه می‌کنند در این آزمایش شکست می‌خورند: «هیچ‌کس که در او زندگی می‌کند، به گناه ادامه نمی‌دهد. هیچ‌کس که به زندگی در گناه ادامه می‌دهد، نه او را دیده و نه او را شناخته است... این‌گونه می‌دانیم که فرزندان خدا چه کسانی هستند و فرزندان ابلیس چه کسانی هستند: هر که آنچه را که درست است انجام ندهد، فرزند خدا نیست» (۳: ۶، ۱۰). این آیات چه می‌گویند؟ آنها نمی‌گویند که ما باید بی‌گناه باشیم تا در خانواده خدا باشیم – این همه ما را حذف می‌کند! علاوه بر این، یوحنا نمی‌تواند با خودش تناقض داشته باشد. در اول یوحنا ۱: ۱۰ او نوشت: «اگر ادعا کنیم که گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو می‌سازیم و کلام او در زندگی ما جایی ندارد.» پاسخ این است که زمان حال یونانی که در اینجا استفاده شده است، عمل مداوم را نشان می‌دهد. هر که در خانواده خدا متولد شود، زندگی‌ای را که با عادت گناه کردن مشخص می‌شود، ادامه نمی‌دهد.
وقتی ما مسیحیان واقعی می‌شویم، در خانواده خدا متولد می‌شویم. اکنون زندگی جدید و الهی داریم و «بذر» خدا در ما باقی می‌ماند (۳: ۹). کلمه «بذر» (sperma در یونانی) به این معنی است که ویژگی‌های پدری پدر ما به ما منتقل شده است. این بذر در ما نه تنها عضویت خانوادگی و امنیت ابدی ما را تضمین می‌کند، بلکه دلیل این است که یک ایماندار واقعی زندگی‌ای را که با گناه مشخص می‌شود، نخواهد داشت.
اگر ادعا می‌کنیم مسیحی هستیم اما خودخواه و مصمم به انجام کارهای خودمان هستیم، آیا می‌توانیم ادعا کنیم که شباهت خانوادگی به خداوند عیسی خود داریم، که همه حقوق خود را به خاطر ما رها کرد؟ آیا شباهت خدا پدر ما در ما دیده می‌شود اگر ما رابطه نامشروع داشته باشیم، یا نمی‌توانیم میل به کلیک کردن بر روی وب‌سایت‌های پورنوگرافی را کنترل کنیم، یا از روش‌های غیرقانونی در تجارت استفاده کنیم، یا حتی سعی نمی‌کنیم افکار گناه‌آلود را کنترل کنیم، یا از هر نوع اقتداری در زندگی خود متنفر باشیم؟ اگر زندگی ما پارسایی‌ای را که خانواده خدا را مشخص می‌کند، منعکس نمی‌کند، باید قلب خود را بررسی کنیم تا ببینیم آیا واقعاً مسیحی هستیم یا خیر. آیا تصمیم آگاهانه‌ای برای سپردن زندگی خود به عیسی مسیح به عنوان نجات‌دهنده و خداوند شخصی خود گرفته‌ایم؟ آیا این تصمیم در نحوه زندگی ما تفاوتی ایجاد کرده است؟ «هیچ‌کس که از خدا مولود شده باشد، به گناه ادامه نخواهد داد» (۳: ۹). کسانی که به گناه ادامه می‌دهند در این آزمایش شکست می‌خورند. آنها در خانواده خدا نیستند.
کسانی که پارسایی را انجام می‌دهند در این آزمایش موفق می‌شوند: «کسی که آنچه را که درست است انجام می‌دهد، پارساست، همان‌گونه که او پارساست» (۳: ۷). بیایید با عبارت آخر، «او پارساست»، شروع کنیم و سپس به پایان آیه ۵ برگردیم: «و در او گناهی نیست.» این یکی از «سه آیه بزرگ» است که کمال مطلق خداوند ما را توصیف می‌کند. دوم قرنتیان ۵: ۲۱ می‌گوید او «گناهی نداشت.» اول پطرس ۲: ۲۲ می‌گوید که او «گناهی مرتکب نشد.» و اول یوحنا ۳: ۵ می‌گوید که «در او گناهی نیست.» در این سه آیه، رسولان پولس، پطرس و یوحنا همگی به بی‌گناهی کامل مسیح شهادت می‌دهند.
حالا برگردیم به آیه ۷: «کسی که آنچه را که درست است انجام می‌دهد، پارساست.» این به چه معناست؟ به این معنی نیست که ما بی‌گناهیم. به این معنی است که وقتی ما مسیحی می‌شویم و در خانواده خدا متولد می‌شویم، زندگی جدیدی که دریافت می‌کنیم پارساست. در واقع، دوم پطرس ۱: ۴ می‌گوید که ما شریک طبیعت الهی هستیم، بنابراین زندگی جدید در ما پارساست، همان‌گونه که عیسی پارساست! ما هنوز گناه می‌کنیم زیرا هنوز طبیعت گناه‌آلود سقوط کرده خود را داریم، و تا زمانی که بدن‌های رستاخیز جدید خود را دریافت کنیم و کاملاً «مانند او» شویم (اول یوحنا ۳: ۲)، به مبارزه با گناه ادامه خواهیم داد. با این حال، به دلیل زندگی پارسای جدیدی که در مسیح داریم، نباید بخواهیم زندگی‌ای را که با گناه مشخص می‌شود، داشته باشیم. زندگی ما باید به طور فزاینده‌ای با تمایل به انجام کارهای درست مشخص شود. ما نمی‌خواهیم گناه کنیم. ما می‌خواهیم پارسایی را انجام دهیم!
اگر این در زندگی شما صادق است، شما در این آزمایش موفق شده‌اید. این گواه آن است که شما در خانواده خدا هستید زیرا شباهت خانوادگی پارسایی را دارید. توجه داشته باشید که هیچ حد وسطی وجود ندارد: «این‌گونه می‌دانیم که فرزندان خدا چه کسانی هستند و فرزندان ابلیس چه کسانی هستند: هر که آنچه را که درست است انجام ندهد، فرزند خدا نیست» (۳: ۱۰). سبک زندگی شما چگونه است؟ آیا پارسایی را انجام می‌دهید یا گناه؟ آیا «به شباهت او دگرگون می‌شوید» (دوم قرنتیان ۳: ۱۸)؟ کسانی که پارسایی را انجام می‌دهند در این آزمایش موفق می‌شوند و در آلبوم عکس خانوادگی هستند.
آزمایش محبت برادرانه
در اول یوحنا ۲، رسول محبت به هم‌ایمانان را به عنوان آزمایشی برای عضویت در خانواده خدا ذکر کرد. در فصل ۳ نیز دوباره به عنوان یک ویژگی مهم که باید در اعضای خانواده خدا دیده شود، ذکر شده است.
در ۳: ۱۲-۱۵، قائن به عنوان یک نمونه منفی از رفتار برادرانه آورده شده است. چرا او برادر خود را به قتل رساند؟ «زیرا اعمال خودش شرور بود و اعمال برادرش پارسا» (۳: ۱۲). ظاهراً اعمال قائن شرور به نظر نمی‌رسید – او بهترین قربانی خود را به خدا آورد. اما مشکل دقیقاً همین بود. او با قربانی خود، نه قربانی خدا، به خدا آمد. قائن مانند بسیاری از مردم است که سعی می‌کنند به روش خود، با اعمال نیک خود، به خدا بیایند، به جای اینکه به روش خدا بیایند. روش خدا از طریق قربانی خون است، از طریق عیسی مسیح که برای گناهان ما مرد.
رد شدن قربانی قائن توسط خدا، او را نسبت به هابیل حسود کرد و منجر به قتل شد: «هر که از برادر خود متنفر است در تاریکی است... او نمی‌داند به کجا می‌رود زیرا تاریکی او را کور کرده است... هر که از برادر خود متنفر است قاتل است، و شما می‌دانید که هیچ قاتلی حیات ابدی در خود ندارد» (اول یوحنا ۲: ۱۱؛ ۳: ۱۵). نفرت، قتل در شکل جنینی است. البته، اول یوحنا ۳: ۱۵ به این معنی نیست که یک قاتل نمی‌تواند مسیحی شود. یک قاتل که توبه کند و به نجات‌دهنده روی آورد، آمرزش و حیات ابدی دریافت خواهد کرد.
کسانی که خود را مسیحی می‌نامند، اما هرگز با ایمانداران واقعی کنار نمی‌آیند – دائماً اصطکاک ایجاد می‌کنند، راه خود را می‌خواهند، در مورد پول و زمان خودخواه هستند، از کمک به مسیحیان نیازمند خودداری می‌کنند – ایمانداران واقعی نیستند. آنها در خانواده خدا نیستند و «از مرگ به زندگی منتقل نشده‌اند» (۳: ۱۴). آنها از نظر روحانی مرده‌اند و هیچ حیاتی در خانواده ندارند.
خود خداوند نمونه عالی محبت برادرانه است: «این‌گونه می‌دانیم محبت چیست: عیسی مسیح جان خود را برای ما فدا کرد» (اول یوحنا ۳: ۱۶). او جان خود را برای ما فدا کرد تا ما نجات یابیم (رومیان ۵: ۸). اما اول یوحنا ۳: ۱۶ فراتر می‌رود و می‌گوید: «و ما نیز باید جان خود را برای برادران خود فدا کنیم.» این نهایت آزمایش محبت برادرانه است. و بسیاری از مسیحیان جان خود را برای هم‌ایمانان خود فدا کرده‌اند، مانند آن کشیشان در کشورهای بی‌خدا و پر از نفرت که جان خود را برای گله‌های خود فدا کرده‌اند.
در حالی که اول یوحنا ۳: ۱۶ بزرگترین بیان محبت برادرانه را می‌دهد، آیه ۱۷ حداقل بیان را به ما می‌دهد: «اگر کسی دارایی مادی داشته باشد و برادر خود را در نیاز ببیند اما بر او رحم نکند، چگونه محبت خدا در او می‌تواند باشد؟» ممکن است هرگز به فدا کردن جان خود فراخوانده نشویم، اما قطعاً به سهیم شدن با مسیحیان نیازمند فراخوانده شده‌ایم. این به این معنی نیست که باید به هر کسی که به دنبال «رایگان‌خوری» است کمک کنیم، اما وقتی نیازهایی را در خانواده خدا می‌بینیم، باید مایل به کمک باشیم.
چیزی بسیار اشتباه در زندگی کسانی است که می‌گویند مسیحی هستند اما خودخواهانه دارایی‌های مادی خود را احتکار می‌کنند و فقط برای راحتی خود از آنها استفاده می‌کنند. کلام خدا پر از هشدارها و مثال‌های تکان‌دهنده است که به وضوح نشان می‌دهد خودخواهی ویژگی سبک زندگی یک ایماندار نیست. بیشتر ما می‌توانیم با کمتر از آنچه داریم به خوبی زندگی کنیم و باید به این کلمات توجه کنیم: «بیایید با کلمات... بلکه با اعمال و در حقیقت محبت کنیم» (اول یوحنا ۳: ۱۸). نشان دادن محبت برادرانه با کمک به نیازمندان یک ویژگی مهم خانوادگی است که اگر در خانواده باشیم در زندگی ما دیده می‌شود. «پس این‌گونه می‌دانیم که ما به حقیقت تعلق داریم و این‌گونه قلب خود را در حضور او آرام می‌کنیم» (۳: ۱۹).
در این مرحله ممکن است برخی از خوانندگان نگران باشند و از خود بپرسند که آیا واقعاً در خانواده خدا هستند، زیرا محبت برادرانه زیادی در قلب خود ندارند. بررسی قلب خود در برابر خداوند هرگز اشتباه نیست. در واقع، خدا با این سؤالات به ما کمک می‌کند: آیا وجدان ما ناراحت است؟ (اول یوحنا ۳: ۲۰-۲۱). خدا از وجدان ما برای محکوم کردن ما در مورد محبت ما به هم‌ایمانان استفاده می‌کند. آیا دعاهای ما مستجاب می‌شود؟ (اول یوحنا ۳: ۲۲). اگر نه، ممکن است به این دلیل باشد که ما از دستورات او برای نشان دادن محبت واقعی به هم‌ایمانان اطاعت نمی‌کنیم. آیا از روح‌القدس اطاعت می‌کنیم؟ (اول یوحنا ۳: ۲۴). روح‌القدس ایمانداران را به نشان دادن محبت برادرانه ترغیب می‌کند و عضویت خانوادگی ما را هنگام انجام این کار تأیید می‌کند. آیا شباهت خانوادگی خود را در آلبوم عکس اول یوحنا ۳ می‌بینید؟ محبت برادرانه آزمایشی برای عضویت در خانواده است.
زمان تأمل
به یاد داشته باشید، خداوند بازمی‌گردد! «می‌دانیم که وقتی او ظاهر شود، ما مانند او خواهیم بود، زیرا او را آن‌گونه که هست خواهیم دید. هر که این امید را در او دارد، خود را پاک می‌سازد، همان‌گونه که او پاک است» (اول یوحنا ۳: ۲-۳). بازگشت خداوند یک واقعیت است. همان‌طور که در مورد بازگشت او و تمام تغییراتی که در آن زمان در ما رخ خواهد داد تأمل می‌کنیم، و درک می‌کنیم که روزی او را رو در رو خواهیم دید، این حقایق شگفت‌انگیز باید تأثیری پاک‌کننده بر نحوه زندگی ما اکنون داشته باشند.
این آزمایش را سه بار در روز به مدت یک هفته انجام دهید. در هر وعده غذایی، به بازگشت خداوند فکر کنید و بگویید: «شاید او امروز بازگردد!» انجام این کار باید تأثیری پاک‌کننده داشته باشد و تفاوتی عملی در زندگی شما ایجاد کند. حتی ممکن است زندگی شما را متحول کند! همیشه به یاد داشته باشید، خداوند برای خانواده خود بازمی‌گردد!
