ایمان، امید و محبت
«و اکنون ایمان، امید، محبت، این سه باقی می‌مانند؛ اما بزرگترین اینها محبت است.» – اول قرنتیان 13:13 NKJV
ایمان
نجات به واسطه فیض و از طریق ایمان است. زیرا «همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان 3:23)، «فیض خدا که نجات می‌آورد، بر همه انسان‌ها ظاهر شده است» (تیطس 2:11).
گناهان شما شما را از خدا جدا کرده است، و برای اینکه شما نجات یابید و با خدا آشتی کنید، کسی باید بدهی گناه شما را بپردازد. خبر خوب این است که کسی نه تنها آن را پرداخت، بلکه آن را به طور کامل پرداخت. «مسیح برای گناهان ما بر حسب کتب مقدس مرد، ... او دفن شد، و ... او در روز سوم بر حسب کتب مقدس دوباره زنده شد» (اول قرنتیان 15:3-4). آیا شما در مورد مسیح، پسر خدا، ایمان دارید؟
آیه دیگری می‌گوید: «بدون ایمان محال است که او را خشنود سازیم، زیرا هر که به خدا نزدیک می‌شود باید باور کند که او هست، و او پاداش‌دهنده کسانی است که او را با جدیت می‌جویند» (عبرانیان 11:6). شما نمی‌توانید از طریق تلاش‌های خود، با پیوستن به کلیسا، از طریق تعمید یا با شرکت در عشای ربانی نجات یابید. کتاب مقدس به صراحت اعلام می‌کند: «زیرا به فیض و از طریق ایمان نجات یافته‌اید، و این از خود شما نیست؛ این هدیه خداست، نه از اعمال تا کسی فخر نکند» (افسسیان 2:8).
ایمان چیزی است که شما را به سوی دراز کردن «دست‌های خالی» برای دریافت هدیه نجات خدا سوق می‌دهد. این کلیدی است که در قلب شما را باز می‌کند تا مسیح عیسی را به عنوان خداوند و نجات‌دهنده خود بپذیرید.
امید
امید به معنای «انتظار مطمئن» است. به عنوان یک گناهکار شما امیدی ندارید، زیرا «بدون خدا در جهان» هستید (افسسیان 2:12). اگر بدون مسیح بمیرید، این آغاز مشکلات شما خواهد بود، زیرا روح شما برای همیشه در عذاب خواهد بود و هرگز تسکینی نخواهد دید.
اما چه امیدی از آن شماست وقتی به خداوند عیسی اعتماد می‌کنید! روح او می‌آید تا در شما زندگی کند، و تمام چشم‌انداز جلال را که در مسیح از آن شماست، باز می‌کند. چه انتظار مطمئنی می‌توانید از آمدن خداوند داشته باشید تا شما را برای همیشه در آسمان با خود ببرد. شما باید انتخاب کنید که با ناامیدی ابدی روبرو شوید یا امید بی‌پایان و ماندگاری از جلال با مسیح عیسی داشته باشید. مسیح که در شما زندگی می‌کند، امید جلال است (کولسیان 1:27).
محبت
ایمان و امید در آمدن خداوند برای همه کسانی که به او اعتماد کرده‌اند، از او پیروی کرده‌اند و منتظر او بوده‌اند، به کمال خواهند رسید. بزرگترین اینها محبت است زیرا خدا محبت است، و محبت او تا ابد باقی خواهد ماند. نجات از محبت او سرچشمه می‌گیرد: «زیرا خدا جهان را اینقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد» (یوحنا 3:16). خدا هر انسانی را دوست دارد! هیچ چیز خوبی در هیچ یک از ما نبود که محبت او را جلب کند، «زیرا وقتی ما هنوز بی‌قدرت بودیم، در زمان مقرر مسیح برای بی‌دینان مرد... خدا محبت خود را نسبت به ما اینگونه نشان می‌دهد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد» (رومیان 5:6-8). «در این است محبت، نه اینکه ما خدا را دوست داشتیم، بلکه اینکه او ما را دوست داشت و پسر خود را فرستاد تا کفاره گناهان ما باشد» (اول یوحنا 4:10). کلمه «کفاره» به این معنی است که از طریق قربانی مسیح بر صلیب، خدا در شخصیت مقدس و عادل خود تبرئه شده است. بنابراین، او می‌تواند با بخشیدن گناهان شما، اگر به خداوند عیسی ایمان آورید، رحمت نشان دهد. یوحنا سپس نوشت: «ما او را دوست داریم، زیرا او ابتدا ما را دوست داشت» (اول یوحنا 4:19). محبت خدا را رد نکنید، زیرا این زیان ابدی شما و توهین به او خواهد بود که پسر یگانه خود را داد تا به جای شما بمیرد تا شما نجات یابید.
بله، ایمان، امید و محبت برای همه کسانی که ایمانشان بر مسیح و قربانی او بر صلیب استوار است، باقی می‌ماند. از طرف دیگر، خشم یا داوری تنها چیزی است که برای کسانی که مسیح را رد می‌کنند، باقی می‌ماند. «هر که به پسر ایمان آورد حیات جاودانی دارد؛ و هر که به پسر ایمان نیاورد حیات را نخواهد دید، بلکه خشم خدا بر او باقی می‌ماند» (یوحنا 3:36). ما می‌توانیم به شما بگوییم چگونه می‌توانید ایمان آورید!
ایمان من بر مسیح متمرکز است که مرد تا مرا آزاد کند. بدهی گناه خود را نمی‌توانستم بپردازم. او همه را برای من پرداخت.
امید من بر کلام او ثابت است «می‌روم تا مکانی آماده کنم»؛ او مرا به خانه پدرش خواهد برد، تا با او در آنجا زندگی کنم.
محبت من بر خداوند من استوار است، او مرا تا انتها دوست دارد. هیچ چیز نمی‌تواند مرا از محبت محبوبم و دوستم جدا کند.
