«برهٔ ذبح‌شده شایسته است که قدرت و ثروت و حکمت و قوت و عزت و جلال و برکت را بیابد!» مکاشفه ۵:۱۲
مکاشفه تنها کتاب نبوتی در عهد جدید است. این کتاب با «مکاشفه عیسی مسیح» (۱:۱ NKJV) آغاز می‌شود و بلافاصله موضوع اصلی کتاب را معرفی می‌کند. هدف آن آشکار کردن مسیح به عنوان آن جلال‌یافته است، در مقابل انجیل‌ها که او را در خواری و رنجش آشکار می‌کنند. اوج کتاب، بازگشت دوم اوست. رویدادهای پیش از بازگشت دوم مقدمه‌ای را تشکیل می‌دهند و تمام رویدادهایی که پس از آن می‌آیند، یک خاتمه هستند.
نام‌های مسیح در مکاشفه
این کتاب عناوین توصیفی بیشتری برای نجات‌دهنده نسبت به هر کتاب دیگری در کتاب مقدس فهرست می‌کند. در حالی که خواننده ممکن است بیشتر پیدا کند، در اینجا ۲۰ نام مسیح در این کتاب آمده است: عیسی مسیح (۱:۱)، شاهد امین، نخست‌زاده از مردگان، حاکم بر پادشاهان زمین (۱:۵)، الفا و امگا (۱:۸؛ ۲۲:۱۳)، اول و آخر (۱:۱۷؛ ۲۲:۱۳)، پسر انسان (۱:۱۳)، پسر خدا (۲:۱۸)، شیر از سبط یهودا (۵:۵)، ریشه داوود (۵:۵)، بره ... ذبح‌شده (۵:۶)، خداوند ما (۱۱:۸)، پادشاه مقدسین (۱۵:۳)، امین و راستین (۱۹:۱۱)، کلام خدا (۱۹:۱۳)، پادشاه پادشاهان (۱۹:۱۶)، رب‌الارباب (۱۹:۱۶)، آغاز و پایان (۱:۸؛ ۲۲:۱۳)، ریشه و نسل داوود (۲۲:۱۶)، ستاره درخشان صبح (۲۲:۱۶).
علاوه بر این، «منّ پنهان» (۲:۱۷) از مسیح در جلال سخن می‌گوید (خروج ۱۶:۳۳-۳۴؛ عبرانیان ۹:۴). «ستاره صبح» (۲:۲۸) به بازگشت مسیح پیش از طلوع اشاره دارد، که نشان‌دهنده ربوده شدن کلیسا پیش از برقراری پادشاهی است (مکاشفه ۲۲:۱۶؛ ۲ پطرس ۱:۱۹). سوار «بر اسب سفید» (۱۹:۱۱-۱۶،۱۹) به وضوح به عنوان مسیح، پادشاه پادشاهان، شناخته شده است.
بره در مکاشفه
نام مسیح به عنوان «بره» ۲۸ بار در مکاشفه ذکر شده است – بیشتر از ۶۵ کتاب دیگر کتاب مقدس روی هم. مسیح نه تنها بره جلجتا بلکه بره آسمان نیز هست. این عنوانی است که او می‌خواهد همه نجات‌یافتگان او را در تمام ابدیت به یاد آورند. هدف از استفاده از اصطلاح «بره» در آسمان، شناسایی مسیح جلال‌یافته مکاشفه با مسیح بره قربانی در اولین آمدن اوست. بره مرکزی است که همه چیز دیگر در اطراف آن جمع شده است، بنیادی است که همه چیز دیگر بر آن بنا شده است، هدفی است که همه چیز به آن اشاره دارد، و چشمه‌ای است که همه برکات از آن سرچشمه می‌گیرند. بره نور، جلال، زندگی، خداوند آسمان و زمین است، که از چهره‌اش هر ناپاکی باید بگریزد، که همه ستایش‌ها باید به او تقدیم شود، و در حضورش کمال شادی یافت می‌شود. در سراسر مکاشفه، ما بره را نه تنها به عنوان آن ذبح‌شده‌ای که گناهان ما را پاک کرد، بلکه به عنوان آن متعالی، پادشاه پادشاهان و رب‌الارباب می‌بینیم.
رؤیای مسیح جلال‌یافته
در فصل ۱، یوحنا یک نمایش هفت‌گانه کامل از خداوند برخاسته و متعالی را می‌بیند که قدرت‌های اخلاقی، روحانی و قضایی او را آشکار می‌کند.
اول، «سر و موهایش مانند پشم سفید، مانند برف سفید بود» (۱:۱۴). این نمادگرایی (دانیال ۷:۹) از پاکی بی‌عیب و نقص مسیح سخن می‌گوید.
دوم، «چشمانش مانند شعله آتش» (۱:۱۴؛ ۲:۱۸؛ ۱۹:۱۲؛ دانیال ۱۰:۶). این نماد زنده نشان‌دهنده دانش نافذ و بی‌نهایت او، و قدرت او برای بررسی و جستجوی هر زندگی، نفوذ به اتاق‌های درونی هر قلب، و آشکار کردن چیزهای پنهان تاریکی است.
سوم، «پاهایش مانند برنج صیقلی بود، گویی در کوره تصفیه شده بود» (۱:۱۵؛ ۲:۱۸). در زمان یوحنا، برنج ترکیبی از طلا، مس و نقره بود – قوی‌ترین فلز شناخته شده. این برنج، که در کوره به رنگ سفید داغ می‌رسید، در برابر حرارت تسلیم نمی‌شد. این از ثبات و مقاومت سخن می‌گوید. بر روی صلیب، مسیح به عنوان یک انسان می‌توانست کوره آتش خدا را تحمل کند و همه دشمنان عدالت را زیر پا بگذارد. «او شراب‌فشرده خشم و غضب خدای قادر مطلق را می‌فشارد» (مکاشفه ۱۹:۱۵).
چهارم، «صدایش مانند صدای آب‌های بسیار» (۱:۱۵؛ حزقیال ۴۳:۲). این اشاره‌ای است که صدای مسیح گریزناپذیر و مقتدر است و همه انسان‌ها و ملت‌ها را فرمان می‌دهد. این صدای اقتدار کامل است.
پنجم، «در دست راست خود هفت ستاره داشت» (۱:۱۶). هفت ستاره در آیه ۲۰ به عنوان هفت فرشته یا پیامبر هفت کلیسا در آسیا تفسیر شده‌اند.
ششم، «از دهانش شمشیری تیز و دو لبه بیرون می‌آمد» (۱:۱۶؛ ۱۹:۱۵). این نماد در عبرانیان ۴:۱۲ به عنوان کلام خدا دیده می‌شود که نفوذ می‌کند، تقسیم می‌کند و تشخیص می‌دهد. در اینجا ما کیفیت نافذ کلمات مسیح و قدرت آنها برای توبیخ و مجازات را می‌بینیم. شمشیر نمادی از اقتدار و قدرت قضایی است.
هفتم، «چهره‌اش مانند خورشید بود که با تمام قوت خود می‌درخشد» (۱:۱۶؛ متی ۱۷:۲). چهره مسیح با درخشندگی غیرقابل تحمل، شکوه خیره‌کننده و عظمت مهیب می‌درخشید. مسیح «خورشید عدالت» است (ملاکی ۴:۲). چهره مسیح جلال اخلاقی کامل او را منعکس می‌کند.
در باز در آسمان
دو بار در مکاشفه درباره یک در باز در آسمان می‌خوانیم (۴:۱؛ ۱۹:۱۱). وقتی در خانه خود هستید و می‌خواهید بیرون بروید، در را باز می‌کنید. در باز در آسمان نشان‌دهنده ترک کردن مسیح است. اولین بار که این اتفاق می‌افتد، از ترک کردن آسمان توسط مسیح و آمدن او برای مقدسینش در ربوده شدن سخن می‌گوید. در نوبت دوم، مسیح آسمان را با مقدسینش ترک می‌کند تا به زمین بیاید و آن را داوری کند و پادشاهی هزار ساله خود را برپا کند.
پیام‌ها به هفت کلیسا
در فصل‌های ۲-۳، مسیح پیام‌هایی را به هفت کلیسا در آسیای صغیر در قرن اول می‌فرستد. هر پیام ویژگی‌های خاص خود را دارد، اما شباهت‌های زیادی نیز وجود دارد. هر پیام با «اعمال شما را می‌دانم» آغاز می‌شود. هر یک وعده «به کسی که غلبه کند» را می‌دهد. اگرچه برخی تغییرات وجود دارد، هر یک جمله پایانی یکسانی دارد: «کسی که گوش دارد، بشنود که روح به کلیساها چه می‌گوید.» هر پیام با مقدمه‌ای آغاز می‌شود که در آن خداوند توصیف می‌شود، اما هر توصیف با توجه به پیام متفاوت است. بیشتر نامه‌ها حاوی کلمات هشدار و وعده به کسانی است که می‌شنوند و پاسخ می‌دهند. به طور کلی، آنها نامه‌های توبیخ، سرزنش و اطمینان هستند.
پرستش بره
از فصل ۴ به بعد، صحنه به طور ناگهانی تغییر می‌کند و ما به آسمان می‌رویم. از ۴:۱ به بعد، مکاشفه آینده است؛ ربوده شدن فرض می‌شود که اتفاق افتاده و کلیسا در آسمان است. در فصل‌های ۴ و ۵، بره توسط ۲۴ پیر، چهار موجود زنده و فرشتگان مقدس پرستش می‌شود. ۲۴ پیر نماینده بدنه ایمانداران هم عهد عتیق و هم عهد جدید هستند. چهار موجود زنده موجودات فرشته‌ای با بالاترین هوش هستند که شبیه کروبیان حزقیال ۱ و ۱۰ و سرافیم اشعیا ۶ هستند. هدف آنها یادآوری خدمت مبارک زمینی و آسمانی مسیح به همه موجودات در تمام ابدیت است. این با ظاهر آنها که شبیه شیر، گوساله، انسان و عقاب است و به ترتیب با چهار انجیل مطابقت دارد، نشان داده می‌شود.
خواندن دقیق فصل‌های ۴ و ۵ وجود سه دایره متحدالمرکز را آشکار می‌کند که هر یک با عبارت «اطراف تخت» مشخص شده‌اند. دایره داخلی (۴:۴) توسط ۲۴ پیر اشغال شده است که نماینده مقدسین در جلال هستند. دایره میانی (۴:۶) توسط چهار موجود زنده اشغال شده است. دایره بیرونی (۵:۱۱) توسط فرشتگان مقدس اشغال شده است. در نتیجه این ترتیب، هر قدیس مسیح را در میان تخت خواهد دید (۵:۶)؛ و مقدسین در درونی‌ترین دایره به او نزدیک‌تر خواهند بود تا فرشتگان، ساکنان بیرونی‌ترین دایره. بنابراین ما می‌بینیم که مسیح چقدر مقدسین خود را گرامی می‌دارد.
در میان تخت (۵:۶)، یوحنا بره‌ای را با ویژگی‌های زیر می‌بیند. او ذبح شده است؛ این سه بار تکرار می‌شود (مکاشفه ۵:۶،۹،۱۲). او پنج زخم دارد، در هر دو دست، در هر دو پا و در پهلویش. او با هفت شاخ، که در زبان نمادین کتاب مقدس به قدرت و اقتدار اشاره دارد، کاملاً قدرتمند است. او با هفت چشم، که به دانش و حکمت کامل اشاره دارد، کاملاً دانا است.
اسحاق پرسید: «بره کجاست؟» (پیدایش ۲۲:۷). یحیی تعمیددهنده پاسخ داد: «اینک بره!» (یوحنا ۱:۲۹). اکنون تمام خلقت می‌گوید: «بره شایسته است» (مکاشفه ۵:۱۲)، درباره خون او در آسمان می‌خوانند و سرودی جدید (۵:۹) از رستگاری می‌خوانند. سرود قدیمی، سرود خلقت است (ایوب ۳۸:۷؛ مکاشفه ۴:۱۱).
خشم بره
در فصل‌های ۶-۱۹، خشم بره از طریق هفت مهر، هفت شیپور، هفت کاسه و هفت جام بر زمین ریخته می‌شود. گشایش فصل ۶ نقطه عطف مهمی در مکاشفه تدریجی پایان عصر را نشان می‌دهد. تصویر در ۶-۱۹ مکاشفه خدا از داوری وحشتناکی است که اوج عصر حاضر خواهد بود. هرگز، از زمان نوح، داوری چنین ویرانگری به انجام نرسیده است. این هشداری است به کسانی که در بی‌اعتقادی زندگی می‌کنند تا مراقب باشند مبادا این عصر آنها را در خود فرو برد. نبوت پایان عصر باید مسیحیان را ترغیب کند تا جان‌ها را از آتش نجات دهند و آنها را برای آمدن خداوند آماده کنند.
کلام خدا روشن می‌سازد که همه کسانی که از فیض خدا بهره می‌برند، در زمان و ابدیت برکت می‌یابند. اما کسانی که رحمت خدا را رد می‌کنند، باید داوری او را بدون رحمت تجربه کنند. احمقانه است که به آیاتی از کتاب مقدس که از محبت خدا سخن می‌گویند تکیه کنیم، در حالی که آنهایی را که به داوری‌های عادلانه او می‌پردازند، رد کنیم. عصر حاضر فیض خدا و داوری معلق را آشکار می‌سازد. عصر آینده شواهد قطعی خواهد داد که خدا هر عمل شیطانی را به داوری خواهد آورد و کسانی که فیض او را رد می‌کنند، باید خشم او را تجربه کنند.
شام عروسی بره
مکاشفه ۱۹:۷-۸ شام عروسی بره را اعلام می‌کند. متن نمی‌گوید که عروسی در آسمان اتفاق می‌افتد یا بر روی زمین. بسیاری از مفسران معتقدند که در آسمان رخ خواهد داد. لازم به ذکر است که نه مقدسین عهد عتیق و نه مقدسین مصیبت، بخشی از عروس را تشکیل نمی‌دهند؛ فقط ایمانداران عصر کلیسا شامل می‌شوند. حتی یحیی تعمیددهنده خود را فقط دوست داماد معرفی کرد (یوحنا ۳:۲۹). نمادگرایی ازدواج به زیبایی در رابطه مسیح با کلیسای خود محقق می‌شود. لباس عروسی کلیسا «کتان ظریف ... اعمال صالح مقدسین» است. ما برای آراستن لباس عروسی چه می‌کنیم؟ امروز برای خداوند چه می‌کنیم؟
بازگشت دوم بره
مکاشفه ۱۹:۱۱-۱۶ یکی از گویاترین تصاویر بازگشت دوم مسیح در سراسر کتاب مقدس است. این یک رویداد باشکوه خواهد بود که تمام جهان، ایمانداران و بی‌اعتقادان، آن را مشاهده خواهند کرد. آسمان باز شده از ترک کردن آسمان توسط مسیح برای بار دوم با مقدسینش سخن می‌گوید تا به زمین بیاید و آن را داوری کند، پادشاهی وعده داده شده را دریافت کند و برای ۱۰۰۰ سال بر زمین حکومت کند. سوار بر اسب سفید کسی جز عیسی مسیح نیست. اسب سفید نماد جنگ پیروزمندانه است: «او لباسی پوشیده بود که در خون فرو رفته بود» (۱۹:۱۳). لباس آغشته به خون هیچ ربطی به کار او بر روی صلیب ندارد، بلکه تحقق اشعیا ۶۳:۳ است، روز انتقام او که خون دشمنانش بر لباس او پاشیده می‌شود. «لشکریان در آسمان» که «او را بر اسب‌های سفید دنبال می‌کردند» مقدسین او هستند که با او می‌آیند. فرشتگان نیز با او خواهند بود (متی ۲۴:۳۰-۳۱). این قسمت سه نام از نجات‌دهنده را توصیف می‌کند. اول، «او نامی نوشته شده داشت که هیچ کس جز خودش نمی‌دانست.» دوم «کلام خدا» است. سوم «پادشاه پادشاهان و رب‌الارباب» است (۱۹:۱۱،۱۳،۱۶).
سلطنت بره
سلطنت بره به عنوان هزاره شناخته می‌شود. در تمام کتاب مقدس فقط در فصل ۲۰ ذکر شده است، و در آنجا شش بار به عنوان «هزار سال». کلمه «هزاره» به معنای ۱۰۰۰ سال است. مقدسین شهید شده در طول مصیبت بزرگ زنده خواهند شد، دوباره زندگی خواهند کرد و با مسیح سلطنت خواهند کرد (۲۰:۴). سلطنت او یک سلطنت برکت، عدالت و صلح بی‌حد و حصر خواهد بود، اگرچه او ملت‌ها را با عصای آهنین اداره خواهد کرد (مزمور ۲:۹؛ مکاشفه ۲:۲۷؛ ۱۲:۵؛ ۱۹:۱۵).
وضعیت ابدی
فصل‌های ۲۱-۲۲ به ابدیت می‌پردازند. این شش تغییر در آنجا رخ خواهد داد.
اول، در آسمان «دیگر لعنتی نخواهد بود» (۲۲:۳). دیگر درد، اشک، جنگ، تروریسم، بیماری، ناامیدی، سرخوردگی، شکست، ناامنی، نزاع، نژادپرستی، خودخواهی، نگرانی، رنج و مرگ نخواهد بود. در آسمان، تمام عناصری که باعث ناراحتی در زمین می‌شوند، ناپدید خواهند شد.
دوم، طبیعت سقوط کرده و آدمیک ریشه‌کن خواهد شد و شیطان به دریاچه آتش افکنده خواهد شد (۱۹:۲۰؛ ۲۰:۱۰؛ ۲۱:۸). ما دیگر تابع وسوسه و گناه نخواهیم بود.
سوم، «تخت خدا و بره در آن خواهد بود» (۲۲:۳). میلیون‌ها قدیس در آسمان خواهند بود، اما عیسی هر یک را شخصاً خواهد شناخت. و ما او را به روشی عمیق‌تر از همیشه خواهیم شناخت. «در حضور تو کمال شادی است؛ در دست راست تو لذت‌ها تا ابد است» (مزمور ۱۶:۱۱). هر آنچه خدا در آسمان برای ما در نظر گرفته است، به طور باورنکردنی شگفت‌انگیزتر از آن چیزی خواهد بود که اکنون از آن لذت می‌بریم.
چهارم، ما والدین، فرزندان و دوستان خود را خواهیم شناخت و از آنها لذت خواهیم برد، درست همانطور که شاگردان موسی و الیاس را در کوه تبدیل هیئت شناختند (متی ۱۷:۳،۴). تمام جلال‌های آسمان به دلیل افرادی که در آنجا خواهیم شناخت، به ویژه مقدسین بزرگی که پیش از ما رفته‌اند و کسانی که افتخار آوردن آنها به خداوند را داشتیم، چند برابر خواهد شد.
پنجم، ما «او را خدمت خواهیم کرد» (۲۲:۳). آسمان مکانی از فعالیت بی‌وقفه خواهد بود زیرا شب در آنجا نخواهد بود. به ما گفته نشده است که چه نوع کاری در آسمان انجام خواهیم داد، اما برای دستمزد کار نخواهیم کرد. این خدمتی خواهد بود که برای هر قدیس مناسب است، کاری که پاداش‌بخش و هیجان‌انگیز خواهد بود.
ششم، «آنها چهره او را خواهند دید» (۲۲:۴). کتاب مقدس نمی‌گوید که ما خیابان‌های طلا، دروازه‌های مروارید، یا دیوارهای با انواع سنگ‌های قیمتی را خواهیم دید. کتاب مقدس نمی‌گوید که ما فرشتگان مقدس، یا مقدسین بزرگی مانند ابراهیم، داوود، دانیال و پولس را خواهیم دید. با این حال، کتاب مقدس می‌گوید که ما چهره عیسی را خواهیم دید که جلال خدا را منعکس می‌کند (۲ قرنتیان ۴:۶). این جوهر آسمان و شادی شادی‌ها خواهد بود.
ستایش ابدی
آسمان، آسمان خواهد بود زیرا ما چهره عیسی را می‌بینیم. ما چنان غرق در زیبایی بره، و چنان مجذوب شکوه و عظمت او خواهیم شد که خود را فراموش خواهیم کرد. ما به چهار موجود زنده و هزاران فرشته مقدس در ارائه سرودی از ستایش مداوم به بره برای اعصار بی‌کران ابدیت خواهیم پیوست.
ما او را به طور مداوم و ابدی ستایش خواهیم کرد، پس بیایید عادت مقدس ستایش او را اکنون در طول اقامت کوتاه خود بر روی زمین پرورش دهیم.
