«و چنین شد»
عبارت «و چنین شد» را می‌توان ۳۹۶ بار در نسخه کینگ جیمز کتاب مقدس یافت! دیدن اینکه این عبارت اینقدر زیاد ثبت شده است، تعجب‌آور بود.
اکنون، باید درک کرد که این عبارت کتاب مقدسی معمولاً پیش از عملی توسط یک چیز، شخص، اشخاص و – همانطور که در کتب مقدس انتظار می‌رود – حتی خداوند می‌آید. به عنوان مثال، اولین باری که این کلمات در عهد جدید ذکر شده‌اند، در متی ۷:۲۸ است که می‌گوید: «و چنین شد که چون عیسی این سخنان را به پایان رسانید، مردم از تعلیم او متحیر شدند» (KJV). همانطور که می‌بینید، عبارت «و چنین شد» به عمل متحیر شدن مردم از تعلیم او منجر شد.
شاید شنیده باشید که یک بار از یک مرد مسن پرسیده شد: «آیه مورد علاقه شما در کتاب مقدس چیست؟» پاسخ جالب او این بود: «و چنین شد.» وقتی از او پرسیدند چرا، او اشاره کرد که وقتی مشکلی یا موقعیت دشواری در زندگی‌اش پیش می‌آمد، او تشخیص می‌داد که «چنین شد؛ نیامد که بماند!»
در حالی که این ممکن است کاربرد کتاب مقدسی این عبارت نباشد، اما برای ما ارزشی دارد. ما ممکن است به مسائل جهانی، مانند همه‌گیری کووید-۱۹ فکر کنیم. ویروس کرونا و واکنش به آن باعث پریشانی و اختلال زیادی در سراسر جهان شد، با پیامدهای طولانی‌مدت بسیاری. اما بیایید به وضعیت از دیدگاه مرد مسن نگاه کنیم. همه‌گیری کووید-۱۹ آمد که بگذرد؛ نیامد که بماند!
بسیاری از مشکلات ما و آزمایش‌ها را می‌توان به همین شیوه دید – آنها نمی‌آیند که بمانند در حالی که ما در این دنیا زندگی می‌کنیم. متأسفانه، باید اذعان داشت که برخی مشکلات وجود دارند که ممکن است ما را ترک نکنند تا زمانی که در حضور خداوند یافت شویم، چه از طریق مرگ و چه از طریق ربوده شدن. گذراندن چنین مشکلاتی نیازمند ایمان قوی و مداوم است، پذیرش اینکه خداوند می‌داند چه کاری با ما و برای ما انجام می‌دهد. جالب است که حتی این مشکلات نیز «گذشته‌اند»، زیرا آنها به ابدیت برده نخواهند شد.
بهترین پاسخ برای ایماندار فردی و کلیسای محلی در مواجهه با یک موقعیت دشوار و به ظاهر طولانی چیست؟ یک آیه با کاربرد عملی مزمور ۳۷:۳ است که بخش اول آن می‌گوید: «به خداوند توکل کن و نیکوکاری کن.» «به خداوند توکل کن» بهترین توصیه‌ای است که می‌توان داد. باشد که همه ما با صرفاً توکل به او یاری شویم. «نیکوکاری کن» برای فرد و جامعه مسیحی محلی ایده‌آل است. آیا کسی هست که به کمک مالی یا عاطفی نیاز دارد، یا به نحوی دیگر برکت یابد؟ برای آنها دعا کنید و به آنها دست یاری برسانید! این یک راه شگفت‌انگیز برای فراموش کردن نیازهای خود است. ملاقات با افراد خانه‌نشین، کمک به مادری با فرزندانش، بردن یک فرد مسن برای صرف غذا با هم، کمک به همسایه یا حمایت آرام از هر کس دیگری می‌تواند بسیار روح‌بخش باشد. این فعالیت‌ها راهی لذت‌بخش برای تشویق ما نیز هستند.
اگر شما کسی هستید که از یک مشکل عبور می‌کنید، دعا کنید که شخص دیگری بیاید تا بار شما را تحمل کند. به یاد داشته باشید، خداوند همیشه برای کمک و تسلی ما در دسترس است. او گفت: «نزد من آیید، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، و من به شما آرامش خواهم داد. یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید؛ زیرا من حلیم و فروتن دل هستم: و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت. زیرا یوغ من آسان است و بار من سبک» (متی ۱۱:۲۸-۳۰).
در طول آزمایش‌های این زندگی، بیایید به یاد داشته باشیم که آنها آمدند که بگذرند، نه اینکه بمانند. با قدرت خداوند، باشد که فیلیپیان ۴:۶-۷ (NKJV) را در زندگی خود به کار ببریم: «برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا معلوم سازید؛ و آرامش خدا، که فراتر از هر درکی است، دل‌ها و ذهن‌های شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد.»
هر روز به سادگی اعتماد کردن؛ اعتماد کردن از طریق راهی طوفانی؛ حتی وقتی ایمانم کوچک است، اعتماد به عیسی، همین است و بس.
اعتماد کردن در حالی که لحظات می‌گذرند، اعتماد کردن در حالی که روزها می‌گذرند، اعتماد به او، هر چه که پیش آید، اعتماد به عیسی، همین است و بس. —ادگار پی. استایتس (۱۸۳۶–۱۹۲۱)
