«من تو را تعلیم خواهم داد و راهی را که باید بروی به تو نشان خواهم داد؛ تو را با چشم خود هدایت خواهم کرد.» (مزامیر ۳۲:۸)
هیچ اطمینانی گرانبهاتر از این برای من نیست — که من تحت هدایت مداوم و محبت‌آمیز پدر آسمانی‌ام هستم — که او مرزهای سکونت من را تعیین می‌کند و همه رویدادها را برای خیر من تدبیر می‌کند — که تمام زندگی من یک نقشه است که توسط او چیده شده است. هر اتفاق کوچک ظاهری، و همچنین هر چرخش مهم و ساعت بحرانی — بخشی از آن نقشه را تشکیل می‌دهد! «خداوند هر راهی را که انسان می‌رود بررسی می‌کند.» «دل انسان راه خود را تدبیر می‌کند — اما خداوند قدم‌های او را هدایت می‌کند.»
«من تو را تعلیم خواهم داد و به تو آموزش خواهم داد.» این معلم قادر مطلق چقدر با صبر آموزش می‌دهد، و با چه حکمت و لطافت بی‌نهایتی تعالیم متنوع خود را با نیازها و الزامات قوم خود تطبیق می‌دهد! این «خط به خط» است؛ — یا اگر لازم باشد، صلیب بر صلیب — آزمایش بر آزمایش. یا ممکن است دیگر نیازی به تدابیر شگفت‌انگیز نباشد — اشارات ملایم اراده او کافی است، «من تو را با چشم خود هدایت خواهم کرد.» زلزله — طوفان — باد — آتش، ممکن است اکنون مأموریت خود را به انجام رسانده باشند. «صدای آرام و کوچک» اکنون کافی است.
و چگونه او وعده می‌دهد که تعلیم دهد و هدایت کند؟ نه به روشی که ما دوست داریم برویم — راهی که خودمان انتخاب می‌کنیم — بلکه «راهی که شما باید بروید.» اغلب ما تصمیم می‌گیریم که بزرگراه آفتابی را دنبال کنیم. اما خدا می‌گوید: «مسیر کوهستانی ناهموار برای شما بهترین است!» اغلب ما، مانند اسرائیل، راه نزدیک و هموار به کنعان را از طریق سرزمین فلسطینیان انتخاب می‌کنیم. اما ستون ابری خدا تصمیم دیگری می‌گیرد و ما را از طریق مسیری پرپیچ و خم «از راه بیابان» می‌برد. اغلب ما ترجیح می‌دهیم، مانند شاگردان در دریای طبریه، مسیر امن کنار ساحل را انتخاب کنیم تا از طوفان در حال جمع شدن جلوگیری کنیم، «زیرا باد مخالف است.» اما خدا می‌گوید: «نه!» او ما را مجبور می‌کند که سوار کشتی شویم.
«او آنها را از راه راست هدایت کرد — تا به شهری بروند که بتوانند در آن زندگی کنند!» این وظیفه ما نیست که برنامه‌های او را زیر سؤال ببریم. او قوم خود را در گذشته هدایت کرد — او هنوز هم آنها را هدایت می‌کند — از راه راست. روزی فرا خواهد رسید که، به قول آگوستین، «هم کشتی و هم بار سالم، و حتی یک تار مو از سر ما آسیب ندیده — به بندر آرزوی خود می‌رسیم،» ما حکمت هر درس زمینی، «ضرورت» هر موج در دریای پرآشوب را تصدیق خواهیم کرد!
باغبان گاهی اوقات مجبور است گیاهان خود را تحت رفتار ظاهراً خشن قرار دهد — بریدن، هرس کردن، قطع کردن؛ آنها را به اشکال ناخوشایند تبدیل می‌کند — قبل از اینکه شکوفا شوند. اما تابستان، به زودی، حکمت رفتار او را در خوشه‌های متنوع عطر و زیبایی خود تأیید می‌کند. همچنین، گاهی اوقات، باغبان آسمانی ما صلاح می‌بیند که از چاقوی هرس خود استفاده کند. اما مطمئن باشید که هیچ هرس اضافی یا بی‌موردی وجود ندارد. ما ضرورت بی‌نهایت حکیمانه همه چیز را درک و تصدیق خواهیم کرد — زمانی که گیاه به گل کامل خود شکفته شود، در رنگ‌های آسمانی غرق شده و عطر بهشت را پراکنده کند.
ای ایماندار، راه خود را ادامه بده — در تعلیم و هدایت حکمت بی‌خطا شادمان باش! «من تو را با چشم خود هدایت خواهم کرد.» چشم بیدار شبان بی‌خواب اسرائیل شب و روز — در بیماری و سلامتی — در شادی و غم — در زندگی و مرگ — بر توست! «آیا او که قلب را می‌سنجد، آن را درک نمی‌کند؟ آیا او که زندگی شما را حفظ می‌کند، آن را نمی‌داند؟» «اما خداوند بر کسانی که از او می‌ترسند، بر کسانی که به محبت بی‌زوال او تکیه می‌کنند، نظارت دارد.»
