کتابهای داستان کتاب مقدس برای کودکان بدون تصویری از یک شبان در مزارع که گوسفندانش را در حال چرا تماشا میکند، ناقص به نظر میرسند. دنیای پیچیده ما با چراغهای شهر و سر و صدا بسیار دور از آن صحنه آرام به نظر میرسد. با این حال، حتی امروز در فلسطین و برخی کشورهای دیگر هنوز هم میتوان شبان را با گوسفندانش یافت که تقریباً همان کاری را انجام میدهند که شبانان قرنها انجام دادهاند. کتب مقدس به وضوح فاجعه گوسفندانی را که شبان ندارند، توصیف میکنند. موسی از خدا التماس کرد «تا جماعت خداوند مانند گوسفندانی که شبان ندارند، نباشند» (اعداد ۲۷:۱۷ NKJV). بعدها، میکا «تمام اسرائیل را بر کوهها پراکنده دید، مانند گوسفندانی که شبان ندارند» (اول پادشاهان ۲۲:۱۷). در پایان عهد عتیق، زکریا برای مردمی که به دلیل نداشتن شبان در مشکل بودند، آرزو میکرد (زکریا ۱۰:۲). امروز چند مسیحی به دلیل نبود شبانان واقعی برای مراقبت از آنها، در مشکل باقی ماندهاند؟
کتاب مقدس پر از شبانان است
اشارات متعددی به شبانان در کتاب مقدس وجود دارد. هابیل، «چوپان گوسفندان» و مردی عادل، اولین شبان بود (پیدایش ۴:۲). او تصویری از یک شبان بزرگتر است که او نیز عادل بود و مرد (عبرانیان ۱۲:۲۴). راحیل یک شبان زن بود (پیدایش ۲۹:۹). موسی گوسفندان پدرزن خود را میچرانید (خروج ۳:۱). داوود شاید شناختهشدهترین شبان از همه بود.
جالب اینجاست که هم موسی و هم داوود از شبانی گوسفندان به شبانی مردم رسیدند. موسی چهل سال فرزندان اسرائیل را رهبری کرد در حالی که داوود چهل سال به عنوان پادشاه شبان آنها سلطنت کرد. این نمونهها مطمئناً نشان میدهد که شبانی قوم خدا در نظر خدا مهم است.
چند مشاهده کلی را میتوان در مورد شبانی در کلام خدا انجام داد. اول، نیازی به گفتن نیست که ارتباط حیاتی بین شبان و گوسفندانش وجود دارد. اسرائیل به طور ملی «گوسفندان چراگاه او» بود (مزمور ۱۰۰:۳). خدا گله خود را با استفاده از شبانان فرعی رهبری میکرد. به عنوان مثال، موسی به عنوان «شبان گله او» توصیف شد (اشعیا ۶۳:۱۱). اما ارتباط فردی بین شبان و یک گوسفند نیز قابل تشخیص است. یکی اعتراف کرد: «من مانند گوسفند گمشده گمراه شدهام» (مزمور ۱۱۹:۱۷۶)، و داوود میتوانست با جسارت تأیید کند: «خداوند شبان من است» (مزمور ۲۳:۱).
از هر شبانی انتظار میرود که با وجدان باشد. خداوند در رهبری قوم خود در گذشته چقدر وفادار و قابل اعتماد بود: «قوم خود را مانند گوسفندان بیرون آورد و آنها را در بیابان مانند گلهای هدایت کرد؛ و آنها را با ایمنی رهبری کرد، به طوری که نترسیدند» (مزمور ۷۸:۵۲-۵۳).
اگرچه موسی و داوود از کمال دور بودند، اما در مراقبت از قوم خدا وفاداری نشان دادند. با این حال، متأسفانه، نمیتوان به همه شبانان اعتماد کرد. هم ارمیا و هم حزقیال شکستهای برخی از شبانان منفور زمان خود را آشکار میکنند (ارمیا ۲۳:۱-۴؛ حزقیال ۳۴:۲-۱۰).
به طور قابل توجهی، این تصویر شبان و گوسفند محدود به گذشته نیست. همچنین در توصیفات هزاره آینده یافت میشود که در آن اسرائیل بازگردانده شده، تحت فرمان خداوند، «همه یک شبان خواهند داشت» (حزقیال ۳۷:۲۴). با این حال، حتی در آن زمان نیز او از شبانان فرعی برای «تغذیه آنها» و مراقبت از آنها استفاده خواهد کرد (ارمیا ۲۳:۴).
شبان بینظیر
بزرگترین نمونه از همه شبانان، خداوند ما عیسی است. اگرچه «به سوی گوسفندان گمشده خانه اسرائیل فرستاده شد»، اما او نگرانی زیادی برای «گوسفندان دیگر» داشت که به گله اسرائیل تعلق نداشتند (متی ۱۵:۲۴؛ یوحنا ۱۰:۱۶). با نگاه کردن به جمعیتهایی که به سوی او میآمدند، «او بر آنها دل سوزاند زیرا آنها ... مانند گوسفندانی بودند که شبان نداشتند» (متی ۹:۳۶). سرانجام عشق بزرگ او باعث شد که آن صلیب وحشتناک را به جلجتا ببرد، جایی که به عنوان شبان نیکو، جان خود را برای گوسفندان فدا کرد (یوحنا ۱۰:۱۱).
چقدر شگفتانگیز است که به عنوان ایمانداران، از مراقبت شبانی کنونی او لذت ببریم. به عنوان گوسفندان او، هرگز هلاک نخواهیم شد (یوحنا ۱۰:۲۸). او نام هر یک از ما را میداند، شخصاً با ما صحبت میکند و زندگی ما را طبق اراده کامل خود هدایت میکند (یوحنا ۱۰:۳-۴). این شبان بزرگ قادر است ما را «در نظر او خشنود» سازد (عبرانیان ۱۳:۲۰-۲۱). او هرگز ما را ناامید نخواهد کرد، بلکه ما را با ایمنی به خانه ابدیمان خواهد رساند. میتوانیم با اطمینان فریاد بزنیم: «تا ابد در خانه خداوند ساکن خواهم بود» (مزمور ۲۳:۶).
با این حال، شبان اعظم هنوز به دنبال شبانان فرعی است که از گوسفندان او مراقبت کنند. او به دنبال کسانی است که شفقت او را نشان دهند. هنگامی که او با پطرس در کنار دریای جلیل ایستاده بود، سه بار این سوال جستجوگرانه را پرسید: «آیا مرا دوست داری؟» در پاسخ به پاسخهای صادقانه پطرس، او به این ترتیب به او مأموریت داد: «برههای مرا سیر کن ... گوسفندان مرا بچران ... گوسفندان مرا سیر کن» (یوحنا ۲۱:۱۵-۱۷).
وظیفه شبان
شاید بتوانیم وظیفه شبان را با اشاره به چالش حزقیال به آن شبانانی که در وظایف خود کوتاهی کرده بودند، واضحتر درک کنیم: «آیا شبانان نباید گلهها را تغذیه کنند؟» او میپرسد (حزقیال ۳۴:۲). او با فهرست کردن شش حوزه نگرانی ادامه میدهد که شایسته توجه دقیق ما هستند (حزقیال ۳۴:۴):
- ضعیفان باید تقویت شوند. اغلب اوقات مسیحیان ضعیف توسط سیستمهای سفت و سخت قانونی به لغزش افتادهاند. شبان واقعی با برهها مهربان است.
- بیماران نیاز به شفا دارند. امروز بسیاری از نظر روحانی بیمار هستند. شبان دلسوز مشکل را به درستی تشخیص داده و درمان شفابخش را ارائه خواهد داد.
- شکستهها باید بسته شوند. امروز چند ایماندار زندگیشان توسط تجربیات دردناک شکسته شده است؟ اغلب اوقات ما نتوانستهایم آسیبهای آنها را درک کنیم، و با نگرش بیتفاوت خود به جای بستن، کبود کردهایم.
- کسانی که رانده شدهاند باید بازگردانده شوند. یافتن عیب در کسانی که یک اجتماع مسیحی را ترک میکنند آسان است، اما برخی توسط بیمهری رانده میشوند. آنها به یک شبان مهربان و فهمیده نیاز دارند تا آنها را بازگرداند.
- گمشدگان باید پیدا شوند. حتی مسیحیان نیز میتوانند از حقایق روحانی گم شوند. شبان دلسوز آنها را جستجو کرده و بازخواهد گرداند.
- گوسفندان نباید با زور اداره شوند. پطرس به بزرگان هشدار میدهد که «بر کسانی که به شما سپرده شدهاند، ارباب نباشید، بلکه نمونهای برای گله باشید» (اول پطرس ۵:۳). دیوتریفوس نمونه کلاسیک کسی است که هرگز نباید یک بزرگ میبود زیرا «دوست داشت که برتری داشته باشد» (سوم یوحنا ۹-۱۰).
- شبان واقعی مانند خداوند خواهد بود، با میل و بدون انگیزه سود شخصی خدمت خواهد کرد. او نمونهای برای دیگران خواهد بود، درست مانند نجاتدهنده خودش.
کمک لازم است
شبان شگفتانگیز ما گله خود را تغذیه میکند، برهها را جمعآوری کرده و حمل میکند، و کسانی را که جوان دارند به آرامی هدایت میکند (اشعیا ۴۰:۱۱). امروز او هنوز به دنبال شبانان فرعی است که به نصیحت پطرس پاسخ دهند و مسئولیت فروتنانه تغذیه و هدایت گله خدا را در هر کلیسا بپذیرند. ما باید دعا کنیم که خدا چنین مردانی را برانگیزد. و ما نباید کار آنها را دشوارتر کنیم، بلکه آنها را در این خدمت حیاتی اما اغلب نادیده گرفته شده تشویق کنیم.





