دو معمار متی ۷
به‌طور سنتی، متی ۵-۷ «موعظه بالای کوه» نامیده می‌شود. در این پیام، خداوند اصول ملکوت آسمان و چگونگی ورود به آن را تعلیم داد. همانطور که به کلمات پایانی که خداوند عیسی در آن زمان به جمعیت گفت نگاه می‌کنیم، بیایید در نظر بگیریم که او اکنون به هر یک از ما چه می‌گوید. بله، خواننده عزیز، پیام او امروز به همان اندازه که در ابتدا این کلمات گرانبها را بر زبان آورد، حقیقت دارد.
دو تا از هر چیز
از متی ۷:۱۳ تا پایان پیام خداوند، ما دو تا از هر چیز را می‌بینیم. این نمودار مقایسه‌ها را در هر مجموعه ارائه می‌دهد.
دروازه‌ها تنگ گشاد
راه‌ها دشوار پهن
گروه‌ها کم زیاد
پایان زندگی هلاکت
انبیا راستین دروغین
درختان خوب بد
میوه خوب بد
کسانی که می‌گویند، «خداوندا، خداوندا» اراده پدر را انجام می‌دهند بی‌قانون
معماران دانا نادان
خانه‌ها ضد طوفان غیر ضد طوفان
بنیاد صخره شن
اثر طوفان خانه می‌ایستد خانه فرو می‌ریزد
به این ترتیب خداوند نشان داد که ما باید برای نجات خود تصمیم بگیریم که به او ایمان بیاوریم، در غیر این صورت داوری ابدی را دریافت خواهیم کرد. هیچ راه میانی وجود ندارد. شما باید تصمیم بگیرید، و ما دعا می‌کنیم که شما برای مسیح تصمیم بگیرید!
دو دروازه
در آیات ۱۳-۱۴، خداوند اعلام کرد که ما باید از دروازه تنگ وارد شویم. هر کس باید انتخاب کند که از کدام دروازه وارد شود. خداوند عیسی راه از طریق دروازه تنگ است؛ دروازه گشاد نماینده همه دیگران است. راه تنگی پس از ورود به دروازه تنگ وجود دارد، اما تعداد کمی این دروازه و راه را پیدا می‌کنند. در عوض، بسیاری از دروازه گشاد عبور می‌کنند و راه گشاد را طی می‌کنند. پایان راه تنگ به زندگی منجر می‌شود، اما دروازه گشاد در نهایت به هلاکت منجر می‌شود. شما کدام دروازه را انتخاب می‌کنید؟
دو نبی
در آیات ۱۵-۲۰ خداوند نشان داد که دو نوع نبی وجود دارد: دروغین و راستین. ما آنها را از میوه‌هایشان خواهیم شناخت، که نماد نتایج تعالیم آنها هستند و شخصیت انبیا را نشان می‌دهند. معلمان دروغین نافرمانی از دستورات روشن خدا در کلام او را تولید می‌کنند، و زندگی خودشان گناه آنها را آشکار می‌کند. همین میوه‌ها در پیروان انبیا دروغین نیز دیده می‌شود، که نافرمان از کلام خدا هستند. انبیا دروغین (آیات ۱۷-۱۹) و پیروانشان، که با درخت بد نشان داده شده‌اند، در کوره ابدی دریاچه آتش داوری خواهند شد.
ما باید فقط به خداوند عیسی و کلام خدا گوش دهیم، نه به نظرات، فلسفه‌ها و ایده‌های دروغین مردانی که به خداوند ایمان ندارند. بسیاری اوقات ما فکر می‌کنیم که انبیا دروغین فقط کسانی هستند که ادیان دروغین را تعلیم می‌دهند؛ با این حال، حتی معلمان و دانشمندان بی‌ایمان نیز در دسته کسانی قرار می‌گیرند که انبیا دروغین هستند. برحذر باشید!
خودفریفتگان
در آیات ۲۱-۲۳ خداوند گفت که بشر – یعنی بی‌ایمانان – در داوری نهایی در برابر او خواهند ایستاد. این واقعیت که خداوند داور نهایی همه بشر است، شنوندگان پیام او را شوکه کرد. او خود را خدا اعلام می‌کرد. خداوند بسیار بیشتر از یک معلم و نبی خوب است؛ او داور تمام زمین خواهد بود!
او اعلام کرد که بسیاری کارهای خوب خود را به عنوان چیزی ارزشمند خواهند آورد. آنها خداوند عیسی را «خداوندا، خداوندا» خواهند خواند و با جزئیات زیاد درباره همه کارهای خوبی که در زمین انجام دادند صحبت خواهند کرد. چنین افرادی حتی افتخار خواهند کرد که برخی از اعمالشان معجزه‌آسا بوده و به نام خداوند انجام شده است. این کارهای خوب در تعیین سرنوشت ابدی آنها هیچ ارزشی نخواهد داشت. خداوند آنها را به عنوان کسانی که هرگز نمی‌شناخت داوری خواهد کرد. او آنها را برای تمام ابدیت از حضور خود تبعید خواهد کرد و خواهد گفت: «من هرگز شما را نشناختم؛ از من دور شوید، شما که بی‌قانونی می‌کنید!» (آیه ۲۳ NKJV). چقدر این برای کسانی که به کارهای خوب خود برای رفتن به بهشت تکیه می‌کنند وحشتناک خواهد بود. آنها در مورد وضعیت روحانی واقعی خود خودفریفته هستند.
دوست من، لطفاً آنچه را که خداوند می‌گوید در نظر بگیرید. کارهای خوب ما ما را نجات نخواهد داد. اشعیا ۶۴:۶ می‌گوید: «همه عدالت‌های ما مانند پارچه‌های کثیف است.» فقط از طریق ایمان به خداوند عیسی مسیح، مرگ او، خون ریخته شده او و رستاخیز او، هر کس می‌تواند نجات یابد. این تنها کاری است که خدا برای نجات به رسمیت می‌شناسد. تمام کارهای خوبی که ممکن است در طول زندگی خود انجام دهیم، اگر به دلیل ایمان آوردن به خداوند عیسی انجام نشود، از نظر خدا کاملاً بی‌فایده تلقی می‌شود.
فقط تعداد کمی از مردم متوجه می‌شوند که گناهکار هستند و نمی‌توانند خود را از طریق کارهای خوب خود نجات دهند. آنها پس از اینکه تنها به خداوند عیسی مسیح و کار تمام شده او در جلجتا اعتماد می‌کنند، از آینده‌ای با خداوند در بهشت مطمئن هستند. در آنجا او برای گناهان آنها مرد، و در روز سوم برای توجیه آنها دوباره برخاست. ایمانداران برای تمام ابدیت نجات خواهند یافت. آنها کارهای خوب انجام خواهند داد اما برای نجات به آنها اعتماد نخواهند کرد.
دو معمار
اکنون به آخرین مثالی می‌رسیم که خداوند بر کوه داد تا شنوندگان را از نافرمانی از او برحذر دارد. او در مورد گوش دادن به انبیا دروغین، که مردم را گمراه می‌کنند، بحث کرده بود. سپس به ما هشدار داد که به کارهای خوب خود اعتماد نکنیم بلکه از طریق ایمان با او رابطه داشته باشیم. سرانجام، خداوند مثال دو معمار را به عنوان هشدار مطرح کرد (آیات ۲۴-۲۷).
خداوند انتظار پاسخی به تمام آنچه گفته است را دارد. کافی نیست که به او گوش داده باشیم و در ذهن خود بدانیم که او چه گفته است. حفظ کردن پیام و توانایی نقل قول آن کافی نیست. صرفاً تحسین زیبایی پیام او ناکافی است. خداوند عیسی از ما خواست که در قلب خود تصمیمی بگیریم، و آن تصمیم تأثیر ابدی بر سرنوشت روح ما خواهد داشت!
ساختن خانه خود کار سختی است. بسیاری از ما امروز در خانه‌هایی زندگی می‌کنیم که دیگران ساخته‌اند، اما خداوند با این تصویر نشان داد که همه ما نوع دیگری از خانه را می‌سازیم. خانه نماینده زندگی ماست. یک معمار مراقب است که مطمئن شود بنیاد خوبی دارد و خانه خود را بر صخره می‌سازد. در لوقا ۶:۴۸، یک متن مشابه، می‌بینیم که این مرد «عمیقاً حفر کرد» تا صخره محکم را پیدا کند. به همین ترتیب، ما باید عمیقاً حفر کنیم و مطمئن شویم که زندگی ما بر صخره محکم بنا شده است! این مرد دانا اعلام شده است.
اندازه خانه و تعداد اتاق‌های آن مهم نیست. تعداد سال‌هایی که طول می‌کشد تا چنین خانه‌ای ساخته شود مهم نیست. برخی از ما زندگی کوتاهی داریم در حالی که دیگران ممکن است طولانی زندگی کنند، اما در نهایت تنها چیزی که مهم است بنیادی است که خانه بر آن بنا شده است.
دو بنیاد
و بنیاد صخره محکم چه چیزی را نشان می‌دهد؟ خداوند پاسخ را به ما می‌دهد. آن مسیح است، کلمات او و انجام آنها. او گفت: «هر که این سخنان مرا بشنود و آنها را انجام دهد...» (متی ۷:۲۴). در اول قرنتیان ۱۰:۴ می‌خوانیم: «زیرا از آن صخره روحانی که آنها را دنبال می‌کرد نوشیدند، و آن صخره مسیح بود.» روح‌القدس پولس را هدایت کرد تا بنویسد: «بر بنیاد رسولان و انبیا بنا شده‌اید، که خود عیسی مسیح سنگ اصلی گوشه است...» (افسسیان ۲:۲۰). سرانجام، در اول پطرس ۲:۴ می‌خوانیم: «به او نزدیک شوید، سنگی زنده، که البته توسط انسان‌ها رد شد، اما توسط خدا انتخاب شده و گرانبهاست.» ترانه‌سرای سرود ادوارد موت (۱۷۹۷-۱۸۷۴) آن را اینگونه بیان کرد، طبق www.hymnal.net:
امید من بر هیچ چیز کمتر بنا نشده است، جز عیسی مسیح، عدالت من، جرأت ندارم به شیرین‌ترین چارچوب اعتماد کنم، بلکه کاملاً بر نام عیسی تکیه می‌کنم. بر مسیح، صخره محکم، می‌ایستم؛ تمام زمین‌های دیگر شن‌های فرو رونده هستند، تمام زمین‌های دیگر شن‌های فرو رونده هستند.
در مقابل بنیاد صخره محکم، ما مرد نادان را می‌بینیم که خانه یا زندگی خود را بر شن می‌سازد. در اینجا، شن نماینده هر چیزی غیر از خداوند عیسی مسیح و کلمات اوست. این مرد نادان در میان بسیاری است که از دروازه گشاد وارد می‌شوند و پایانشان هلاکت است. او نادان اعلام شده است زیرا طوفان آینده و نیاز به داشتن یک بنیاد صخره محکم را نادیده گرفت. «نادان در دل خود گفته است، 'خدایی نیست'» (مزمور ۱۴:۱). «نادانان گناه را مسخره می‌کنند... راهی هست که به نظر انسان درست می‌آید، اما پایان آن راه مرگ است» (امثال ۱۴:۹،۱۲). آیا شما هنوز در میان این گروه از معماران نادان هستید؟
طوفان
خداوند عیسی طوفان را به گونه‌ای توصیف کرد که بر هر طرف خانه‌ها تأثیر می‌گذارد (متی ۷:۲۵،۲۷). ما می‌خوانیم که باران از آسمان می‌بارد و سیلاب‌ها از زمین بالا می‌آیند. سپس، بادها می‌وزند و از همه جهات بر خانه‌ها می‌کوبند. آیا خانه‌ها می‌ایستادند؟
خداوند در این مثال نهایی از طوفان چه چیزی را نشان می‌داد؟ برخی معتقدند که طوفان نشان‌دهنده مبارزات و آزمایش‌هایی است که ما در طول زندگی خود با آنها روبرو می‌شویم. این یک دیدگاه ممکن از این متن است، اما ما نباید نکته مهم دیگری را که خداوند به توجه ما می‌آورد از دست بدهیم.
وقتی به یک طوفان عادی فکر می‌کنیم، ابتدا باد را احساس می‌کنیم، سپس باران و در نهایت سیل. خداوند ترتیب عادی را نداد، بلکه آن را تغییر داد تا با باران شروع شود، سپس سیل و با باد پایان یابد. آیا او چیزی بیشتر را برای ما نشان می‌داد؟
کاربرد طوفان
این تصویر نشان می‌دهد که طوفان چگونگی سخن گفتن خدا با انسان را با استفاده از آب کلام خود در طول زمان و داوری بر زندگی ما بر اساس آنچه او آشکار کرده است، نشان می‌دهد. خداوند با باران از آسمان شروع کرد. این به ما یادآوری می‌کند که خدای پدر
در زمان‌های مختلف و به روش‌های مختلف در گذشته با پدران توسط انبیا سخن گفت (عبرانیان ۱:۱). پدر به پسر خود اشاره می‌کرد و به ما می‌گفت که زندگی خود را بر این صخره بنا کنیم.
سپس، به ما گفته می‌شود که سیلاب‌ها آمدند. همانطور که سیلاب‌ها از زمین بالا می‌آیند، این تصویر می‌گوید که خدا پسر خود، خداوند عیسی مسیح را فرستاد تا در زمین راه برود و کلام خود را به ما بگوید. در عبرانیان ۱:۱-۲ می‌خوانیم: «خدا... در این روزهای آخر به ما توسط پسر خود سخن گفته است، که او را وارث همه چیز قرار داده است، و از طریق او نیز جهان‌ها را ساخت.» خدای پسر انسان شد و برای مدت کوتاهی در زمین زندگی کرد. او جان خود را برای نجات ما بر صلیب فدا کرد و خون خود را برای رستگاری ما ریخت. در روز سوم، او از قبر برخاست و اکنون در آسمان است، به مکانی که از آن آمده بود بازگشته است. همه اینها با بالا آمدن سیلاب‌ها نمادین شده است. خدای پسر با ما سخن گفته و پرسیده است که آیا ما زندگی خود را بر او بنا می‌کنیم.
سرانجام، باد وزید. باد اغلب به عنوان نمادی از روح‌القدس شناخته می‌شود. یوحنا ۳:۸ می‌گوید: «باد هر جا که بخواهد می‌وزد، و صدای آن را می‌شنوی، اما نمی‌توانی بگویی از کجا می‌آید و به کجا می‌رود. همینطور است هر کس که از روح متولد شده است.» این یادآوری است که خدای روح‌القدس در سراسر کتاب مقدس با ما سخن گفته است. پس از اینکه خداوند به آسمان رفت، روح‌القدس به روشی منحصر به فرد آمد و اکنون در هر ایماندار زندگی می‌کند. در یوحنا ۱۴:۱۶-۱۷ می‌خوانیم: «و من [خداوند عیسی] از پدر دعا خواهم کرد، و او تسلی‌دهنده دیگری به شما خواهد داد، تا او برای همیشه با شما بماند – روح حقیقت.» «تسلی‌دهنده» روح‌القدس است، که ما را به خداوند عیسی مسیح اشاره می‌کند. او به ما می‌گوید که زندگی خود را بر او بنا کنیم.
خدا در سه شخص – که «تثلیث» نامیده می‌شود – یک آرزوی مهم دارد: او می‌خواهد ببیند که ما به او گوش می‌دهیم و از او اطاعت می‌کنیم. ما باید خانه خود را، که نماینده زندگی ماست، بر بنیاد مطمئن خداوند عیسی مسیح و کلام او بنا کنیم.
طوفان داوری
طوفان همچنین مهمترین داوری‌ها را نشان می‌دهد. آیا ما به آنچه او به ما گفت گوش می‌دادیم اما پاسخ نمی‌دادیم و آنچه را که او خواست انجام نمی‌دادیم؟ بنیاد خانه شما چیست – خداوند عیسی مسیح یا چیز دیگری؟
اگر زندگی ما بر مسیح بنا شده باشد، پس از طوفان باقی خواهیم ماند تا از بهشت با نجات‌دهنده خود لذت ببریم. به عنوان کسانی که نجات یافته‌اند، آن طوفان بر خداوند بر صلیب صرف شد. بنابراین، همانطور که در متی ۷:۲۵ می‌بینیم، خانه‌ای که بر صخره – خداوند عیسی مسیح – بنا شده بود، «فرو نریخت، زیرا بر صخره بنا شده بود.»
اگر خانه شما بر شن بنا شده باشد، طوفان هنوز در راه است. با این حال، خانه شما در برابر طوفان مقاومت نخواهد کرد. شاید بنیاد شما آنچه دیگران – انبیا دروغین – گفتند بود و نه آنچه خداوند گفت. شاید شما به کارهای خوب خود تکیه می‌کنید، به امید اینکه به اندازه کافی خوب باشید تا از طوفان جان سالم به در ببرید. در هر صورت، شما قادر نخواهید بود خود را از این طوفان نجات دهید.
در مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵ در مورد داوری تخت سفید بزرگ به ما گفته شده است. هنگامی که این داوری انجام می‌شود، کسانی که زندگی خود را بر صخره محکم عیسی مسیح و کار تمام شده نجات او در جلجتا بنا نکردند، کسانی که خانه‌های خود را بر شن بنا کردند، داوری خواهند شد. کتاب‌هایی باز خواهند شد که سوابق زندگی آنها را دارند. از این کتاب‌ها، کسانی که در آنجا ایستاده‌اند داوری خواهند شد. به آنها نشان داده خواهد شد که گناهکار هستند، شایسته حضور خدا نیستند. کارهای خوب آنها به اندازه کافی خوب نیست. آنها نه تنها گناه کردند، بلکه با انجام ندادن آنچه خدا گفت نیز گناه کردند! هیچ استثنایی وجود نخواهد داشت. به آنها نشان داده خواهد شد که نام‌هایشان «در کتاب زندگی نوشته نشده بود» (مکاشفه ۲۰:۱۵). این داوری به این معنی خواهد بود که آنها برای تمام ابدیت به دریاچه آتش افکنده خواهند شد!
نتیجه نهایی ابدی
خداوند پیام خود را با هشدار نهایی در متی ۷:۲۷ به پایان رساند: «و سقوط آن بزرگ بود.» خانه‌ای که بر شن بنا شده بود ویران شد. داوری علیه آن خانه کامل بود و برای تمام ابدیت ادامه خواهد داشت. به همین دلیل خداوند، که ما را دوست دارد، به ما هشدار داد!
خواننده عزیز، زندگی خود را بر چه چیزی بنا می‌کنید؟ آیا ایمان شما بر آنچه خداوند عیسی گفته است است؟ آیا آنچه را که او از شما می‌خواهد انجام می‌دهید؟ کلمات او را بشنوید و آنها را انجام دهید. او می‌خواهد که شما از گناهان خود برگردید، از او طلب بخشش کنید و برای نجات خود به او ایمان بیاورید. تنها با بنا شدن بر صخره نجات خواهید یافت.
ما دعا می‌کنیم که شما به این هشدارها گوش دهید و با اعتماد به خداوند عیسی مسیح پاسخ دهید. خداوند عیسی گفت: «زمان به کمال رسیده است، و ملکوت خدا نزدیک است. توبه کنید و به انجیل ایمان بیاورید» (مرقس ۱:۱۵).
خدا شما را دوست دارد و نمی‌خواهد که شما محکوم شوید. یوحنا ۳:۳۶ می‌گوید: هر که به پسر ایمان آورد، حیات جاودان دارد، اما هر که پسر را رد کند، حیات را نخواهد دید، زیرا خشم خدا بر او باقی می‌ماند. از آنجا که خدا باید به کلام خود وفادار بماند (مکاشفه ۲۱:۵)، او باید همه کسانی را که گناه می‌کنند به مرگ محکوم کند. اما او شما را آنقدر دوست داشت که پسر خود، عیسی مسیح را برای گناهان شما مجازات کرد. عیسی بر صلیب برای گناهان شما و گناهان من مرد. او می‌خواهد با شما رابطه داشته باشد و به شما یک زندگی کامل و شاد بدهد، سپس شما را برای همیشه با خود به بهشت ببرد. آیا شما از صمیم قلب به خدا اینگونه دعا نمی‌کنید: «خداوندا، من گناه کرده‌ام و شایسته محبت تو نیستم. از تو سپاسگزارم که پسر خود عیسی را دادی تا بر صلیب برای گناهان من بمیرد. من دیگر او را رد نمی‌کنم، بلکه اکنون ایمان دارم که او به جای من مرد. آمین.» —جان هدلی (اقتباس از «روز خوبی داشته باشید»)
