نام «پسر انسان» پنج بار در متی ۲۶ ظاهر می‌شود. ارتباط آنها با یکدیگر شگفت‌انگیز است. سه بار از او به عنوان کسی که تسلیم یا خیانت می‌شود، صحبت می‌کند. این، همان‌طور که می‌دانیم، توسط یهودا، یکی از دوازده رسولی بود که سه و نیم سال او را دنبال کرده بود. در آیه ۲، خداوند گفت که او در زمان فصح تسلیم خواهد شد تا مصلوب شود. او هم وسیله مرگ خود و هم زمان آن را می‌دانست.
بار چهارم او می‌گوید که پسر انسان همان‌طور که درباره او نوشته شده است، می‌رود (متی ۲۶:۲۴). اگرچه او توسط یهودا به دست مردان شریر که او را مصلوب و خواهند کشت، تسلیم شد (اعمال ۲:۲۳)، اما در کتب مقدس نیز پیش‌گویی شده بود که او باید رنج ببرد. از اولین وعده در باغ، درباره نسل زن، تا نبوت اشعیا ۵۳، بسیاری از کتب مقدس اعلام کردند که او باید برای گناهان قوم خود رنج ببرد.
آخرین اشاره به پسر انسان در این فصل در آیه ۶۴ است: «پس از این، پسر انسان را خواهید دید که در دست راست قدرت نشسته است و بر ابرهای آسمان می‌آید.» کاهن اعظم تازه به خداوند دستور داده بود که به آنها بگوید آیا او مسیح، پسر خداست. خداوند با تأیید پاسخ می‌دهد—همان‌طور که او گفت. او از خود به عنوان پسر انسان جلال یافته صحبت می‌کند. او قرار بود رنج ببرد، همان‌طور که درباره او نوشته شده بود، اما سپس جلال می‌یافت. اول، او به زودی در دست راست قدرت می‌نشست. اینجاست که ما او را امروز می‌شناسیم. او برای ما آنجاست. سپس، در آن روز نزدیک آمدن قدرت او، او بر ابرهای آسمان خواهد آمد تا سلطنت کند. در این فصل شگفت‌انگیز، پس، ما پسر انسان را می‌بینیم که خیانت شده است، اما همان‌طور که درباره او نوشته شده بود، می‌رود؛ و همچنین جلال آینده او، پاسخ به تمام رنج‌های او. امتیاز ما امروز این است که او را در دست راست قدرت بشناسیم. باشد که او را پرستش کنیم!
