ذهن مسیح: آموزش، فروتنی و رنج

کلمه «توبه» معمولاً به عنوان «تغییر ذهن» تعریف می‌شود. رومیان ۱۲:۲ این را «تجدید ذهن شما» (NKJV) می‌نامد.

ممکن است تعجب کنیم که «آیا این چیزی است که از طریق تلاش‌های خودمان اتفاق می‌افتد؟» یوحنا ۱:۱۳ به ما پاسخ می‌دهد، زیرا در اشاره به دوباره متولد شدن و در نتیجه داشتن ذهنی جدید، می‌خوانیم که این نیست «از اراده جسم، نه از اراده انسان، بلکه از خدا.»

کتاب مقدس ما را ترغیب می‌کند که ذهن مسیح را داشته باشیم. بیایید به سه آیه در مورد ذهن او نگاه کنیم و آنها را در رابطه با خودمان در نظر بگیریم.

آموزش دیدن

زیرا «چه کسی ذهن خداوند را شناخته است که او را آموزش دهد؟» اما ما ذهن مسیح را داریم. — ۱ قرنتیان ۲:۱۶

پولس، در اینجا، به همه ما که به خداوند عیسی مسیح ایمان داریم (به ۱ قرنتیان ۱:۲ مراجعه کنید) اشاره می‌کرد و به ما می‌آموخت که چگونه با روح خدا زندگی کنیم. از طریق او ما می‌توانیم «چیزهایی را که خدا به رایگان به ما داده است» (۱ قرنتیان ۲:۱۲) بشناسیم. می‌توانیم بگوییم که این مانند این است که خدا به درون ما می‌آید و به ما می‌گوید چگونه زندگی کنیم.

اگر شخصی نداند چگونه زندگی کند، آیا مشکلی در روح‌القدس یا در فرد وجود دارد؟ البته مشکل خود شخص خواهد بود. در این نقص ما شخصیت «انسان طبیعی» را می‌بینیم، کسی که روح‌القدس را ندارد و نمی‌تواند چیزی از خدا را درک کند، زیرا «آنها برای او حماقت هستند» (۱ قرنتیان ۲:۱۴). چنین فردی خدا را نمی‌شناسد و ذهنی جدید ندارد. او نیاز به نجات دارد، تا اعتماد خود را به خداوند عیسی مسیح بگذارد.

اما برای ایماندار، ما می‌بینیم که روح‌القدس برای ما معلم و آشکارکننده است، تا بتوانیم قضاوت صحیح داشته باشیم (۱ قرنتیان ۲:۱۵). ما به شناخت ذهن خداوند عیسی مسیح ادامه می‌دهیم. پولس از کلمه «آموزش» (۱ قرنتیان ۲:۱۶) استفاده کرد. آیا ما خود را به درستی آموزش‌دیده می‌دانیم؟ مهم‌تر از آن، خدا چگونه به ما نگاه می‌کند؟ وارد کلام شوید و ببینید روح چه می‌آموزد!

مسیحیان مدعی‌ای هستند که رفتارشان تفاوت چندانی با انسان‌های طبیعی ندارد. در حالی که ممکن است این تا حدی به دلیل کمبود آموزش توسط بزرگان یا کشیشان باشد، هر ایمانداری باید کلام خدا را بخواند و مستقیماً از او بیاموزد.

داشتن فروتنی

این ذهن در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود. —فیلیپیان ۲:۵

ما باید ذهنی داشته باشیم که پر از او، مسیح عیسی باشد. اگر نباشد، با چیزی که خوب نیست یا ارزش کمتری دارد پر خواهد شد.

در این نامه به ایمانداران در فیلیپی، پولس در مورد اینکه ذهن مسیح چگونه بود صحبت کرد. عیسی مسیح کاملاً خدا بود و همیشه خواهد بود. او هنگام تولد از مریم خدا بود، اما «خود را بی‌اعتبار ساخت و شکل یک بنده را گرفت» (فیلیپیان ۲:۷). سپس «خود را فروتن ساخت ... مطیع تا حد مرگ، حتی مرگ صلیب» (فیلیپیان ۲:۸). فقط او، بی‌گناه، می‌توانست تا حد مرگ مطیع باشد. مرگ، برای مردم، عملی از اطاعت نیست بلکه بخشی از داوری خدا علیه گناه است (پیدایش ۲:۱۷).

باشد که ما، برای خودمان، عمق فروتنی او را در نظر بگیریم.

رنج کشیدن برای او

بنابراین، از آنجا که مسیح برای ما در جسم رنج کشید، شما نیز خود را با همین ذهن مسلح کنید، زیرا کسی که در جسم رنج کشیده است، از گناه باز ایستاده است. —۱ پطرس ۴:۱

فیلیپیان ۱:۲۹ می‌گوید: «زیرا به شما از جانب مسیح عطا شده است، نه تنها به او ایمان آورید، بلکه برای خاطر او نیز رنج کشید.» در یوحنا ۱۶:۲ می‌بینیم که افرادی هستند که ایمانداران را می‌کشند و فکر می‌کنند که به خدا خدمت می‌کنند. همانطور که می‌دانیم، این امروز اتفاق می‌افتد. در میان رسولان، همه به جز یوحنا، که برای وفاداری خود به خدا بسیار رنج کشید، به مرگ خشونت‌آمیز مردند. باشد که ما نیز چنین ذهنی داشته باشیم که برای او رنج را تحمل کنیم.

متی ۱۱:۲۸-۳۰ را در نظر بگیرید: «نزد من آیید، ای همه شما که زحمت می‌کشید و بارهای سنگین دارید، و من به شما آرامش خواهم داد. یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید، زیرا من ملایم و فروتن در دل هستم، و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت. زیرا یوغ من آسان و بار من سبک است.» خدا آرامش را وعده داد، و شما به عنوان یک ایماندار می‌توانید برای جان خود آرامش داشته باشید.

ذهن چه کسی را دارید – ذهن خودتان یا ذهن مسیح؟