وقتی چراغی تا انتهای فتیله‌اش می‌سوخت، فقط جرقه می‌زد و دود می‌کرد بدون اینکه نوری بدهد. از آنجایی که چنین فتیله‌ای که دود می‌کرد بی‌فایده بود، آن را خاموش کرده و دور می‌انداختند. کتان دودکننده نشان‌دهنده افرادی است که زندگی‌شان فرسوده شده است؛ دود بیشتری از آنها می‌آید تا نور. شهادت آنها بی‌اثر شده است. شاید شما احساس می‌کنید که یک کتان دودکننده هستید. آیا نور شما کم شده تا جایی که فقط دود می‌کند، تقریباً خاموش شده است؟ آیا ناامید هستید زیرا نور شما به روشنی نمی‌درخشد؟
شکست‌های ما هرگز نباید نهایی باشند! یوحنا مرقس در یک مقطع به روشنی می‌سوخت، اما شروع به جرقه زدن کرد. او پولس و برنابا را در حالی که در اولین سفر بشارتی خود بودند ترک کرد و به خانه بازگشت (اعمال رسولان ۱۳:۱۳). اما بعدها پولس توانست بنویسد که مرقس برای خدمت به او سودمند بود (۲ تیموتائوس ۴:۱۱). در جایی در طول مسیر، یوحنا مرقس چراغ خود را مرتب کرد، شاید توسط برنابا. خداوند بر یک «کتان دودکننده» به نام پطرس ترحم کرد (متی ۲۶:۶۹-۷۵). خداوند بر یک «کتان دودکننده» به نام یونس ترحم کرد و از او استفاده کرد تا احیا را به یک شهر بزرگ بیاورد (یونس ۱-۴). چند بار دیده‌ایم که نور ما تقریباً خاموش شده است؟ چند بار همه دود بوده‌ایم و نوری نداشتیم، با ایمان و شهادت ما که در طول راه زندگی کم‌رنگ شده است؟ برای خداوند آسان بود که شعله ضعیف ما را خاموش کند و به سادگی ما را از بین ببرد، اما او همیشه مایل است ما را ببخشد، ما را بازگرداند و ما را دوباره روشن کند وقتی که ما او را می‌خوانیم و گناهان خود را اعتراف می‌کنیم (۱ یوحنا ۱:۹).
او هرگز کتان دودکننده را خاموش نمی‌کند، بلکه آن را به شعله‌ای تبدیل می‌کند. کلمه «خاموش کردن» به معنای «از بین بردن یا خاموش کردن» است. خداوند آن فتیله‌ای که دود می‌کند را خاموش نمی‌کند. او آن را بدون هیچ توجهی به پایان نمی‌رساند. در عوض، او می‌آید تا شعله ضعیف آن را مرتب کرده و دوباره روشن کند. او می‌آید تا ما را دوباره مفید سازد. خداوند قادر است جرقه ایمان شما را به شعله‌ای برای جلال خود تبدیل کند!
