«در دنیا سختی خواهید داشت؛ اما دل قوی دارید: من بر دنیا غلبه کرده‌ام.» (یوحنا ۱۶:۳۳)
اینکه دنیا برای ایمانداران خطرناک است و می‌تواند تأثیر منفی ماندگاری بر زندگی ما داشته باشد، به ویژه با مثال ابراهیم روشن می‌شود. همانطور که مردم به طور فزاینده‌ای به بت‌پرستی روی آوردند، خدا ابراهیم را با فیض حاکم خود از دنیا فراخواند. او به او وعده‌های بی‌قید و شرطی داد که پدرسالار باید به آنها اعتماد می‌کرد (پیدایش ۱۲:۱-۳ را ببینید).
سپس ایمان ابراهیم با قحطی در کنعان آزمایش شد – و او شکست خورد. ابراهیم به مصر، تصویری از دنیا، پناه برد، به امید زندگی راحت‌تر در آنجا. اما نقشه کارساز نبود. زمان او در مصر، ارتباط او با خدا را قطع کرد – با عواقب گسترده: اموالی که او در مصر به دست آورد، بعدها منجر به نزاع بین چوپانان لوط و چوپانان ابراهیم شد. چقدر نزاع بین ایمانداران به خاطر دارایی و پول وجود داشته است!
علاوه بر این، هاجر از مصر به سرزمین موعود آمد. او تصویری از عهد شریعت است (غلاطیان ۴:۲۱-۳۱ را ببینید)، که یکی از عناصر دنیا محسوب می‌شود (کولسیان ۲:۸،۲۰ را ببینید). تفکر قانونی که می‌خواهد برکت موعود خدا را از طریق تلاش‌های خود به دست آورد، کاملاً با فیض خدا در تضاد است و نمی‌تواند برای خدا ثمره‌ای داشته باشد.
در عبرانیان ۱۱ درباره «گنج‌های مصر» می‌خوانیم. در آن زمان مصریان به این ثروت‌های زمینی و «امنیت‌ها» اعتماد می‌کردند، و دقیقاً همین‌ها هستند که مردم امروز نیز به آنها اعتماد می‌کنند. ثروت مالی حاوی خطر بزرگی برای ایمانداران است که مستقل از خدا عمل کنند و بیشتر به دارایی‌ها اعتماد کنند تا به خدای زنده (اول تیموتائوس ۶:۱۷ را ببینید)!
آیا حاضرید به طور انتقادی بررسی کنید که چقدر به امنیت مالی تکیه می‌کنید و چقدر واقعاً به خدا اعتماد دارید؟ مانند ابراهیم در زمان خود، ما نیز امروز در خطر بزرگی هستیم که از آزمایش‌هایی که خدا به ما اجازه می‌دهد از طریق فرار به مصر – به صورت نمادین – یا با سازگاری با روح این دنیا بدون انتظار برای خدا و جستجوی اراده او، فرار کنیم.
در آزمایش‌های ایمان، جذابیت دنیا برای مسیحیان اغلب افزایش می‌یابد. چقدر سریع به موآب فرار می‌کنیم، به صورت مجازی، زیرا در بیت‌لحم قحطی است (روت ۱ را ببینید)! به جای تأمین غذا برای قوم خدا با انرژی ایمان، همانطور که جدعون انجام داد، فرد به سرعت تمایل دارد به مبل راحت عقب‌نشینی کند، جایی که وضعیت ضعیف ایمانداران اغلب قضاوت می‌شود. همیشه آسان‌تر و راحت‌تر است که عقب‌نشینی یا فرار کنیم وقتی، برای مثال، یک جلسه محلی (کلیسا) در وضعیت روحانی ضعیفی قرار دارد، به جای اینکه در جایی که خدا ما را قرار داده است بایستیم، به خداوند وابسته باشیم و کار بنا را انجام دهیم!
در بیابان، شیطان خداوند عیسی را با هر آنچه این دنیا ارائه می‌دهد وسوسه کرد. پسر خدا چگونه رفتار کرد وقتی با شهوت جسم، شهوت چشم و غرور زندگی روبرو شد (لوقا ۴:۱-۱۳ را ببینید)؟ اگرچه او ۴۰ روز روزه گرفت و گرسنه بود، اما از قدرت خود برای منفعت شخصی استفاده نکرد. او حتی نمی‌خواست چیزی بخورد بدون اینکه دستور/راهنمایی/اختیاری از خدا داشته باشد. او همچنین در راه حکومت بر این دنیا میانبر نزد، بلکه به خدا وفادار ماند و از طریق رنج به جلال رسید. او همچنین از آزمایش بی‌مورد خدا خودداری کرد، زیرا او همه چیز را در وابستگی به پدرش انجام داد و با تمام قلب به او اعتماد کرد. با قاطعیت، او در نهایت به اورشلیم رفت با دانستن اینکه شرمنده نخواهد شد (لوقا ۹:۵۱؛ اشعیا ۵۰:۷ را ببینید).
سوالات
شما معمولاً با آزمایش‌هایی که خدا در زندگی شما اجازه می‌دهد چگونه برخورد می‌کنید؟ آیا به راحتی دلسرد می‌شوید و سعی می‌کنید تسلیم شوید یا سعی می‌کنید، در جایی که خدا شما را قرار داده است، محکم بایستید و دیگران را بنا کنید؟ موسی را به عنوان مثال خود قرار دهید. «او پایداری کرد، گویی او را که نادیدنی است می‌دید» (عبرانیان ۱۱:۲۷). امروز آماده باشید که خود را انکار کنید، صلیب خود را بردارید و از کسی که بر دنیا غلبه کرد پیروی کنید.
