خطر به دست آوردن آنچه می‌خواهیم: درس‌های کتاب مقدس

«زیرا هر آنچه در جهان است – شهوات انسان گناهکار، شهوت چشم‌ها و فخر به آنچه دارد و انجام می‌دهد – از پدر نیست بلکه از جهان است.» ۱ یوحنا ۲:۱۶ NIV

از زمانی که نوزادان به دنیا می‌آیند، قدرت اراده آنها را می‌بینیم. آنها با مقاومت بدنی خود، اراده خود را بر والدین خود تحمیل می‌کنند. وقتی صحبت کردن را یاد می‌گیرند، یکی از اولین کلمات آنها «نه» است. و نبرد اراده‌ها آغاز می‌شود.

متأسفانه، گاهی اوقات برای ایمانداران نیز همینطور است. یکی از دشوارترین چیزهایی که باید به عنوان مسیحی یاد بگیریم، تسلیم کردن اراده خود به اراده خداوند است. هیچ برکت بزرگتری از تسلیم کامل به او وجود ندارد.

اسرائیل

قوم برگزیده خدا، اسرائیل، دیدند که سایر ملت‌ها پادشاهانی بر آنها حکومت می‌کنند، و گفتند: «به ما پادشاهی بده تا ما را رهبری کند.» ظاهراً «میل» در قلب آنها برای یک پادشاه زمینی آنقدر قوی بود که خدا نتوانست آنها را متقاعد کند. بنابراین او دقیقاً آنچه را که می‌خواستند به آنها داد. خدا به سموئیل گفت: «به هر آنچه مردم به تو می‌گویند گوش کن؛ آنها تو را رد نکرده‌اند، بلکه مرا به عنوان پادشاه خود رد کرده‌اند» (۱ سموئیل ۸:۶-۷ NIV).

خدا به سموئیل گفت که آنها را از عواقب این انتخاب بد برحذر دارد، اما آنها گفتند: «نه!... ما پادشاهی بر خود می‌خواهیم. آنگاه ما مانند سایر ملت‌ها خواهیم بود.» خدا به مردم خود آنچه را که می‌خواهند می‌دهد تا به آنها نشان دهد که آنچه او در ابتدا برای آنها برنامه‌ریزی کرده بود، در درازمدت برای آنها بسیار بهتر بود.

داوود

داوود پادشاه خود را در زمان و مکان اشتباهی یافت. در زمانی که پادشاهان به جنگ می‌رفتند، داوود در خانه ماند. چقدر اوضاع متفاوت می‌شد اگر او در میدان نبرد با مردانش علیه دشمن اسرائیل می‌جنگید. اما در عوض او به دشمن درونی فرصت داد. گناه داوود با بت‌شبع بیش از آنچه او تصور می‌کرد برایش هزینه داشت. او فکر می‌کرد که گناه کردن با بت‌شبع او را خوشحال خواهد کرد، اما گناه زنای او منجر به قتل شوهر بت‌شبع و بدتر از آن شد (۲ سموئیل ۱۱:۱-۱۲:۱۴). اغلب «شهوات انسان گناهکار» ما را به انجام کارهای غیرقابل تصور سوق می‌دهد. ما نمی‌خوانیم که خدا سعی کرده باشد داوود را از گناه باز دارد. خدا به گناه او و تمام عواقبی که با آن همراه بود اجازه داد.

شمشون

در داوران ۱۴:۱-۲۰ شمشون، یکی از داوران اسرائیل، میل شدیدی به ازدواج با زن اشتباهی، یک فلسطینی، داشت. با وجود فرمان خدا برای ازدواج در میان قوم خود، شمشون کار خود را انجام داد. والدینش قانون خدا را به او یادآوری کردند، با این حال او آنچه را که دوست داشت دید و گفت: «من زنی... از فلسطینیان دیده‌ام؛ او را برای من به عنوان همسر بگیر» (داوران ۱۴:۲). برای شمشون، شهوت چشم‌ها بود که او را به سقوط کشاند (۱ یوحنا ۲:۱۶). و به طرز کنایه‌آمیزی خدا به فلسطینیان اجازه داد تا چشمان او را درآورند، که منجر به فرو ریختن خانه بر سر خودش و فلسطینیان شد. خدا از شهوت شمشون برای انجام اراده خود علیه فلسطینیان استفاده کرد.

ما

به دست آوردن آنچه می‌خواهیم، سودی ندارد! خدا می‌داند چه چیزی برای ما بهترین است، و در زمان خود دست خود را باز می‌کند و آن را به ما می‌دهد. عواقب نافرمانی و خودسری ما می‌تواند عظیم باشد، همانطور که در زندگی ملت اسرائیل، داوود و شمشون دیده‌ایم. آنها هرگز فکر نمی‌کردند که شهوات گناهکارانه آنها منجر به این همه تراژدی و دلشکستگی غیرضروری شود.

با این حال، رحمت شگفت‌انگیز خدا وارد عمل می‌شود و با وجود نافرمانی ما برای ما کار می‌کند. وقتی گناه خود را با اعتراف می‌پذیریم، خدا وارد می‌شود و کنترل زندگی ما را به دست می‌گیرد. او به ما می‌آموزد که شهوات گناهکارانه ما «از پدر نیست بلکه از جهان است» (۱ یوحنا ۲:۱۶). او عواقب گناه ما را از بین نمی‌برد، اما با فیض خود اراده خود را در زندگی ما به انجام می‌رساند. و ما از او به خاطر آن سپاسگزاریم.