یعقوب ۴:۲ می‌گوید: «شما ندارید، زیرا نمی‌خواهید.» ما نمی‌خواهیم، و بنابراین دریافت نمی‌کنیم. ما در نمی‌زنیم، و بنابراین در به روی ما باز نمی‌شود. ما جستجو نمی‌کنیم، و بنابراین پیدا نمی‌کنیم.
در نتیجه، ما هیچ حکمتی دریافت نمی‌کنیم، تبدیل‌های کمی یا هیچ تبدیلی نمی‌بینیم، هیچ رهایی، هیچ رشد روحانی، هیچ تحولی به شباهت مسیح وجود ندارد - همه اینها، و بسیاری موارد دیگر، پیامدهای غم‌انگیز تنبلی ما در دعا هستند. به همین دلیل، ما بسیاری از برکات را از دست می‌دهیم، و کار خدا آسیب می‌بیند.
یکی از برادران وسلی یک بار رویایی را که دیده بود، تعریف کرد. فرشته‌ای او را از طریق یک انبار بزرگ در بهشت هدایت کرد، جایی که جعبه‌ها و قفسه‌ها تا سقف چیده شده بودند. پس از اینکه همه چیز را دیدند، او از فرشته پرسید که همه این جعبه‌ها چه معنایی دارند و چرا اینجا هستند. فرشته پاسخ داد: «اینها پاسخ‌هایی به دعاهایی هستند که مسیحیان هرگز دعا نکردند.»
هادسون تیلور و هیئت مذهبی چین در این زمینه ما را به چالش می‌کشند. در حالی که بسیاری از سازمان‌های مبلغی در تقلا بودند یا عمیقاً بدهکار بودند، هیئت مذهبی چین رشد کرد و شکوفا شد. این هیئت انجیل را به میلیون‌ها نفر رساند و دائماً کارگران جدیدی را اعزام می‌کرد. این نتیجه دعاهای وفادارانه هادسون تیلور و تیمش بود.
این خیلی عاقلانه نیست که فکر کنیم می‌توانیم بدون غرق کردن کامل آن در دعا - هم دعای خودمان و هم دعای دیگران - کار مثمر ثمری برای خدا انجام دهیم.
