اخیراً خواندم عبادت 20 می از روز به روز، سال چهارم توسط ژان کوچلین. «روز به روز» یک مجموعه پنج ساله از خوانش‌های روزانه است که کتاب مقدس را کتاب به کتاب پوشش می‌دهد. من خواندن آن را توصیه می‌کنم. نسخه‌های آن برای خرید از کتابخانه ایمانداران آمریکا و کانادا (اطلاعات تماس آنها در این مجله در صفحه 33 موجود است). از فیض و حقیقت در دسترس نیست.
بخشی که آقای کوچلین برای این روز خاص فهرست کرده بود، لوقا 9:18-36 بود، همانطور که او نوشت:
مردم معتقدند که خداوند عیسی یک نبی است، نه مسیح، پسر خدا (آیه 19). این همان چیزی است که خداوند را وادار می‌کند تا در مورد راه خود از رد شدن و رنج‌ها صحبت کند، که در طول آن او از پیروان خود دعوت می‌کند تا او را دنبال کنند. این راه شامل انکار نفساست، نه صرفاً انکار یک چیز یا چیز دیگر، بلکه انکار خود، انکار تمام اراده خوداست. مسیحیان مرده‌اند (غلاطیان 6:14) نسبت به جهان و شهوات آن، اما آنها برای خدا و آسمان زنده هستند. از سوی دیگر، کسانی که می‌خواهند زندگی خود را در اینجا زندگی کنند، مرگ ابدی در پیش رو دارند. روح ما در این انتخاب حیاتی در خطر است؛ روح ما ارزشی بیش از تمام جهان دارد.
همچنین، خداوند برای تشویق پیروان خود، با گشودن این راه دشوار که در آن صلیب باید هر روز برداشته شود، می‌خواهد به آنها نشان دهد که این راه به کجا ختم خواهد شد: در جلال با او. موضوع اصلی گفتگو در آنجا چه خواهد بود؟ مرگ خداوند عیسی. او در مورد آن با موسی و الیاس صحبت می‌کند، زیرا نتوانست با شاگردان خود این کار را انجام دهد (لوقا 9:22؛ متی 16:21-22). اما با وجود عظمت این شاهدان عهد عتیق، آنها باید در برابر جلال «پسر محبوب» محو شوند. شریعت و انبیا به پایان رسیده‌اند؛ از این پس خدا از طریق پسر خود سخن می‌گوید. باشد که به او گوش دهیم! (لوقا 9:35؛ عبرانیان 1:2).
همانطور که دوباره به یادبود سالانه مرگ و رستاخیز نجات‌دهنده خود رسیده‌ایم، اجازه ندهید که یادآوری ما صرفاً به این زمان محدود شود. کتاب مقدس ما را تشویق می‌کند که خداوند را به یاد آوریم و مرگ او را به صورت جمعی هفته به هفته نشان دهیم (اول قرنتیان 11:23-26؛ اعمال رسولان 20:7). به صورت فردی، هر روز به این چیزها فکر کنید، همانطور که در آغاز هر روز صلیب خود را برمی‌دارید (لوقا 9:23). او را به یاد آورید!
