رشد در مسیح
رشد در موجودات زنده یک ویژگی کاملاً طبیعی است. در واقع، زمانی که رشد اتفاق نمی‌افتد، نشانه‌ای از این است که مشکلی وجود دارد.
دو نفر بسیار متفاوت در نوامبر ۲۰۱۴ در لندن، انگلستان با یکدیگر ملاقات کردند و عکس گرفتند. سلطان کوسن از ترکیه با قد ۸ فوت و ۳ اینچ (۲۵۱ سانتی‌متر) بسیار بلند بود و می‌توانست بدون پریدن به حلقه بسکتبال برسد. چاندرا بهادر دانگی از نپال فقط کمتر از ۱ فوت و ۱۰ اینچ (۵۶ سانتی‌متر) قد داشت و در آن زمان کوتاه‌ترین انسان بالغی بود که توسط رکوردهای جهانی گینس تأیید شده بود. گفتن اینکه این عکس تضاد را نشان می‌دهد، کم‌گویی است! ملاقات آنها در نزدیکی بیگ بن معروف لندن علاقه زیادی را برانگیخت.
هر دو مرد در دامداری مشغول به کار بودند. وقتی آنها ملاقات کردند، سلطان کوسن ۳۱ ساله بود؛ چاندرا دانگی ۷۴ ساله. یکی بسیار بلندتر از حد طبیعی برای یک انسان رشد کرده بود؛ دیگری به طور قابل توجهی کوتاه‌تر از اکثر مردم بود. البته، هر دو این موارد افراطی هستند.
قد فیزیکی که در زندگی به آن می‌رسیم به عوامل متعددی بستگی دارد. اغلب برادران در یک خانواده از نظر قد یکسان نیستند: وقتی به بزرگسالی می‌رسند، یکی می‌تواند بسیار بلندتر از دیگری باشد. در واقع، وقتی رشد کامل می‌شود، یک برادر کوچکتر ممکن است بلندتر از یک برادر بزرگتر شود. به نظر می‌رسد دلیلی برای این وجود ندارد، و ممکن است نتیجه بگیریم که تفاوت‌ها ناشی از ژن‌های فردی متمایز است.
رشد، همانطور که می‌دانیم، فقط از نظر قد اندازه‌گیری نمی‌شود. یک فرد ممکن است کاملاً رشد یافته و قد طبیعی داشته باشد بدون اینکه از نظر ذهنی رشد کرده باشد. مدت‌ها پس از کودکی، بسیاری از والدین مجبور بوده‌اند به مراقبت از یک کودک با ظاهر طبیعی ادامه دهند، بزرگسال کودکی با سن ذهنی، مثلاً، یک ۳ ساله. واقعاً، این یک کار عاشقانه است که خداوند کمک لازم را برای آن فراهم می‌کند.
همه والدین انتظار دارند فرزندانشان با گذشت زمان رشد کنند. کتاب مقدس به ما یادآوری می‌کند که چگونه «عیسی در حکمت و قامت و در فیض نزد خدا و انسان رشد می‌کرد» (لوقا ۲:۵۲ KJV). رشد در قلمرو طبیعی هم از نظر ذهنی («در حکمت») و هم از نظر فیزیکی («در ... قامت») اندازه‌گیری می‌شود. کاملاً قابل درک است که والدین ممکن است وقتی این رشد اتفاق نمی‌افتد، احساس ناامیدی کنند.
طبیعی و روحانی
آنچه در قلمرو طبیعی اتفاق می‌افتد به ما کمک می‌کند تا حوزه روحانی را درک کنیم. اگر رشد باید با تولد در طبیعت همراه باشد، همین امر در مورد روحانی نیز صادق است. خداوند عیسی این را در گفتگوی خود با نیکودیموس، فریسی، روشن ساخت، وقتی گفت: «شما باید دوباره متولد شوید» (یوحنا ۳:۷). هر انسانی، در ابتدا، «در گناهان و تقصیرات مرده است» (افسسیان ۲:۱) و نیاز به تجربه تولد جدید دارد. کسانی که خداوند عیسی را با ایمان به عنوان پاسخ به نیاز خود می‌پذیرند، «از خدا متولد شده‌اند» (به یوحنا ۱:۱۲-۱۳ مراجعه کنید). به عبارت ساده، نیاز ما این است که با گناهانمان برخورد شود و بخشیده شویم. تنها راه از طریق توبه و خون پاک کننده خداوند عیسی مسیح است.
اما، هنگامی که روحی دوباره متولد شد، رشد باید به دنبال آن باشد. ما باید «در فیض و در معرفت خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح رشد کنیم» (۲ پطرس ۳:۱۸). نجات از طریق فیض و ایمان است (افسسیان ۲:۸)، و رشد نیز باید در فیض باشد. این را نمی‌توان از مسیح، منبع فیض، جدا کرد. به این کلمات با دقت توجه کنید. رشد از نظر دانش یک شخص اندازه‌گیری نمی‌شود، بلکه به طور خاص در شناخت عیسی مسیحریشه دارد.
با این حال، رشد روحانی دقیقاً مانند رشد فیزیکی نیست. در قلمرو طبیعی زمانی فرا می‌رسد که یک جوان از رشد قد باز می‌ایستد. سلول‌های مغزی نیز به پتانسیل کامل خود می‌رسند و شروع به کاهش می‌کنند. رشد به زودی با پیری جایگزین می‌شود! اما در قلمرو روحانی ما به فلات نمی‌رسیم که در آن هیچ پیشرفت دیگری ممکن نباشد. نصیحت پطرس به سن خاصی مربوط نمی‌شود. کسی که ۵۰ سال پیش به مسیح اعتماد کرد، هنوز باید در فیض و در معرفت او رشد کند! در واقع، رشد از این نوع باید تا زمانی که به پایان مسیر زندگی در زمین برسیم ادامه یابد.
رشد و سلامتی
در قلمرو فیزیکی، رشد و سلامتی یکسان نیستند. ممکن است قد بلندتر شویم و از نظر فکری رشد کنیم، اما در عین حال وضعیت سلامتی نامناسبی داشته باشیم. ما اغلب از وضعیت اندام‌های حیاتی داخلی خود بی‌خبر هستیم. رژیم غذایی نامناسب ممکن است تأثیر جدی بر آنها داشته باشد و منجر به کوتاه شدن عمر شود.
همراه با رشد و توسعه طبیعی باید سلامتی خوب باشد. در قلمرو روحانی، البته، یک همتای وجود دارد. ایماندار دوباره متولد شده باید در وضعیت روحانی سالمی باشد. تنها در صورتی که از نظر روحانی سالم باشیم، رشد و توسعه روحانی طبیعی می‌تواند اتفاق بیفتد. آیا کاری هست که بتوانیم برای کمک به رشد روحانی خود انجام دهیم؟ همانطور که انتظار داریم، کتاب مقدس به این سوال پاسخ می‌دهد.
پطرس قبل از نصیحت خود برای رشد در فیض، درباره نیاز به جدیت نوشت. «بنابراین، ای عزیزان ... کوشا باشید تا او شما را در صلح، بی‌عیب و بی‌نقص بیابد» (۲ پطرس ۳:۱۴). در آیات قبلی این فصل، پطرس به ما نیاز به تمرکز روحانی صحیح را یادآوری می‌کند. ما باید آنچه را که قبلاً به ما آموخته شده است به یاد داشته باشیم و فراتر از چیزهای این دنیا نگاه کنیم. همه چیز مادی محکوم به فناست! دانستن این باید ما را به زندگی‌های مقدس الهام بخشد.
ما نمی‌توانیم با خیال راحت در این دنیا سرگردان باشیم، زیرا در این صورت با غرق شدن روحانی روبرو خواهیم شد. ما باید دائماً هوشیار باشیم، جدیت به خرج دهیم تا در مسیح ساکن باشیم، با امنیت در او در صلح زندگی کنیم. عبارت «بی‌عیب و بی‌نقص» ما را به یاد شخصیت خداوند عیسی می‌اندازد. در دنیایی گناهکار، ما باید با دقت زندگی کنیم، در معرفت او رشد کنیم و پاکی شخصیت او را به نمایش بگذاریم.
رژیم غذایی و سبک زندگی
سلامتی خوب در قلمرو طبیعی به رژیم غذایی و سبک زندگی متعادل مربوط می‌شود. همین امر در مورد روحانی نیز صادق است. اگر ما ایماندار هستیم، باید به رژیم غذایی روحانی خود توجه دقیق داشته باشیم. ما از چه نوع موادی تغذیه می‌کنیم؟ اگر از ادبیات بی‌ارزش تغذیه کنیم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که در وضعیت روحانی سالمی باشیم. سرگرمی‌های ارائه شده توسط این دنیا به پیشرفت ما در امور خدا کمک نخواهد کرد. پر کردن ذهنمان با موضوعات ناپاک و تماشای فیلم‌هایی که اکثر افراد نجات نیافته دوست دارند، مطمئناً از پیشرفت روحانی جلوگیری می‌کند. همه اینها شبیه «غذاهای ناسالم» هستند که می‌توانیم به بدن خود بدهیم. برای زندگی روحانی خود به چیزی نیاز داریم که مغذی باشد و سلامتی خوب را ترویج کند.
منبع اصلی تغذیه برای ایماندار باید کلام خدا باشد. در واقع، آن را با «شیر» (۱ پطرس ۲:۲) و «غذای قوی» (عبرانیان ۵:۱۴) مقایسه می‌کنند. در کلام خدا می‌توان غذای روحانی برای تغذیه ایماندار جدید و همچنین ایماندار قدیمی یافت. برخی از قسمت‌های کتاب مقدس به طور عمیقی ساده هستند در حالی که برخی دیگر عمیق هستند! یک کودک می‌تواند حقایق ساده کتاب مقدس را درک کند، در حالی که دانشجوی بالغ کلام گنجینه‌های جدیدی را کشف می‌کند و دوباره از عمق‌هایی که در صفحات کتاب مقدس یافت می‌شود قدردانی می‌کند. بدون خواندن و تأمل منظم در کلام خدا نمی‌توان پیشرفتی کرد.
در گذشته، کودکان گاهی اوقات یک سرود کوچک می‌خواندند که می‌گفت: «کتاب مقدس خود را بخوانید، هر روز دعا کنید، اگر می‌خواهید رشد کنید.» آن کلمات ساده یک درس حیاتی مهم را آموزش می‌دهند. اگر می‌خواهیم «در مسیح رشد کنیم» (افسسیان ۴:۱۵) باید نصیحت آن سرود کودکان را انجام دهیم.
شرکت در غذای خوب
در قلمرو طبیعی می‌دانیم که هم می‌توان تنها غذا خورد و هم در جمع دیگران. همین امر از نظر روحانی نیز صادق است. مطالعه شخصی کتاب مقدس نباید به صورت مکانیکی، صرفاً به عنوان کاری برای پایان دادن به روز انجام شود. بلکه باید متفکرانه و با دعاانجام شود. اگر از آن لذت نمی‌بریم، حتماً مشکلی در ما وجود دارد!
همانطور که یک خانواده می‌توانند با هم غذا بخورند، برای ما نیز مفید است که در جمع دیگران تغذیه روحانی دریافت کنیم. در یک خانه مسیحی، همیشه یک عمل خوب است که کتاب مقدس را بخوانیم و به طور منظم با هم دعا کنیم. به عنوان فرزندان خدا و اعضای خانواده او، مفید است که با سایر ایمانداران ملاقات کنیم و با هم وقت بگذرانیم و حقایق کلام خدا را دریافت کنیم. همانطور که یک آشپز از تولید غذای خوشمزه لذت می‌برد، کسانی که در آموزش کلام خدا با استعداد هستند باید پیام‌هایی را ارائه دهند که نه تنها جالب، بلکه از نظر روحانی نیز سالم باشند.
متأسفانه ممکن است غذا آلوده شود و کسانی که آن را می‌خورند بیمار شوند. فقط چند ذره از چیزی سمی برای ایجاد آسیب‌های بی‌شمار لازم است. با اعمال این به صورت روحانی، مهم است که از آنچه پاک است تغذیه کنیم. معلمان دروغین ممکن است بسیاری از حقیقت را موعظه کنند اما ممکن است کمی خطا را با آن مخلوط کنند که می‌تواند آسیب‌های بی‌شماری ایجاد کند. همه ادبیات به اصطلاح «مسیحی» را نمی‌توان به عنوان مفید مورد اعتماد قرار داد. بسیاری از آنها هیجان‌انگیز و بی‌ارزش هستند. اگر می‌خواهیم از نظر روحانی پیشرفت کنیم، باید به رژیم غذایی روحانی خود توجه دقیق داشته باشیم.
سه جزء دیگر
سه جزء دیگر در زندگی طبیعی ما می‌توانند درس‌های روحانی مهمی به ما بیاموزند. علاوه بر نیاز به غذا و نوشیدنی، انسان‌ها به هوای تازه، ورزش و استراحت نیز نیاز دارند. اگر هر یک از اینها وجود نداشته باشد یا جایگاه صحیح خود را نداشته باشد، زندگی یک فرد به اندازه کافی سالم نخواهد بود. ما به طور خلاصه به هر یک از اینها خواهیم پرداخت.
هوای تازه را می‌توان به دعا تشبیه کرد. جیمز مونتگومری (۱۷۷۱-۱۸۵۴) در سرود خود «دعا آرزوی صادقانه روح است» نوشت: «دعا نفس حیاتی مسیحی، هوای بومی مسیحی است.» این جمله کاملاً درست است و نیاز به توضیح بیشتری ندارد. وقتی هوای تازه و پاک را استنشاق می‌کنیم، ریه‌های خود را با اکسیژن مفید پر می‌کنیم که بدن را قادر می‌سازد به درستی کار کند. از نظر روحانی، ما به روح خدا نیاز داریم تا وجود ما را فرا گیرد. دعا وابستگی کامل ما به خدا را بیان می‌کند. ما باید در ارتباط منظم با او باشیم، و این فعالیت باید به اندازه نفس کشیدن طبیعی باشد.
ورزش و استراحت را می‌توان با هم در نظر گرفت، و هر دو برای سلامتی خوب ضروری هستند. بدون ورزش، عضلات بدن شل می‌شوند، و بدون استراحت کافی، انجام کارها و فعالیت‌های روزمره برای ما دشوار خواهد بود. ورزش روحانی نیز حیاتی است. خداوند ما را نجات می‌دهد تا بتوانیم به او خدمت کنیم. کاری هست که می‌توانیم برای او انجام دهیم تا او را بشناسانیم و پیام انجیل را گسترش دهیم. آیا کاری برای پیشبرد هدف او در این دنیای گناهکار انجام می‌دهیم؟ در مورد استراحت، کتاب مقدس از استراحت در خداوند صحبت می‌کند (به مزمور ۳۷:۷ مراجعه کنید) و نیاز به اعتماد به او را به ما یادآوری می‌کند. همانطور که استراحت جسمی ما را تازه و بازسازی می‌کند، انتظار بر خداوند نیز قدرت ما را برای خدمت تجدید می‌کند (اشعیا ۴۰:۳۱). خدمت مؤثر به او بدون اعتماد به او و دریافت قدرت الهی غیرممکن است.
بسیار بیشتر می‌توان درباره رشد و پیشرفت نوشت. در واقع، بسیاری از کتاب‌ها به این یک موضوع اختصاص یافته‌اند. پدر ما پیشرفت روحانی فرزندان خود را آرزو می‌کند. شاید وقت آن رسیده است که از خود بپرسیم: «آیا من از نظر روحانی رشد می‌کنم و برای خداوند ثمر می‌آورم؟» ما باید به طور منظم در مورد این موضوع به چالش کشیده شویم.
— مارتین ژیرارد
رشد یکی از مطمئن‌ترین نشانه‌های زندگی سالم است، و ما انتظار داریم آن را در هر مسیحی ببینیم. هیچ فرد عاقلی انتظار ندارد که ایماندار جدید چیزی جز یک نوزاد باشد، اما ما انتظار نداریم که او همینطور بماند. با اشتهای شدید برای غذای روحانی سالم، هضم خوب، هوای تازه و ورزش فراوان آسمان، او مجبور به رشد است. — اف. بی. هول (اقتباس شده)
