غزل غزل‌ها
«هنگامی که پادشاه بر سر میز خود است، سنبل من عطر خود را می‌پراکند.» —غزل سلیمان 1:12 NKJV
این کتاب شاعرانه که توسط سلیمان مانند امثال و جامعه نوشته شده است، به مشارکت شخصی روح با خداوند عیسی می‌پردازد. از آنجا که زبان آن بسیار استعاری است، باید با دقت الهی تفسیر شود. آیه بالا همتای گرانبهای خود را در مسح خداوند عیسی توسط مریم بتانی با روغن گرانبهای سنبل خود، نماد پرستش معطر که مشام خدا را خوش می‌آید، می‌یابد (یوحنا 12:1-3).
لذت عمیق عروس در تأمل در زیبایی‌ها و جلال‌های داماد، تصویری تازه از شادی نهایی اسرائیل در خداوند است، هنگامی که به سرزمین خود بازگردانده شده و در عصر هزاره به لطف دائمی بازگردانده شوند. مطمئناً این اکنون کاربرد روحانی برای کلیسا، عروس آسمانی مسیح، دارد. با این حال، این کتاب هیچ رابطه کاملاً تثبیت شده و ابدی کلیسا با مسیح را آموزش نمی‌دهد، همانطور که افسسیان آموزش می‌دهد. بنابراین، کمک آن برای ما عمدتاً در ارتباط با تجربیات مربوط به مشارکت شخصی با خداوند است.
لذت داماد در عروس مطمئناً کمتر گرانبها نیست، و با توجه به نقص‌های فراوان او در مقابل محبوبش، چشمگیرتر است. این فیض الهی است که چنین زیبایی را به او می‌بخشد که قلب او را شاد می‌کند. غزل غزل‌ها کتابی برای تأمل آرام و کوشا در خلوت حضور خداوند است.
به زودی عمیق‌ترین شادی روح ما را پر خواهد کرد، به زودی شادی تو حتی بیشتر خواهد شد؛ به زودی تو را خواهیم دید، عروس شیفته تو، به زودی، برای لذت بزرگ تو، در کنار تو خواهیم بود.
— نوشته لسلی ام. گرانت
این ستون از کتاب: «کتاب مقدس، 66 کتاب آن به اختصار» گرفته شده است. برای خرید از Believers Bookshelf USAدر دسترس است.
