س: آیا مسیحیان باید سبت را نگاه دارند؟
«یکی از همکلاسی‌های دانشگاهی‌ام، که ادعا می‌کند مسیحی است، به من گفت که باید سبت را نگاه دارم و از ۱۰ فرمان اطاعت کنم زیرا آنها توسط خدا داده شده‌اند. چگونه می‌توانم به او پاسخ دهم؟ آیا باید سبت را نگاه دارم؟»
خواننده عزیز، شکی نیست که ده فرمان توسط خدا داده شده‌اند، از جمله نگاه داشتن سبت (روز هفتم). اما آنها به قوم زمینی خدا، فرزندان اسرائیل (خروج ۲۰) داده شدند.
سبت توسط خدا (پیدایش ۲) به عنوان روزی برای استراحت از کار او در خلقت معرفی شد. آن استراحت زمانی پایان یافت که گناه توسط آدم و حوا وارد شد، و در نتیجه مرگ بر همه گذشت زیرا همه گناه کرده‌اند.
به فرزندان اسرائیل شریعت با وعده زندگی بر روی این زمین داده شد؛ با این حال، آنها نتوانستند آن را نگاه دارند.
خدا مداخله کرد، و خداوند عیسی مسیح وارد جهان شد تا گناه را با قربانی کردن خود، برای همه انسان‌ها از بین ببرد. مرگ او و داوری خدا که او تحمل کرد، پرداخت عادلانه مورد نیاز یک خدای قدوس است. او در روز اول از قبر برخاست، به آسمان صعود کرد، و به عنوان یک انسان جلال یافته اکنون در دست راست عظمت در بالا است. این انجیل به همه موعظه شد، بدون قید و شرط است، و بر اساس فیض از طریق ایمان به خداوند عیسی مسیح به عنوان نجات‌دهنده است.
تقریباً بلافاصله انسان‌ها شروع به معرفی شرایط کردند، از جمله پیروی از قوانینی مانند نگاه داشتن سبت، اما هدیه او بی‌قید و شرط است:
زیرا به فیض نجات یافته‌اید از راه ایمان... این هدیه خداست؛ نه از اعمال، تا هیچ کس فخر نکند (افسسیان ۲:۸،۹).
پولس به غلاطیان نوشت،
دانسته که انسان به اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شود، بلکه به ایمان عیسی مسیح، ما نیز به عیسی مسیح ایمان آورده‌ایم تا به ایمان مسیح عادل شمرده شویم، و نه به اعمال شریعت (غلاطیان ۲:۱۶؛ همچنین آنچه را که او به رومیان در رومیان ۳:۲۸ نوشت، ببینید).
خواننده عزیز، شریعت فقط به اسرائیل داده شد و هرگز به هیچ کس دیگری داده نشد؛ مسیح شریعت را در مرگ خود برای مردم اسرائیل کامل کرد، و بنابراین آنها می‌توانند وارد انجیل شوند، اما ما که هرگز تحت شریعت نبودیم، از آن آزاد نگه داشته شده‌ایم.
ما از «آرامش خدا» در روزی آینده لذت خواهیم برد، زمانی که او در قوم خود در روز ابدی آرام خواهد گرفت (عبرانیان ۴:۹)، اما تا آن زمان الوهیت در آرامش نیست: «پدر من تا کنون کار می‌کند و من کار می‌کنم.»
