دردهای خود را با او در میان بگذارید
اخیراً مقالهای خبری خواندم که میگفت مادر مردی که متهم به قتل بود، در دادگاه «ناله میکرد». مطمئناً، دردی که خانواده قربانی احساس میکردند، حداقل به همان اندازه بد بود. چه غمی. اظهارات عمومی مادران مردگان اغلب قدرتمند است و رنجی را بیان میکند که دیگران نمیدانند یا احساس نمیکنند.
هنگامی که خداوند عیسی بر صلیب بود، میدانیم که چگونه روح مریم با شمشیری سوراخ شد (لوقا ۲: ۳۵). او در طول زندگی خود، پسرش را در قلب خود گرامی داشته بود (آیات ۱۹، ۵۱). اکنون در جلجتا، عیسی پس از تحمل سوءاستفادهای چنان بزرگ که احتمالاً تقریباً غیرقابل تشخیص بود، در حال مرگ بود (اشعیا ۵۲: ۱۴). مریم، مادرش، آنجا بود، به اندازه کافی نزدیک به پسرش تا صدای او را بشنود که با او و یوحنا صحبت میکند، زیرا او مراقبت از خود را به او سپرد (یوحنا ۱۹: ۲۶-۲۷).
مادران خاص هستند.
این را در تعاملات خداوند با مادرش میبینیم. او در طول زندگی خود در اینجا به او احترام و افتخار نشان داد. ما نیز باید همین کار را بکنیم. ده فرمان، که به ملت اسرائیل داده شد، شامل دستورالعمل زیر است:
«پدر و مادر خود را احترام بگذار، تا روزهایت در سرزمینی که خداوند خدایت به تو میدهد، طولانی شود» (خروج ۲۰: ۱۲ NKJV).
افسسیان ۶: ۲، که پس از آیهای میآید که میگوید «از والدین خود در خداوند اطاعت کنید»، اضافه میکند که احترام به پدر و مادر «اولین فرمان با وعده است.» امثال، کتابی از سخنان حکیمانه، به ما دستور میدهد: «مادر خود را وقتی پیر شد، خوار مشمار» (امثال ۲۳: ۲۲).
شمعون توانست در مورد دردی که مریم با مرگ پسرش احساس خواهد کرد، پیشگویی کند، اما او وارد آن نشد. مادران، و کسانی که آرزوی مادر شدن دارند اما به این طریق برکت نیافتهاند، مشکلاتی دارند که دیگران به طور کامل درک نمیکنند. با این حال، ما مطمئن هستیم که خداوند – کسی که ما را آفرید – درد ما را احساس میکند. بیایید با ایمان در نزدیکی او قدم برداریم، حتی عمیقترین و خصوصیترین نگرانیها و دردهای خود را با او در میان بگذاریم. او آرامش و صلح خواهد داد، زیرا ما مسائل را به او میسپاریم.
ممکن است به یاد داشته باشیم که شاگردان در قایقی در وسط دریا بودند، باد علیه آنها میوزید، در حالی که عیسی در خشکی بود. حتی از آنجا، او آنها را دید، نزد آنها آمد و گفت:
««نترسید.» سپس او به قایق نزد آنها رفت، و باد آرام گرفت. و آنها بسیار شگفتزده شدند ... بیش از حد» (مرقس ۶: ۵۰-۵۱).






