یک دریاسالار خاص در فرماندهی عالی نیروی دریایی بریتانیا به خاطر پاسخ‌های مناسبش به سوالات مشهور است. با دیدن روبان‌های روی سینه‌اش، یک بار از او پرسیده شد که آنها به چه معنا هستند. پاسخ مختصر او این بود:
«فرصت‌های غنیمت شمرده شده.»آنها از فعالیت، شجاعت، پشتکار در حرفه دریایی او صحبت می‌کردند.
چیزهایی به نام فرصت‌های از دست رفته وجود دارد. همه ما می‌توانیم از اینها ناله کنیم. ما می‌ترسیم که آنها بیشتر از «فرصت‌های غنیمت شمرده شده» باشند. هر روز و هر روز فرصت‌هایی در اطراف ما وجود دارد. آیا آنها باید «غنیمت شمرده شده» یا «از دست رفته» نامیده شوند؟ شاید یکی از دلایلی که بسیاری از فرصت‌ها باید «از دست رفته» نامیده شوند، این است که ما شجاعت نداریم. دلیل دیگر، افسوس! این است که ما فداکاری نداریم.
فرصت‌ها آنجا هستند، هر روز زندگی ما از هر طرف بر ما فشار می‌آورند: باشد که فیض داشته باشیم تا آنها را غنیمت بشماریم. به ما توصیه می‌شود:
زمان را غنیمت شمرید، زیرا روزها شرورند (افسسیان ۵:۱۶).
با حکمت در برابر کسانی که بیرون هستند رفتار کنید، زمان را غنیمت شمرید (کولسیان ۴:۵).
مسیحیان جوان با نیروی جسمانی خود فرصت‌های فوق‌العاده‌ای برای «فرصت‌های غنیمت شمرده شده» دارند. برخی در وطن خود به خداوند خدمت می‌کنند، برخی در سرزمین‌های بت‌پرست، برخی در خانه خود، در خیابان بعدی خود. خداوند ما گفت:
چشمان خود را بالا بگیرید و به مزارع نگاه کنید؛ زیرا آنها از قبل برای درو سفید شده‌اند (یوحنا ۴:۳۵).
فرصت‌ها دور نیستند. آنها در دسترس چشمان ما هستند. هرگز روزی نبوده است که غنیمت شمردن فرصت‌ها فوری‌تر از امروز باشد.
