صبح بخیر، به تمام نقاط جهان که از طریق وای‌فای متصل هستید. امروز، ما به نام پسر خدا، او که جلال آسمان را ترک کرد تا به صلیب جلجتا برود و گناهکارانی مانند من و شما را نجات دهد، به شما سلام می‌کنیم. اوه، چه نجات‌دهنده‌ای! آمین.
می‌دانید، هفته گذشته در خدمت پیشنهاد کردیم که بدون روشنایی الهی، انسان‌ها در تاریکی نسبت به خدا باقی می‌مانند. و بنابراین این کریسمس نیز چنین خواهد بود، همانطور که هر کریسمس از زمان تولد خداوند ما چنین بوده است. انسان‌ها به پایین نگاه خواهند کرد اما به بالا نگاه نخواهند کرد. آنها به یک نوزاد نگاه خواهند کرد اما هرگز به آسمان که از آنجا آمد و به آنجا رفته است، نگاه نخواهند کرد. برای بی‌باور، آسمان باز نیست. پس باشد که روح خدا به ما چشمان کریسمس بدهد، چشمانی برای دنبال کردن مسیر مبارک پسر خدا.
اولین تأمل ایماندار در مسیح با ایمان است که به بالا نگاه کند و آسمان‌ها را باز ببیند، و پدر پسر خود را به گمشدگان و هلاکت‌یافتگان می‌فرستد. غلاطیان ۴:۴: «اما چون زمان مقرر فرا رسید، خدا پسر خود را فرستاد.» اول تیموتائوس ۱:۱۵: «مسیح عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات دهد.»
و سپس با ایمان می‌بینیم که روح‌القدس با قدرت بر باکره نازل می‌شود. و فرشته پاسخ داد و به او گفت: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد، و قدرت متعال بر تو سایه خواهد افکند. بنابراین آن قدوس که از تو متولد خواهد شد، پسر خدا نامیده خواهد شد.»
نگاه دوم ما به پایین، به آخور است، جایی که با چشمان پرستشگرانه با فرشتگان، پسر خدا تجسم‌یافته را تأمل می‌کنیم. و ناگهان با فرشته، گروهی از لشکریان آسمانی بودند که خدا را ستایش می‌کردند و می‌گفتند: «جلال بر خدا در اعلی‌علیین، و بر زمین صلح و اراده نیکو برای انسان‌ها.» هللویا!
پس با چشمان کریسمس، ما به بالا نگاه می‌کنیم و به پایین نگاه می‌کنیم. و اکنون، ۳۰ سال بعد، ما به صورت افقی نگاه می‌کنیم و خداوند عیسی را می‌بینیم که در میان گناهکاران تعمید می‌گیرد. و زمانی که او با گناهکاران همذات‌پنداری می‌کند، آسمان باز می‌شود و خدای سه‌گانه آشکار می‌شود. پدر از آسمان سخن می‌گوید، روح خدا بر نجات‌دهنده، خود پسر خدا، نازل می‌شود. هللویا! اوه، چه نجات‌دهنده‌ای!
و پدر گفت: «این پسر محبوب من است که از او بسیار خشنودم.» او واقعاً بره خداست، بی‌عیب و بی‌لکه. فقط آن بی‌گناه می‌تواند آن مرگ وحشتناک جایگزینی را بر جلجتا بمیرد.
اما اکنون باید دوباره به بالا نگاه کنیم، و این بار با استیفان وفادار. استیفان را به یاد می‌آورید؟ او وقتی قرار بود سنگسار شود، به بالا نگاه کرد، و آسمان‌ها را باز دید، و پسر انسان را دید که در دست راست خدا ایستاده است. آیا این شگفت‌انگیز نیست؟ چقدر باورنکردنی و چقدر نبوی است که وقتی استیفان آسمانی باز را می‌بیند، روح خدا دید او را فقط بر عیسی متمرکز می‌کند. و با هر ایماندار امروز نیز چنین است.
عبرانیان ۲:۹ می‌گوید: «اما ما عیسی را می‌بینیم.» ما عیسی را با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده می‌بینیم. هللویا! که به فیض خدا مرگ را برای هر انسانی چشید. اوه، چه نجات‌دهنده‌ای!
پس این کریسمس، باشد که چشمان کریسمس داشته باشیم. باشد که به بالا نگاه کنیم و آسمان‌ها را باز و پسر خدا را در جلال متعال ببینیم، و در عین حال توسط روح خدا در شکم باکره باردار شده است. و باشد که دوباره به آخور نگاه کنیم با قلب‌هایی پر از عمیق‌ترین شگفتی تا خود پسر خدا، خالق ما را ببینیم.
و باشد که به صورت افقی به تنها مرد کاملی که تا به حال زندگی کرده و هرگز زندگی نخواهد کرد، نگاه کنیم. او توسط پدر ستایش شد و توسط روح‌القدس مهر و موم شده است. هللویا!
و در نهایت، باشد که دوباره به بالا نگاه کنیم و چشمان خود را بر عیسی متمرکز کنیم، که با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده است، که خداوند ما و نجات‌دهنده ماست. خداوند را شکر! او به خانه بازگشته است. و کریسمس چه می‌بود اگر پسر خدا در خانه نبود؟ اگر من و شما خانه‌ای برای جشن گرفتن آمدن نجات‌دهنده به جهان نداشتیم؟ باشد که خدا به ما چشمان کریسمس بدهد، چشمانی برای دیدن مسیر پسر مبارک خدا و آسمان‌های باز به خاطر او. به نام عیسی، آمین.
