هر روز شما نوعی انجیل را به خود موعظه می‌کنید—یک انجیل دروغین «من نمی‌توانم این کار را انجام دهم» یا انجیل حقیقی «من هر آنچه را که در مسیح نیاز دارم، دارم». من بارها و بارها این را به خودم می‌گویم. وقتی این کار را می‌کنم، مردم اغلب می‌خندند، اما من واقعاً جدی هستم. هیچ کس در زندگی شما به اندازه خودتان تأثیرگذار نیست، زیرا هیچ کس بیشتر از شما با شما صحبت نمی‌کند. این یک واقعیت است که من و شما در یک گفتگوی بی‌پایان با خودمان هستیم. در این بحث درونی، ما همیشه در مورد خدا، زندگی، دیگران و خودمان صحبت می‌کنیم، و چیزهایی که به خودمان می‌گوییم بسیار مهم هستند زیرا آنها شکل‌دهنده چیزهایی هستند که ما آرزو می‌کنیم، انتخاب می‌کنیم، می‌گوییم و انجام می‌دهیم.
شما به خودتان چه می‌گفتید؟ در مورد خودتان به خودتان چه می‌گفتید؟ در مورد خدا به خودتان چه می‌گفتید؟ در مورد زندگی، معنا و هدف، درست و غلط، حقیقت و دروغ، و خوب و بد به خودتان چه می‌گفتید؟
در مزمور ۴۲، ما دعوت شده‌ایم تا به موعظه خصوصی یک مرد گوش دهیم. بله، درست خواندید؛ مانند ما، مزمورنویس همیشه نوعی انجیل را به خود موعظه می‌کرد. ما یا به خودمان انجیل تنهایی، فقر و ناتوانی را موعظه می‌کنیم یا انجیل حقیقی حضور، قدرت و تأمین مداوم خدا را. شما به خودتان انجیلی را موعظه می‌کنید که ترس و بزدلی را تولید می‌کند یا انجیلی را که شما را با شجاعت و امید به جلو می‌راند. شما به خودتان از خدایی موعظه می‌کنید که دور، منفعل و بی‌تفاوت است یا از خدایی که نزدیک، دلسوز و فعال است. شما همیشه به خودتان انجیلی را موعظه می‌کنید که باعث می‌شود در حکمت او آرام بگیرید یا انجیلی را که کمی وحشت ایجاد می‌کند زیرا به نظر می‌رسد هیچ پاسخی یافت نمی‌شود.
امروز، وقتی احساس می‌کنید هیچ کس نمی‌فهمد، چه انجیلی را به خودتان موعظه خواهید کرد؟
واقعاً درست است—هیچ کس بیشتر از شما با شما صحبت نمی‌کند. بنابراین خدا در فیض خود کلام خود را به شما داده است تا بتوانید در آن لحظاتی که تنها کسی که با شما صحبت می‌کند خودتان هستید، آنچه را که حقیقت است به خودتان موعظه کنید. برگرفته از رحمت‌های صبحگاهی جدید توسط پل دیوید تریپ, حق چاپ © ۲۰۱۴. با اجازه Crossway، یک وزارت انتشاراتی از Good News Publishers، Wheaton، IL 60187، www.crossway.org استفاده شده است.
