خداوند را ستایش کنید، قادر مطلق، پادشاه خلقت! ای جان من، او را ستایش کن، زیرا او سلامتی و نجات توست! همه شما که می‌شنوید، اکنون به معبد او نزدیک شوید؛ او را با پرستش شادمانه ستایش کنید.
خداوند را ستایش کنید، که بر همه چیز به طرز شگفت‌انگیزی سلطنت می‌کند، تو را زیر بال‌های خود پناه می‌دهد، آری، به آرامی تو را حفظ می‌کند! آیا ندیده‌ای که چگونه خواسته‌های تو همیشه در آنچه او مقرر می‌کند، برآورده شده است؟
خداوند را ستایش کنید، که کار تو را رونق می‌بخشد و از تو دفاع می‌کند؛ مطمئناً نیکویی و رحمت او هر روز با توست؛ دوباره تأمل کن که قادر مطلق چه می‌تواند بکند، اگر با محبت خود با تو دوست شود.
خداوند را ستایش کنید، که وقتی طوفان‌ها جنگ خود را به راه می‌اندازند، که وقتی عناصر دیوانه‌وار در اطراف تو خشمگین می‌شوند، به آنها فرمان می‌دهد که متوقف شوند، خشم آنها را به صلح تبدیل می‌کند، گردبادها و آب‌ها را آرام می‌کند.
خداوند را ستایش کنید، که وقتی تاریکی گناه فراوان است، که وقتی بی‌دینان پیروز می‌شوند، همه فضیلت را در هم می‌ریزند، نور خود را می‌افشاند، وحشت‌های شب را می‌راند، قدیسان را با رحمت خود احاطه می‌کند.
خداوند را ستایش کنید، ای بگذارید هر آنچه در من است او را بپرستد! هر آنچه حیات و نفس دارد، اکنون با ستایش نزد او بیاید؛ بگذارید آمین دوباره از قوم او به گوش برسد، با خوشحالی برای همیشه او را می‌پرستیم. — اثر یواخیم نئاندر (1680)
