هنگامی که پولس رسول به آتن رسید و منتظر سیلاس و تیموتائوس بود تا نزد او بیایند، می‌خوانیم که روح او در درونش برانگیخته شد، زیرا شهر را «پر از بت‌ها» دید، اعمال رسولان ۱۷:۱۶ (حاشیه). در آنجا در انتظار، او با یهودیان در کنیسه و با افراد متدین (هر که بودند) و روزانه در بازار بحث می‌کرد. این گفتارهای عمومی او را با فیلسوفان برجسته آنچه به نظر می‌رسید شهر دانشگاهی جهان یونان بود، در تماس قرار داد. برخی به عنوان اپیکوریان، برخی دیگر به عنوان رواقیون شناخته می‌شدند؛ همه مصمم بودند پولس را محاکمه کنند، ظاهراً به این امید که او را به عنوان یک شیاد افشا کنند. ما می‌توانیم به خوبی بپرسیم: این افراد چه کسانی بودند و چه چیزی آموزش می‌دادند؟
فیلسوفان آتن
تاریخ نشان می‌دهد که این دو مکتب فکری در آموزه‌های خود کاملاً متفاوت بودند. اپیکوریان متقاعد شده بودند که عاقلانه‌ترین راه زندگی، بهره‌برداری از هر لذتی است که در دسترس آنهاست. رواقیون، که همه‌خداپرست بودند (خدایان زیادی داشتند) — و بدون شک مسئول بت‌های فراوان در شهر بودند — به ریاضت نفس اعتقاد داشتند. هیچ یک از این فیلسوفان بت‌پرست نمی‌توانستند دانش «خدای حقیقی» را با وسایلی که تنها محصول ذهن جسمانی خودشان بود، کشف کنند. می‌خوانیم:
زیرا ذهن جسمانی دشمن خداست؛ زیرا تابع شریعت خدا نیست و نمی‌تواند باشد (رومیان ۸:۷).
این فیلسوفان ممکن است فکر کرده باشند که هر آنچه ارزش دانستن دارد را می‌دانند، اما دو نکته برجسته در آموزش پولس — «عیسی و رستاخیز» — را نمی‌دانستند. احتمالاً اپیکوریان بودند که او را «پرگو» نامیدند، کلمه‌ای که در زبان اصلی به معنای «دانه چین» است. آنها او را فردی پست قضاوت کردند که توانسته بود کلماتی را از اینجا و آنجا جمع کند و آنها را طوری ارائه می‌داد که گویی خودش شخص بزرگی است. آنها مطمئن بودند که با محاکمه او در آریوپاگوس، او را به عنوان مردی نادان و بی‌سواد افشا خواهند کرد. دفاع توانمند او چه شگفتی بزرگی برای آنها بوده است! شاید رواقیون بودند که او را به «معرفی خدایان عجیب» یا «شیاطین بیگانه» (J.N.D.) متهم کردند. با تمام حکمت خودستایی‌شان، آنها به عنوان افرادی کاملاً نادان در مورد شناخت خدای یگانه حقیقی افشا شدند. بدون ورود به جزئیات دفاع توانمند پولس، ما کلمه‌ای تشویق‌آمیز در مورد دو ویژگی انجیلی که پولس در آتن موعظه کرد، ارائه می‌دهیم، کاملاً مطمئنیم که کسانی که این ملاحظات را می‌خوانند، پولس رسول بزرگ را نه «دانه چین» و نه «معرفی‌کننده شیاطین عجیب» نخواهند دانست.
برکت عیسی و رستاخیز
چقدر سپاسگزاریم که با نور حقیقی در مورد «عیسی و رستاخیز» برکت یافته‌ایم. در عیسی، امروز برای روح‌هایمان برکت داریم، و در ارتباط با رستاخیز، در جهان آینده برکت داریم، زیرا رستاخیز او نظمی کاملاً جدید از چیزها را فراتر از قدرت مرگ گشوده است. ما امروز عیسی خداوند خود را به عنوان نجات‌دهنده خود می‌شناسیم، او که با محبت خود را برای ما فدا کرد هنگامی که بر صلیب مرد. ما او را به عنوان نجات‌دهنده پذیرفته‌ایم، او را به عنوان خداوند شناخته‌ایم، و دانش مطمئنی داریم که هر سؤالی بین روح‌های ما و خدا، تا آنجا که به گناهان ما مربوط می‌شود، برای همیشه حل شده است. نه تنها برکتی را که از طریق خداوند ما عیسی مسیح از آن ماست تجربه می‌کنیم، بلکه برکت‌دهنده — عیسی — را نیز می‌شناسیم. این نیز ثمره رستاخیز اوست، زیرا چگونه می‌توانستیم او را بشناسیم اگر از میان مردگان برنخاسته بود؟ ممکن است در مورد او می‌دانستیم، اما واقعیت این است که ما او را می‌شناسیم که در محبت‌های ما جای گرفته است، اثبات پایدار اینکه او دوباره برخاسته است. ما نور و قدرت را توسط روح یک حوزه برکت روحانی، آسمانی و ابدی داریم که هر قدیسی در بازگشت مسیح وارد آن خواهد شد. در حالی که منتظر ورود واقعی خود به این قلمرو هستیم، لذت آن امروز در روح‌های ماست، زیرا «توبه به سوی خدا و ایمان به خداوند ما عیسی مسیح» را پذیرفته‌ایم، اعمال رسولان ۲۰:۲۱. چه مردم مورد لطف و عنایتی هستیم!
ادامه در فیض
ما به خوبی می‌توانیم به حکمت این جهان که خدا را نمی‌شناسد پشت کنیم و فیض را برای ادامه در برکتی که از آن ماست، به عنوان کسانی که به «عیسی و رستاخیز» ایمان آورده‌اند، بجوییم.
