غلبه بر شهوت: مقاومت در برابر وسوسه‌های دنیا

فراتر از شهوت نگاه کردن

«دنیا و چیزهای آن را دوست ندارید. اگر کسی دنیا را دوست بدارد، محبت پدر در او نیست. زیرا هر آنچه در دنیاست – شهوت جسم، شهوت چشم، و غرور زندگی – از پدر نیست بلکه از دنیاست. و دنیا در حال گذر است، و شهوت آن نیز؛ اما کسی که اراده خدا را انجام می‌دهد، تا ابد باقی می‌ماند.» ۱ یوحنا ۲:۱۵-۱۷ NKJV

شهوت چیست؟ چگونه می‌توانیم با آن مقابله کنیم؟ من معتقدم که یوحنا به هر دو سؤال در آیات بالا پاسخ می‌دهد. یکی از اشکال شهوت، دوست داشتن نظام این دنیا و چیزهای فاسدی است که ارائه می‌دهد. راه‌حل این است که فراتر از نظام این دنیا به دنیایی دیگر و به خداوند عیسی نگاه کنیم. مسیحی باید بر خداوند تمرکز کند که آن دنیای آینده سعادت را اداره خواهد کرد و چشمان خود را از شهوت محو شونده این دنیای شرور کنونی بردارد.

شهوت و بلوغ

بر اساس فرهنگ لغت جدید کالجی وبستر، اولین تعریف شهوت «داشتن یک میل یا نیاز شدید» است. خداوند وعده داده است که نیازهای مشروع ما را برآورده کند، همانطور که پولس نوشت: «خدای من تمام نیاز شما را بر اساس غنای خود در جلال به وسیله مسیح عیسی تأمین خواهد کرد» (فیلیپیان ۴:۱۹). بر اساس ۱ یوحنا ۲:۱۵-۱۷ که در بالا نقل شد، شهوت یک میل شدید برای چیزی است که به طور مشروع مورد نیاز نیست. اغلب، این یک میل شدید برای چیزی است که برای ما خوب نیست.

قبل از تشویق ایمانداران به دوست داشتن پدر بیش از دنیا، یوحنا مقدسین را در مورد سطوح روحانی‌شان آگاه کرد. «ای فرزندان کوچک، به شما می‌نویسم، زیرا گناهان شما به خاطر نام او آمرزیده شده است. ای پدران، به شما می‌نویسم، زیرا او را که از ابتدا بود، شناخته‌اید. ای جوانان، به شما می‌نویسم، زیرا بر شریر غلبه کرده‌اید» (۱ یوحنا ۲:۱۲-۱۳). برای مسیحیان مهم است که از نظر روحانی بالغ شوند. یوحنا به کودکان، پدران و جوانان خطاب کرد. کودکان در مورد آمرزش گناهانشان می‌دانستند؛ این یک گام اول خوب و ضروری است. پدران رابطه عمیقی با خداوند داشتند؛ آنها ایمانداران بالغی بودند. جوانان قوی بودند و کلام خدا در آنها زندگی می‌کرد و آنها را قادر می‌ساخت تا بر شیطان غلبه کنند.

ایمانداران تشویق می‌شوند: «دنیا و چیزهای آن را دوست ندارید»، اما انجام این کار بدون بلوغ روحانی بسیار دشوار است. ایماندار نابالغ هیچ مشکلی در قرار دادن منافع خود جلوتر از منافع خداوند نمی‌دید. یوسف در جوانی بالغ بود (پیدایش ۳۷:۲). او هفده ساله بود که به پدرش از رفتار بد برادرانش گفت. چرا این کار را کرد؟ او نگران شهرت پدرش در سرزمین کنعان بود. او نمی‌خواست نام و شهرت پدرش به دلیل رفتار برادرانش بی‌حرمت شود. ایمانداران باید به همین شیوه عمل کنند. بنابراین، حداقل دو راه برای غلبه بر میل شهوانی وجود دارد: خداوند عیسی مسیح را عمیقاً و شخصاً همانطور که پدران می‌شناختند، بشناسیم، و روح خود را با کلام خدا پر کنیم تا بر شریر غلبه کنیم، همانطور که جوانان قوی انجام دادند.

دنیا را دوست ندارید

یوحنا ما را تشویق می‌کند که دنیا را دوست نداشته باشیم. خدا این دنیا را آفرید؛ برخی از زیبایی‌های آفرینش او هنوز وجود دارد – غروب‌های نفس‌گیر، گل‌های زیبا و برگ‌های پاییزی دل‌انگیز. چه اشکالی دارد که همه اینها را دوست داشته باشیم؟ هیچ اشکالی ندارد. یوحنا در مورد نظام این دنیا صحبت می‌کند – نظامی از فساد، بی‌اخلاقی و بی‌عدالتی. نظام دنیا توسط شیطان، خدای این دنیا، هدایت می‌شود. در یک مقطع، ما تحت اقتدار او بودیم: «و شما را که در گناهان و خطایا مرده بودید، زنده کرد، که در آنها زمانی بر اساس جریان این دنیا، بر اساس شاهزاده قدرت هوا، روحی که اکنون در پسران نافرمانی عمل می‌کند، راه می‌رفتید، در میان آنها نیز همه ما زمانی خود را در شهوات جسم خود، برآورده کردن خواسته‌های جسم و ذهن، هدایت می‌کردیم، و ذاتاً فرزندان خشم بودیم، درست مانند دیگران» (افسسیان ۲:۱-۳). اما خدا را شکر که او ما را در مسیح زنده کرد و نجات داد!

ناباوران ممکن است در مالیات خود تقلب کنند؛ ایمانداران نباید از راه‌های این دنیا پیروی کنند. ما فراخوانده شده‌ایم که صادق باشیم و مالیات خود را بپردازیم. پولس مقدسین افسس را تشویق کرد که انسان جدید را بپوشند. در میان چیزهایی که در افسسیان ۴:۱۷-۲۵ ذکر شده است – شهوات فریبنده، بی‌شرمی، دروغگویی، خشم، دزدی، کلمات فاسد – او همچنین نوشت: «کسی که دزدی کرده است، دیگر دزدی نکند، بلکه با دستان خود کار خوب انجام دهد، تا چیزی برای دادن به نیازمند داشته باشد» (افسسیان ۴:۲۸). دنیا و نظام فاسد آن می‌تواند چیزی آسان برای دوست داشتن باشد، با این حال، دوست داشتن پدر ارزشمندتر و سودمندتر است!

شهوت جسم

ارضای جسم ما بسیار طبیعی است؛ در واقع، غریزی است. خداوند راه‌های مناسبی برای برآورده شدن نیازهای مشروع ما فراهم کرده است. او غذا را برای رفع نیازهای تغذیه‌ای ما فراهم کرده است، با این حال ما تشویق می‌شویم که شکم‌پرست نباشیم. به ما گفته شده است که به غذا و لباس قانع باشیم (۱ تیموتائوس ۶:۸). ما همسر داریم و تشویق می‌شویم که وفادار باشیم (افسسیان ۵:۲۲-۳۳). با این حال، میل شدید به چیزی که مورد نیاز نیست، یک تهدید دائمی است؛ این صرفاً اصل شهوت در عمل در ماست (غلاطیان ۵:۱۷). در یعقوب ۱:۱۴ می‌خوانیم که «هر کس زمانی وسوسه می‌شود که توسط خواسته‌های خود کشیده و فریب داده می‌شود.»

بسیاری از ایمانداران شیطان را مقصر می‌دانند. بله، او وسوسه می‌کند، اما ما توسط خواسته‌های خود از خداوند دور می‌شویم. راه‌های کتاب مقدسی متعددی برای مقابله با این مشکل وجود دارد؛ با این حال، یوحنا نگاه ما را بر خداوند متمرکز می‌کند. او تأکید می‌کند که دنیا در حال گذر است. حتی شهوت دنیا نیز در حال گذر است؛ به پایان خواهد رسید. ایماندار باید منتظر بازگشت خداوند باشد، نه صرفاً برای اینکه ما را از این دنیا بیرون ببرد، بلکه برای اداره دنیای آینده. ما در دنیایی خواهیم بود که عدالت در آن ساکن خواهد بود. همین رسول یوحنا است که در مکاشفه ۲۱:۱ به ما نگاهی اجمالی از آن دنیا می‌دهد: «و من آسمان جدید و زمین جدیدی دیدم، زیرا زمین اول از بین رفته بود.» فکر زندگی برای دنیای آینده همه چیز را در چشم‌انداز قرار می‌دهد.

شهوت چشم

مسیحیان این دوران با چیزهای زیادی که برای چشم خوشایند هستند، بمباران می‌شوند. ایمانداران هر دوره‌ای با این مشکل روبرو بودند، اما این مشکل امروز به دلیل فناوری بزرگ‌تر شده است. ما باید با تصاویری که وارد خانه‌های ما می‌شوند، مقابله کنیم. ما دنیایی از مصرف‌کنندگان هستیم و تبلیغ‌کنندگان از آن به نفع خود استفاده می‌کنند. میلیاردها دلار صرف بازاریابی می‌شود. ما دستکاری می‌شویم تا چیزهایی را بخریم که به آنها نیاز نداریم. بازاریابان می‌دانند که «سکس می‌فروشد.» اکنون ما با یک مشکل دوگانه روبرو هستیم (به ویژه مردان): شهوت چشم و شهوت جسم. با این حال، خداوند به ما می‌گوید که باید به غذا و لباس قانع باشیم (۱ تیموتائوس ۶:۸). چگونه با آن مقابله کنیم؟ باید درک کنیم که این دنیا در حال گذر است، و شهوت این دنیا نیز در حال گذر است. باید به خداوند و به آینده نگاه کنیم. او باید هدف ما باشد. مزمور ۳۷:۳۷ می‌گوید: «مرد بی‌عیب را ملاحظه کن، و راستگو را مشاهده کن؛ زیرا آینده آن مرد صلح است.» ما باید به مرد واقعاً بی‌عیب و راستگو، خداوند و نجات‌دهنده مبارکمان نگاه کنیم.

غرور زندگی

سرانجام، مقدسین هشدار داده شدند که مغرور نباشند. کتاب مقدس پر از هشدارها در مورد غرور است. غرور نیز یک شهوت است. دنیا پر از افرادی است که بیش از حد به دستاوردهای خود افتخار می‌کنند. پولس به تیموتائوس در مورد انتخاب تازه‌کاران هشدار داد، زمانی که او برادرانی را که برای نظارت در کلیسا واجد شرایط بودند، تعیین می‌کرد: «نه یک تازه‌کار، مبادا از غرور باد کرده و به همان محکومیت شیطان بیفتد» (۱ تیموتائوس ۳:۶). کلمه «محکومیت» به معنای واقعی کلمه «جرم» است. یعقوب به ما می‌گوید: «اما او فیض بیشتری می‌دهد. بنابراین می‌گوید: خدا با مغروران مقاومت می‌کند، اما به فروتنان فیض می‌دهد» (یعقوب ۴:۶). غرور جرم شیطان و یک مفهوم دنیوی است. خداوند عیسی کسی بود که خود را فروتن کرد. یک فکر زیبا در مورد داشتن ذهن مسیح وجود دارد؛ «مسیح عیسی ... خود را بی‌اعتبار ساخت ... و ... خود را فروتن کرد» (فیلیپیان ۲:۵-۸).

اغلب با غرور برعکس است؛ ما برای خود شهرت می‌سازیم و خود را بالا می‌بریم. باز هم، پاسخ در خداوند عیسی یافت می‌شود. ما باید به کسی نگاه کنیم که بر دنیای آینده تسلط خواهد داشت. باید درک کنیم که این دنیای کنونی و شهوت آن به سرعت در حال گذر است. دنیای جدیدی در راه است، پطرس در ۲ پطرس ۳:۱۳ به ما می‌گوید: «ما، بر اساس وعده او، منتظر آسمان‌های جدید و زمین جدیدی هستیم که در آن عدالت ساکن است.»

نتیجه‌گیری شهوت در دنیا وجود دارد، و ما در میان آن زندگی می‌کنیم. ما یک طبیعت گناهکار داریم که می‌خواهد ارضا شود. شهوت آن میل شدید برای ارضای نادرست جسم است. اما اگر واقعاً پند رسول را درک کنیم که «دنیا در حال گذر است و شهوت آن نیز»، می‌توانیم در شمار کسانی باشیم که می‌خواهند اراده خدا را انجام دهند. می‌توانیم در شمار کسانی باشیم که می‌خواهند پدر را خشنود کنند. می‌توانیم در شمار کسانی باشیم که تا ابد باقی خواهند ماند (۱ یوحنا ۲:۱۵-۱۷).