وقتی پولس نوشت
وقتی پولس نوشت که «شهروندی ما در آسمان است» (فیلیپیان ۳:۲۰)، منظورش چه بود؟ و آیا این شهروندی فعال است یا منفعل؟ آیا انجام دادن، صحبت کردن و کار کردن است، یا صرفاً گوش دادن، خواندن و تماشا کردن؟
اگر به مفهوم شهروندی همانطور که توسط یونانیان باستان تعریف شده بود، دقیق نگاه کنیم، می‌بینیم که آن یک کار سخت و فعال بود و صرفاً فعالیت تماشاگرانه‌ای که امروز شده است، نبود. در واقع، طبق استانداردهای یونانی، شهروند منفعل معمولی امروز دشمن کشور خود محسوب می‌شد. جرم او عدم مشارکت فعال بود. و مجازات می‌شد.
شهروندی آسمانی ما نیز منفعل نیست، همانطور که ممکن است فکر کنیم. بلکه، آن یک فراخوان فعال به رابطه، نمایندگی و خدمت است. آن نه تنها دانش و عشق به «راه و حقیقت و زندگی» که عیسی است (یوحنا ۱۴:۶ NIV) را فرض می‌کند، بلکه تمایل به انتقال آن دانش و عشق به دیگران و علاقه‌مند کردن آنها به آن را نیز ترویج می‌دهد.
شهروندی صرفاً شناسایی نیست
شهروندی صرفاً شناسایی با یک کشور نیست؛ این منفعل است. هدف واقعی شهروندی این است که به طور فعال کشوری را که از آن آمده‌ایم، به نمایش بگذارد. هدف شهروند این است که وطن خود را به قدری خوب نمایندگی کند که دیگران نه تنها بخواهند از آنجا دیدن کنند، بلکه بخواهند خودشان نیز شهروند شوند. به همین دلیل پولس ما را «سفیران مسیح» نیز نامید (۲ قرنتیان ۵:۲۰). پس همه شهروندان، چه خوب و چه بد، در واقع سفیران کشوری هستند که نمایندگی می‌کنند، مکانی که آن را «خانه» می‌نامند.
بیایید این سؤال را در مورد شهروندی خود از خود بپرسیم: آیا ما چیزهای دنیوی را که نماینده سرزمین خارجی هستند که در آن قرار گرفته‌ایم، ترویج می‌کنیم، یا چیزهای شگفت‌انگیز وطن آسمانی خود را ترویج می‌کنیم؟ اگر از اطرافیانمان بپرسیم، آنها در مورد ما به عنوان شهروندان و سفیران مکانی که آن را خانه می‌نامیم، چه خواهند گفت؟
