مریم مجدلیه: یک پیرو فداکار عیسی
ما معمولاً عیسی را در حال راه رفتن، تعلیم دادن و شفا دادن با دوازده رسولش تصور می‌کنیم. با این حال، وقتی دقیق‌تر به انجیل‌ها نگاه می‌کنیم، زنان زیادی را کشف می‌کنیم که عیسی را دوست داشتند و به آنچه او می‌گفت و انجام می‌داد علاقه‌مند بودند. برخی، مانند مرتا و مریم، به او مهمان‌نوازی ارائه دادند. دیگران، مانند زن سامری، جمعیتی را به سوی او آوردند. زنی سپاسگزار عطر بر او ریخت. دیگری پاهای او را شست. مادرش کنار او ایستاد. دیگران، مانند یوحنا و سوسن، عیسی و دوازده نفر را دنبال کردند و «از دارایی خود به آنها کمک می‌کردند» (لوقا 8:3 NIV).
اما از میان همه این زنان، زندگی و شخصیت مریم مجدلیه درخشان‌تر است. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا مسیح قیام کرده ابتدا خود را به او نشان داد؟ (مرقس 16:9). چیزی خاص در مورد او وجود دارد. او در مقایسه با نگرش‌ها و رفتار رسولان بسیار درخشان است. او چیزهای زیادی برای آموزش به آنها از طریق اعمالش داشت. او همچنین می‌تواند الگویی برای ما امروز باشد.
او توسط شیاطین عذاب می‌کشید.
درباره پیشینه او زیاد گفته نشده است. «مجدلیه» به معنای «برج» است. شاید برخی او را مجدلیه به دلیل شخصیت قوی‌اش می‌نامیدند. اما به احتمال زیاد او از شهر مجدلیه در دریای جلیل آمده بود. در حالی که آن زمان معمول بود که زنی را در رابطه با یک خویشاوند، مانند «یوهانا همسر خوزا» (لوقا 8:3)، شناسایی کنند، مریم مجدلیه 12 بار با نام و بدون هیچ ارتباط خانوادگی ذکر شده است. برای برخی این نشان می‌دهد که او مجرد بوده است. با این حال، چیزی گویاتر در مورد گذشته او وجود دارد – ارتباط با شیاطین.
می‌خوانیم که «برخی از زنانی که از ارواح پلید و بیماری‌ها شفا یافته بودند» عیسی را دنبال کردند. در میان آنها «مریم مجدلیه بود که هفت دیو از او بیرون آمده بود» (لوقا 8:2). گاهی اوقات ارواح پلید باعث بیماری می‌شوند. وقتی دیو از بین می‌رود، سلامتی باز می‌گردد. اگر دیوها «بیرون می‌آیند»، چگونه «وارد می‌شوند»؟
از آنچه در کلمبیا که من یک مبلغ هستم مشاهده کرده‌ام، معمولاً سابقه خانوادگی جادوگری، سوء مصرف مواد مخدر، زنای با محارم، فحشا و غیره وجود دارد که به یک دیو اجازه می‌دهد یک غیر مسیحی را تسخیر کند. کسانی که با یک فرد تسخیر شده ملاقات کرده‌اند، ترس و درماندگی این مریم را درک می‌کنند. برای افراد تسخیر شده خودکشی غیرمعمول نیست. در این وضعیت بود که او با عیسی ملاقات کرد.
شیاطین معمولاً بدون مبارزه بیرون نمی‌آیند. در مورد مرد تسخیر شده از جراسنی‌ها، شیاطین «بارها و بارها از عیسی التماس کردند که آنها را بیرون نفرستد» (مرقس 5:9-10). در مورد مریم مجدلیه، مرقس گفت که او یکی از کسانی بود که «عیسی هفت دیو را از او بیرون کرده بود» (مرقس 16:9). درک این پیشینه برای درک اشتیاق او برای پیروی از عیسی کلیدی است.
فداکاری شما به عیسی چگونه است؟ آیا می‌توان آن را «اشتیاق» توصیف کرد؟ عیسی فریسیان را با زن گناهکار دیگری مقایسه کرد تا این واقعیت روحانی را روشن کند: «کسی که کم بخشیده شده، کم دوست دارد» (لوقا 7:47). از آنجا که هر یک از ما بسیار بخشیده شده‌ایم، مانند مریم مجدلیه ما نیز باید با اشتیاق دوست داشته باشیم. با این حال، ما گناه خود را خیلی سبک می‌گیریم و با عجله کمی به مسیح می‌آییم. ما فکر می‌کنیم شهروندان نسبتاً خوبی هستیم که فقط به کمی فشار برای رسیدن به بهشت نیاز داریم. برای فریسیان و معادل‌های مدرن آنها غیرممکن است که مانند این مریم دوست داشته باشند.
او عیسی را دنبال کرد و خدمت کرد.
هنگامی که عیسی او را کاملاً آزاد کرد، او او را دنبال کرد و به او خدمت کرد. شاید شما با مسیحیان مشتاقی روبرو شده باشید که عاشق خدمت هستند. شاید شما یکی از آنها باشید. مریم مجدلیه دو درس مهم به ما می‌آموزد. اول، برای خدمت به او آنگونه که او می‌خواهد، باید آزاد باشید. بسیاری از مسیحیان سعی می‌کنند در حالی که هنوز به خاطرات غم‌انگیز و تلخی‌های مرتبط با گذشته گناهکارمان وابسته هستند، خدمت کنند. ما به زندگی زیر چنین ابری عادت می‌کنیم. اگر چنین است، خدمت را متوقف کنید و به دنبال آزادی کامل باشید. آزادی در مسیح یک دکترین آکادمیک نیست؛ یک تجربه واقعی است که برای هر ایماندار در دسترس است.
دوم، برای خدمت به او آنگونه که او می‌خواهد، باید او را دنبال کنیم. این واقعیت که ما مشغول هستیم کافی نیست. ما باید مایل باشیم که با دیگران به خداوند خدمت کنیم. بیشتر خدمات مسیحی به صورت تیمی انجام می‌شود: خداوند ما عیسی یک تیم رسولی تشکیل داد. پولس با دیگران سفر کرد و خدمت کرد. مریم مجدلیه با زنان دیگر به عیسی خدمت کرد. تیم‌ها معمولاً از شخصیت‌های مختلفی تشکیل شده‌اند و این می‌تواند به راحتی به یک مشکل تبدیل شود. شما از تعداد درگیری‌هایی که بین مبلغانی که به یک استاد خدمت می‌کنند وجود دارد، شگفت‌زده خواهید شد! حتی تیم رسولی نیز درگیری‌های خود را داشت (مرقس 9:34). مریم مجدلیه خود را از خدمت تیمی دور نکرد. او عیسی را با اشتیاق دوست داشت، اما با «بسیاری دیگر ... به حمایت» از او و رسولان کمک می‌کرد (لوقا 8:3).
مردان (لوقا 8:1):
دوازده نفر به طور خاص توسط عیسی انتخاب شده بودند. آنها گاهی اوقات زورگو و منتقد دیگران بودند. مریم مجدلیه حتماً این را متوجه شده بود، با این حال با آنها رقابت نکرد. او در نقش خود راضی بود.
زنان ثروتمند (لوقا 8:3):
در میان کسانی که خدمت می‌کردند، «یوهانا همسر خوزا، مدیر خانه هیرودیس» بود. کار کردن با ثروتمندان همیشه آسان نیست، با این حال هیچ مدرکی وجود ندارد که مریم با چنین افرادی درگیر شده باشد.
زنان زورگو (متی 27:55):
عیسی دو برادر، یعقوب و یوحنا، پسران زبدی را فراخواند تا به دوازده نفر بپیوندند (مرقس 3:13-19). مادر آنها نیز عیسی را دنبال می‌کرد. هنگامی که سایر رسولان حواسشان پرت بود، او پسرانش را نزد عیسی آورد و گفت: «اجازه بده که یکی از این دو پسر من در پادشاهی تو در سمت راست و دیگری در سمت چپ تو بنشیند.» این باعث تنش در میان شاگردان شد (متی 20:21-24). عیسی پسران او را «پسران رعد» نامید (مرقس 3:17). آیا این نام به خلق و خوی مادر آنها مربوط می‌شد؟ با این حال، ما هیچ درگیری بین مریم مجدلیه و این زن پیدا نمی‌کنیم. او عیسی را با زنان زورگو به اشتراک گذاشت.
خویشاوندان (یوحنا 19:25):
یوحنا ثبت می‌کند که مریم مجدلیه در کنار صلیب با مادر و خاله عیسی بود (یوحنا 19:25). آنها با عیسی روابط خانوادگی داشتند؛ مریم مجدلیه نداشت. روابط خانوادگی می‌تواند باعث اصطکاک در تیم‌ها شود، با این حال این مریم عیسی را دوست داشت و خدمت می‌کرد بدون هیچ مدرکی از رقابت یا حسادت. آیا می‌توانید با کسانی کار کنید که فکر می‌کنند به عیسی نزدیک‌تر یا روحانی‌تر از شما هستند؟
او کنار صلیب ایستاد.
مریم مجدلیه بیشتر به خاطر حضورش در کنار صلیب به یاد آورده می‌شود. برخی ممکن است ایستادن او را در آنجا منفعلانه بدانند. اما دقیق‌تر نگاه کنید. او همراه با دیگران، از جلیل به اورشلیم پیاده آمده بود. عیسی روز پنجشنبه اسیر شد؛ این زنان حتماً تمام شب فکر می‌کردند که چه اتفاقی خواهد افتاد. آیا می‌توانید درد آنها را تصور کنید وقتی فریادها را شنیدند، «او را مصلوب کنید»؟ روز جمعه او را تا جلجتا دنبال کردند. آنها دیدند که او به صلیب میخکوب شد. آنها هیچ حمایت اخلاقی از دوازده نفر پیدا نکردند؛ یکی به او خیانت کرده بود و دیگری او را انکار کرده بود.
تصور کنید مریم مجدلیه چقدر از نظر عاطفی آسیب دیده بود. اما متی رویدادهای بیشتری را برای افزودن به درد او ثبت می‌کند: «کسانی که از آنجا می‌گذشتند، به او توهین می‌کردند» (متی 27:39). با این حال، مریم مجدلیه از عیسی شرمنده نبود. سپس سه ساعت «تاریکی بر تمام سرزمین فرا گرفت» (متی 27:45). من یک بار یک کسوف کامل را تجربه کردم. ما برای چند دقیقه در تاریکی مطلق زندگی کردیم. من یک سرمای عجیب را احساس کردم.
در طول آن سه ساعت، مریم مجدلیه و زنان دیگر حتماً آن تاریکی را احساس کرده‌اند، زیرا «عیسی دوباره با صدای بلند فریاد زد ... و روح خود را تسلیم کرد. در آن لحظه ... زمین لرزید و سنگ‌ها شکافتند. قبرها باز شدند و اجساد بسیاری از مقدسین که مرده بودند، زنده شدند» (متی 27:50-52). وحشت را تصور کنید – زلزله‌ها، قبرهای باز، مردگان زنده شده! به ما گفته شده است که سربازان «وحشت‌زده شدند» (متی 27:54). چه چیزی مریم مجدلیه را کنار آن صلیب نگه داشت؟ چرا او با دیگران فرار نکرد؟ من فکر می‌کنم پیشینه او تفاوت ایجاد کرد. برخلاف فریسیان، چون بسیار بخشیده شده بود، «بسیار دوست داشت» (لوقا 7:47).
فداکاری ما به مسیح چگونه به بی‌عدالتی پاسخ می‌دهد؟ آیا «چرا»های بی‌جواب ما را از او دور می‌کند؟ چگونه به تمسخر پاسخ می‌دهیم؟ آیا ما، مانند پطرس، خود را از عیسی دور می‌کنیم؟ و در مورد زمان‌هایی که آینده نامشخص به نظر می‌رسد چطور؟ آیا به خداوند خود نزدیک می‌مانیم؟ گاهی اوقات مرگ یک عزیز ما را تکان می‌دهد. گاهی اوقات زلزله‌ها (بیکاری، طلاق، تفرقه) پایه‌های ما را می‌لرزاند. گاهی اوقات رستاخیز مشکلات فراموش شده وجود دارد. مانند مریم مجدلیه، صرف نظر از شرایط، بیایید به خداوند خود نزدیک بمانیم.
او دفن عیسی را تماشا کرد.
عیسی بعدازظهر جمعه درگذشت. سبت در غروب آفتاب آغاز می‌شد، بنابراین تنها چند ساعت برای آماده‌سازی بدن او برای قبر وجود داشت. «با نزدیک شدن غروب، مردی ثروتمند از ارمتیا، به نام یوسف ... نزد پیلاطس رفت و جسد عیسی را خواست» (متی 27:57-58). یوحنا به ما می‌گوید که یوسف «همراه با نیکودیموس ... هر دو آن را با ادویه‌ها، در نوارهای کتان پیچیدند» (یوحنا 19:39-42). در حالی که آنها این کار را می‌کردند، «مریم مجدلیه و مریم دیگر در آنجا روبروی قبر نشسته بودند» (متی 27:61).
آیا مریم مجدلیه را اگر پس از مصلوب شدن به خانه می‌رفت، سرزنش می‌کردید؟ اما او تا زمانی که قبر مهر و موم شد، ماند. یک قلب فداکار همیشه فراتر از وظیفه می‌رود. آیا خدمت خود را اندازه می‌گیرید؟ آیا فداکاری خود را با دیگران مقایسه می‌کنید؟ قلبی که واقعاً عاشق مسیح است، چنین مقایسه‌هایی نمی‌کند!
او به مقبره بازگشت.
هنگامی که زنی گناهکار عطر گران‌قیمتی را بر پاهای عیسی ریخت، برخی از شاگردان ناراحت شدند و پرسیدند: «این چه اسرافی است؟» (متی 26:8). آیا این نیز اسراف نبود وقتی مریم مجدلیه و زنان دیگر «به خانه رفتند و ادویه‌ها و عطرها را آماده کردند» (لوقا 23:55-56)؟ آنها می‌دانستند که نیکودیموس و یوسف قبلاً بدن را با «حدود هفتاد و پنج پوند ادویه» پیچیده بودند (یوحنا 19:39). آیا این کافی نبود؟ یک قلب فداکار اینگونه استدلال نمی‌کند. مهم نبود که دیگران چه کرده بودند، آنها می‌خواستند قدردانی عمیق خود را ابراز کنند.
بسیاری از سرودهای مسیحی ساخته شده‌اند. چرا یکی دیگر؟ بسیاری از کتاب‌ها و رساله‌های مسیحی نوشته شده‌اند. چرا یکی دیگر؟ بسیاری از مسیحیان ثروتمند به کار خداوند کمک می‌کنند. چرا با کمک کوچک من زحمت بکشم؟ بسیاری از مبشران با استعداد انجیل را ارائه می‌دهند. چرا من باید؟ بسیاری از سازمان‌های بزرگ به نیازمندان در این دنیا کمک می‌کنند. چرا با یک خانواده جدید که همسایه شده‌اند زحمت بکشم؟ یک قلب عاشق چنین سوالاتی نمی‌پرسد. مانند مریم، ما نیز می‌خواهیم چیزی به عیسی بدهیم که بوی خوبی بدهد. «نیکی کردن و سهیم شدن با دیگران را فراموش نکنید، زیرا خدا از چنین قربانی‌هایی خشنود است» (عبرانیان 13:16). چنین اعمالی نیز «قربانی خوشبو ... مورد پسند خدا» نامیده می‌شوند (فیلیپیان 4:18).
«خیلی زود در اولین روز هفته» مریم مجدلیه و دو زن دیگر «در راه قبر بودند» (مرقس 16:1-3). چه چیزی باعث شد این سه زن اینقدر زود بیدار شوند؟ فرشته در قبر می‌دانست: «می‌دانم که شما به دنبال عیسی هستید که مصلوب شد.» سپس او آنها را با خبر خوب غافلگیر کرد: «او اینجا نیست؛ او برخاسته است، همانطور که گفت» (متی 28:5-6).
او با مسیح قیام کرده ملاقات کرد.
مریم مجدلیه و زنان دیگر به مقبره رفتند «به دنبال عیسی» (متی 28:5). نزدیک مقبره آنها یک «زلزله شدید» دیگر را تجربه کردند، زیرا فرشته سنگ را به عقب غلتاند (متی 28:2). ممکن است در طول راه مشکلاتی داشته باشید، اما هر کسی که واقعاً به دنبال عیسی است، سرانجام او را پیدا می‌کند. «مرا خواهید جست و خواهید یافت، وقتی مرا با تمام قلب خود بجویید. من توسط شما یافت خواهم شد،» خداوند می‌فرماید (ارمیا 29:13-14). یوحنا ملاقات تکان‌دهنده بین مریم مجدلیه و مسیح قیام کرده را ثبت می‌کند. شاگردان از قبر خالی دیدن کردند و به خانه رفتند، «اما مریم بیرون قبر ایستاده بود و گریه می‌کرد» (یوحنا 20:10-11). او تنها بود. او دو «فرشته» را دید، اما در پریشانی خود عیسی را که کنارش بود نشناخت. اما سپس او نام او را صدا زد، و او فریاد زد: «معلم!»
گاهی اوقات پریشانی طبیعی ما می‌تواند ما را از برکت مورد نظر خداوند دور کند. خداوند ممکن است از مسیحیان دیگر، حتی فرشتگان، برای تسلی قلب‌های ما استفاده کند. ما سخنان آنها را می‌شنویم اما اجازه نمی‌دهیم به روح ما برسند. ما شواهدی از مهربانی خداوند را می‌بینیم، با این حال در درد خود به او اجازه نمی‌دهیم قلب‌های ما را شاد کند. آیا تنها هستید؟ آسیب دیده‌اید؟ همان عیسی که برای مریم مجدلیه احساس داشت، برای شما نیز احساس دارد. او نام شما را صدا می‌زند. او شما را دعوت می‌کند که از غم خود روی برگردانید و او را پرستش کنید.
گزارش او مورد سوال قرار گرفت.
هنگامی که عیسی توسط شیطان وسوسه شد، پاسخ داد: «خداوند خدای خود را پرستش کن و تنها او را خدمت کن» (لوقا 4:8). پس از پرستش، خدمت می‌آید. عیسی به مریم مجدلیه دستور داد تا پیامی را به شاگردان «غمگین و گریان» برساند (مرقس 16:10). خداوند نگران آنها بود. هنگامی که خود را به تسلی او باز می‌کنیم، او به ما فیض می‌دهد تا دیگران را تسلی دهیم (دوم قرنتیان 1:3-4). مریم مجدلیه برای خداوند خاص بود، اما او تنها نبود.
مریم اشک‌هایش را پاک کرد و دقیقاً همان کاری را که عیسی گفت انجام داد – و او بلافاصله آن را انجام داد. شاگردان چگونه به پیام او واکنش نشان دادند؟ «وقتی شنیدند که عیسی زنده است و او را دیده است، باور نکردند» (مرقس 16:11). او خبر خوب را با شادی به اشتراک گذاشت، اما شاگردان او را باور نکردند. آیا دیگران گزارش شما را زیر سوال برده‌اند؟ آیا به تحریف حقیقت متهم شده‌اید؟ مریم مجدلیه چگونه واکنش نشان داد؟ آیا او شاگردان را به دلیل تبعیض جنسیتی در رد یک شاهد زن سرزنش کرد؟ آیا او قسم خورد، مانند پطرس، تا به سخنانش وزن اضافه کند؟ (متی 26:74). آیا او در اعتراض بیرون رفت؟ نه، نه، نه.
مریم مجدلیه کاری را که عیسی از او خواسته بود انجام داد و واکنش شاگردان را به او واگذار کرد. می‌خوانیم که «بعداً عیسی به یازده نفر ظاهر شد ... او آنها را به خاطر کمبود ایمان و امتناع سرسختانه از باور کسانی که او را پس از قیام دیده بودند، سرزنش کرد» (مرقس 16:14). سپس، مانند همیشه، او کنار آنها ایستاد. خداوند تضمین می‌کند که حقیقت سرانجام آشکار خواهد شد (لوقا 12:1-3). آیا دیگران در انگیزه‌های شما شک می‌کنند؟ آیا احساس می‌کنید که سوءتفاهم شده‌اید؟ مانند مریم مجدلیه باشید: حقیقت را بگویید، خداوند را با شادی پرستش کنید و به انجام کاری که خداوند به شما داده است ادامه دهید. مخالفت هرگز تلخی یا فلج را توجیه نمی‌کند.
ما چه کار می‌کنیم؟
یک بار جوانی از من پرسید که چگونه می‌توان اشتیاق به عیسی را به دست آورد. مریم مجدلیه به ما نشان می‌دهد: اول، با گناهکاری خود کنار بیایید. مگر اینکه تمام آنچه مسیح برای شما انجام داده است را درک کنید، همیشه «کم دوست خواهید داشت.» دوم، به دنبال مسیح باشید – نه شاگردان، یک کلیسای محلی، قدیسان تاریخی، یا حتی آموزه‌ها. با دیگران به دنبال مسیح باشید، اما دیگران را دنبال نکنید. سوم، اجازه ندهید قلب شما تقسیم شود. تنقلات اشتهای خوب را از بین می‌برند. اگر از سنت‌های مذهبی پیروی کنید و سعی کنید انتظارات انسانی را برآورده کنید، رضایت کافی برای از دست دادن اشتهای خود برای چیز واقعی را پیدا خواهید کرد. از مریم مجدلیه بیاموزید: «او بسیار دوست داشت» (لوقا 7:47).
