«شما نور جهان هستید... بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد، تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، جلال دهند.» — متی 5:14-16
هنگام بازدید از موزیم فانوس دریایی مین در طول تعطیلات ما در نیو انگلند، راهنما یک بخش جالب از تاریخ را در مورد فانوس‌های دریایی در امتداد ساحل شرقی به ما گفت. در دهه 1980 گارد ساحلی ایالات متحده تصمیم گرفت که خودکارسازی فانوس‌های دریایی اقتصادی‌تر از ادامه پرداخت به نگهبانان برای زندگی در آنها و نگهداری از آنها باشد. در حالی که این کار در ابتدا باعث صرفه‌جویی در پول شد، اما در نهایت فاجعه‌بار از آب درآمد.
اگر یک فانوس دریایی در تاریکی نمی‌درخشید، کسی در دسترس نبود تا فوراً مشکل را حل کند و آن را ترمیم کند. از آنجایی که فانوس‌های دریایی خالی از سکنه بودند، به تدریج خراب شدند و هدف خرابکاران قرار گرفتند. در نهایت مشخص شد که هزینه‌های ترمیم بسیار بیشتر از هزینه‌های نگهداری پیشگیرانه است. بنابراین گارد ساحلی سیاست خود را تغییر داد و شروع به واگذاری فانوس‌های دریایی به سازمان‌های خصوصی کرد که از آنها مراقبت می‌کردند.
من معتقدم که پیامی برای ما در اینجا وجود دارد. ما نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که به خوبی به عنوان نورهایی که در دنیای تاریک می‌درخشند خدمت کنیم، اگر به درستی نگهداری نشویم. ما این کار را با تجدید مداوم (2 قرنتیان 4:16) نور درونی خود به چهار روش انجام می‌دهیم: از طریق رابطه ما با مسیح که «نور» است (یوحنا 1:4-5)؛ از طریق روح‌القدس که قدرت ماست (اعمال 1:8)؛ از طریق کلام خدا که راهنمای ماست (مزمور 119:105)؛ و از طریق مشارکت با سایر ایمانداران که ما را روزانه پاک و عملیاتی نگه می‌دارد (یوحنا 13:5-20).
آیه بالای این صفحه را دوباره بخوانید. در انجیل خود، متی پیشنهاد نمی‌کند که فانوس دریایی بودن یک شغل اختیاری برای مسیحیان است. بنابراین سؤال این نیست که «آیا می‌خواهم فانوس دریایی باشم؟» بلکه «من چه نوع فانوس دریایی هستم؟»
