پرسش: حالا که نجات یافته‌ام، چگونه باید زندگی کنم؟ من در زندان هستم و همه اینجا خوب نیستند. فحاشی زیاد است. آیا باید فقط با خودم باشم؟ من بهتر از هیچ کس نیستم، اما نمی‌خواهم دوباره به آن نوع زندگی برگردم.
پاسخ: از خواندن سوال شما خوشحالم زیرا نشان می‌دهد که تغییر واقعی در قلب و زندگی شما رخ داده است. شما گناهکار بودید و کاری که در «آن نوع زندگی» انجام دادید، شما را به زندان انداخت. اکنون نجات یافته‌اید و دیگر در «آن نوع زندگی» راحت نیستید. کلام خدا در دوم قرنتیان ۵:۱۷ به ما می‌گوید که «اگر کسی در مسیح باشد، خلقت جدیدی است؛ چیزهای کهنه درگذشتند؛ اینک، همه چیز نو شده است» (ترجمه جدید پادشاه جیمز). آیه بعدی ادامه می‌دهد: «و همه چیز از خداست که ما را به واسطه عیسی مسیح با خود آشتی داد.»
این واقعیت که شما با زندگی‌ای که قبلاً داشتید راحت نیستید، گواه این است که روح‌القدس در قلب شما ساکن شده است. روح‌القدس، چون خداست، مقدس است. چون مقدس است، نمی‌تواند گناه را تحمل کند. بنابراین شما احساس می‌کنید که زندگی شما باید با زندگی‌ای که قبلاً داشتید، زندگی‌ای که منجر به زندانی شدن شما شد، متفاوت باشد. این درست است. شما دوباره متولد شده‌اید و اکنون واقعاً شخص متفاوتی هستید. خدا به شما طبیعتی کاملاً جدید داده است و اکنون شما را قدیس می‌نامد. مردم ایده‌های عجیبی درباره معنای قدیس بودن دارند. برخی حتی ایده‌های غیرکتاب‌مقدسی دارند که فقط افرادی که مرده‌اند قدیس هستند و می‌توانند به ما کمک کنند اگر به آنها دعا کنیم. دیگری این است که یک کلیسا یا یک مقام مذهبی می‌تواند یک شخص را قدیس کند. هیچ فرد یا سازمان انسانی قادر به انجام این کار نیست، زیرا این کاری است که فقط خدا می‌تواند انجام دهد.
یک قدیس یک شخص مقدس است. او کسی است که برای خدا جدا شده است. سوال شما نشان می‌دهد که شما این را در قلب خود درک می‌کنید، حتی اگر ممکن است آن را دقیقاً با این کلمات بیان نکنید. در حالی که شما هنوز از نظر ظاهری همان شخصی هستید که همیشه بودید، تغییری در قلب شما رخ داده است که دیدگاه شما را نسبت به زندگی کاملاً تغییر می‌دهد، از این رو سوال شما این است: «حالا که نجات یافته‌ام، چگونه باید زندگی کنم؟» خدا به این سوال در اول پطرس ۱:۱۵-۱۶ پاسخ می‌دهد: «بلکه همانطور که او که شما را خوانده است مقدس است، شما نیز در تمام رفتارتان مقدس باشید، زیرا نوشته شده است: «مقدس باشید، زیرا من مقدس هستم.»»
من قرار نیست مجموعه‌ای از قوانین را برای شما تعیین کنم تا از آنها پیروی کنید، زیرا خدا امروز مسیحیان را تحت هیچ نوع قانونی قرار نمی‌دهد. اما او خداوند عیسی مسیح، پسر محبوب خود را، اول از همه به عنوان نجات‌دهنده، و سپس به عنوان یک الگو یا نمونه برای پیروی به ما داده است. ما این را در اول پطرس ۲:۲۱ می‌بینیم.
شما اشاره می‌کنید که «فحاشی زیاد» در زندان وجود دارد. مطمئنم که شنیدن اینکه مردان نام خداوند عیسی را، که شما را دوست دارد و برای شما مرد و اکنون نجات‌دهنده شماست، در فحاشی‌های خود استفاده می‌کنند، شما را آزار می‌دهد. آیا تا به حال به مردانی که از نام او استفاده می‌کنند، نگفته‌اید که او برای شما چه کرده است و اکنون برای شما چه معنایی دارد؟ این ممکن است به قلب یا وجدان آنها نفوذ کند. شاید سوالاتی از آنها ایجاد کند یا به بحثی منجر شود. به این ترتیب شما برای آنها شهادتی خواهید بود. در هر صورت، آرام و مودبانه صحبت کنید؛ بحث نکنید یا عصبانی نشوید و فریاد نزنید.
اگر آنها در فحاشی خود از کلمه «جهنم» استفاده می‌کنند یا از خدا می‌خواهند کسی یا چیزی را لعنت کند، ممکن است فرصتی برای شما پیش بیاید که بپرسید آیا آنها می‌فهمند چه گفته‌اند یا آرزو کرده‌اند. این ممکن است به شما فرصت دهد تا توضیح دهید جهنم چیست و چگونه می‌توان از رفتن به آنجا اجتناب کرد. شاید بتوانید توضیح دهید که اگر خدا کسی را به جهنم محکوم کند، این به این دلیل است که آن شخص گناهکاری است که علیه خدا گناه کرده است، خدایی که مقدس است و از گناه متنفر است. همچنین به آنها بگویید که اگرچه «مزد گناه مرگ است، اما هدیه خدا» (که او بسیار ترجیح می‌دهد بدهد تا اینکه مرگ را به عنوان مزدی که با گناه کردن به دست آمده است، بپردازد) «حیات ابدی از طریق عیسی مسیح خداوند ماست» (رومیان ۶:۲۳). این ممکن است منجر به این شود که شما به آنها بگویید چگونه و چرا عیسی مرد، که او هنوز نجات‌دهنده گناهکاران است، و اینکه او نجات‌دهنده شما شده است. سخنان خود را با زندگی خود پشتیبانی کنید.
اگر هم‌بندی‌های شما بحث می‌کنند و نمی‌خواهند گوش دهند، اصرار نکنید. بهتر است با خودتان باشید تا اینکه در جمع مردانی باشید که علیه خدا هستند، خدایی که وقتی نجات یافتید پدر شما شد، و علیه خداوند عیسی مسیح، نجات‌دهنده شما. مزمور ۱ را بخوانید. در واقع، کتاب مقدس را بخوانید و از این طریق با خدا و خداوند عیسی بیشتر آشنا شوید.
با زندگی تغییر یافته خود به آرامی نشان دهید که مسیحی بودن چیست. اعمال بلندتر از کلمات صحبت می‌کنند. از خداوند بخواهید به شما کمک کند. این کار را هر روز و حتی بارها در طول روز انجام دهید. و وقتی اشتباه می‌کنید، زیرا این کار برای هر یک از ما آسان است، در عذرخواهی برای کاری که اشتباه انجام داده‌اید و طلب بخشش اگر کاری به شخصی کرده‌اید، تردید نکنید. آنچه را که انجام داده‌اید به خداوند اعتراف کنید؛ او ما را می‌بخشد وقتی گناه خود را اعتراف می‌کنیم (اول یوحنا ۱:۹)؛ حتی لازم نیست از او طلب بخشش کنیم.
دعا کنید. هر روز برای راهنمایی به او نگاه کنید. به دنبال خشنود کردن او باشید. نگران نباشید. کتاب مقدس خود را روزانه بخوانید، ترجیحاً اوایل روز. وقت خود را با کسی که سعی دارد شما را از خداوند دور کند و به راه‌های قدیمی بازگرداند، تلف نکنید. طوری رفتار نکنید که انگار بهتر از دیگران هستید یا خودنمایی نکنید. دیگران را محکوم نکنید یا سعی در اصلاح آنها نداشته باشید. از افراد نجات‌نیافته انتظار نداشته باشید که مانند مسیحیان زندگی کنند. اگر خداوند شما را به یک ایماندار دیگر هدایت کند، شکرگزار باشید. با هم دعا کنید. کلام خدا را با هم بخوانید و مطالعه کنید. از هر رفاقتی که می‌توانید لذت ببرید. درباره تفاوت‌هایی که ممکن است داشته باشید بحث کنید اما درباره دیدگاه‌های مختلف بحث نکنید.
زندگی مسیحی زندگی‌ای است که باید در تمام ساعات بیداری شما هر روز، ۳۶۵ روز در سال و ۳۶۶ روز در هر سال کبیسه زندگی شود. با گذشت زمان لزوماً آسان‌تر نمی‌شود. وقتی از زندان بیرون می‌آیید، با چیزهایی که بخشی از زندگی قدیمی پیش از مسیحیت شما بودند، بازی نکنید. با جمعیتی که قبلاً با آنها معاشرت می‌کردید، نگردید، اما به آنها بگویید چرا و چه چیزی در زندگی شما تفاوت ایجاد کرده است. خدا شما را برکت دهد!
— یوجین پی. ودر، جونیور.
