پاکیزگی ممکن است!
«هیچ‌کس جوانی تو را خوار نشمارد، بلکه در گفتار، در رفتار، در محبت، در روح، در ایمان، در پاکیزگی، نمونه‌ای برای ایمانداران باش.» – اول تیموتائوس ۴:۱۲
ما امروز در دنیایی پر از ناپاکی، بی‌اخلاقی و آلودگی زندگی می‌کنیم. این امر آشکار است زیرا جهان برای محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد – فرزندان ما – اقدامات احتیاطی بیشتری را برای تنظیم خود انجام می‌دهد. به عنوان مثال:
دولت از ما می‌خواهد که در تلویزیون‌هایمان اطلاعیه‌هایی را نمایش دهیم تا بینندگان را از مطالبی که حاوی «محتوای بزرگسالان» است، آگاه کنیم. نشان‌های MA به والدین هشدار می‌دهد که این برنامه برای «مخاطبان بالغ» است زیرا حاوی زبان، خشونت و صحنه‌های جنسی نامناسب برای کودکان است.
- شرکت‌های کابل تلویزیون اکنون یک کنترل از راه دور ارائه می‌دهند که می‌تواند کانال‌های خاصی را مسدود کند. ظاهراً، این ابزار به والدین ابزاری برای محافظت از بی‌گناهان می‌دهد.
- علائم در جاده‌ها نشان می‌دهد که مناطق خاصی «مناطق مدرسه‌ای بدون مواد مخدر» هستند و هشدار می‌دهند که مواد مخدر غیرقانونی در نزدیکی یا در آن مدرسه مجاز نیست.
- برنامه‌هایی در جوامع ارائه می‌شود تا کودکان را تشویق کند تا زمانی که به اندازه کافی بالغ شوند تا مسئولیت همراه با آن نوع رابطه را درک کنند، از رابطه جنسی خودداری کنند.
- تلاش‌ها برای پرورش نوعی اخلاق در دنیایی بی‌اخلاق بی‌شمار است. با این حال، خدا در این مورد کاملاً واضح است: او می‌خواهد که قومش پاکیزگی را نمونه قرار دهند. این یک اصل اساسی کتاب مقدس برای زندگی مسیحی است. هنگامی که خداوند پاهای شاگردان خود را شست (یوحنا ۱۳:۲-۲۰)، او توضیح داد که ایمانداران در حالی که در این دنیا راه می‌روند، آلوده می‌شوند. دشمنانی در بیرون وجود دارند که باعث آلودگی می‌شوند – دنیا و شیطان. اما دشمنی نیز در درون وجود دارد – جسم، طبیعت گناهکار ما که از آدم به ارث برده‌ایم (رومیان ۷:۵؛ غلاطیان ۵:۱۹-۲۱). با وجود این وضعیت، خدا پاکیزگی را می‌طلبد. هم لازم و هم ممکن است (اول پطرس ۱:۱۴-۱۶؛ اول تیموتائوس ۴:۱۲).
آلودگی از طریق معاشرت
در دعای کاهنی بزرگ خود به پدرش، خداوند عیسی این را در مورد پیروان خود گفت:
«آنان از جهان نیستند، همانطور که من از جهان نیستم. آنان را به حقیقت خود تقدیس کن. کلام تو حقیقت است» (یوحنا ۱۷:۱۶-۱۷ NKJV).
خداوند اراده خدا را زمانی انجام داد که بر صلیب جلجتا مرد تا بهای گناهان ما را بپردازد، برخاست و به آسمان صعود کرد. اما شاگردان بر روی زمین ماندند، و بنابراین او این را برای آنها دعا کرد:
«من دعا نمی‌کنم که آنان را از جهان بگیری، بلکه دعا می‌کنم که آنان را از شریر حفظ کنی» (یوحنا ۱۷:۱۵).
ما هنوز در دنیایی پر از گناه زندگی می‌کنیم.
در حالی که در این دنیا زندگی می‌کنیم، از طریق معاشرت آلوده می‌شویم. اول یوحنا ۲:۱۶ می‌گوید که «هر آنچه در جهان است – شهوت جسم، شهوت چشم، و غرور زندگی – از پدر نیست بلکه از جهان است.» یوحنا در مورد یک سیستم جهانی نوشت که از طریق شهوت و خودخواهی عمل می‌کند، و ما باید از طریق آن حرکت کنیم. در این سیستم، برخی رفتارهای گناهکارانه عادی هستند. در حالی که تعداد آنها برای شمارش در اینجا زیاد است، آنها شامل موارد زیر هستند: فحاشی، بی‌اخلاقی جنسی، خودخواهی، تقلب و خشونت. اما خدا ما را به زندگی با استانداردی بالاتر فرا می‌خواند.
پولس رسول تیموتائوس جوان را تشویق کرد تا پاکیزگی را در زندگی خود نشان دهد:
«هیچ‌کس جوانی تو را خوار نشمارد، بلکه در گفتار، در رفتار، در محبت، در روح، در ایمان، در پاکیزگی، نمونه‌ای برای ایمانداران باش» (اول تیموتائوس ۴:۱۲).
اگرچه او در دنیایی پر از شهوت و آلودگی زندگی می‌کرد، تیموتائوس باید متفاوت می‌بود. گفتار او باید پاک و عاری از فحاشی می‌بود. کلمات او باید سازنده می‌بودند نه مخرب. رفتار او باید با پاکیزگی طنین‌انداز می‌شد. او باید با وجود آنچه در اطرافش می‌گذشت، نگرشی خدایی می‌داشت. طبیعتاً، این شامل خودداری از بی‌اخلاقی جنسی می‌شد. تیموتائوس باید ایمان خود را الگو قرار می‌داد. رفتار او در برابر هم‌کیشان و جهان باید با پاکیزگی مشخص می‌شد.
خداوند امروز نیز همین را از ما انتظار دارد. ما باید این پاکیزگی را در دنیایی ناپاک نشان دهیم. ما منابع را داریم: روح‌القدس ساکن، کلام خدا، دعا و گردهمایی محلی مسیحیان. هر منبعی باید استفاده شود اگر قرار است نمونه‌های درخشانی از پاکیزگی باشیم. به عنوان مثال، در گفتارمان به ما توصیه می‌شود که هیچ کلمه ناپاکی از دهانمان بیرون نیاید، بلکه فقط «آنچه برای بنای ضروری خوب است، تا به شنوندگان فیض بخشد» (افسسیان ۴:۲۹). در دنیایی از فحاشی و دروغ، از چاپلوسی و اغراق، از انتقاد و زبان آسیب‌رسان، مسیحی باید با زبانی مشخص شود که بنا می‌کند نه تخریب. علاوه بر این، رفتار ما باید عالی باشد. روح‌القدس خدا می‌تواند تمام این زمینه‌ها را کنترل کند اگر به او اجازه دهیم. او در ما ساکن است (یوحنا ۱۴:۱۶-۱۷)، و ما فراخوانده شده‌ایم که «پر» از او باشیم (افسسیان ۵:۱۸). هنگامی که او کنترل می‌کند، رفتار ما تغییر می‌کند و ما بیشتر شبیه مسیح می‌شویم (غلاطیان ۵:۱۶-۲۶). ما مانند دنیا رفتار نمی‌کنیم.
پاکیزگی را می‌توان در نحوه محبت ما دید. بسیاری از محبت در جهان توسط انگیزه‌های خودخواهانه هدایت می‌شود. با این حال، مسیحیت متفاوت است. ما می‌خوانیم که «خدا محبت است» (اول یوحنا ۴:۸). رفتار ما باید با محبت او مشخص شود که خدا را جلال می‌دهد و به دریافت‌کنندگان آن حسن نیت می‌آورد. عیسی به ما فرمان می‌دهد:
«با این همه خواهند دانست که شما شاگردان من هستید، اگر یکدیگر را دوست داشته باشید» (یوحنا ۱۳:۳۵)
– محبت به همسایگان (متی ۱۹:۱۹)، محبت به دشمنان (متی ۵:۴۴)، محبت به خانواده (افسسیان ۵:۲۲-۳۳؛ ۶:۱-۴) و محبت به خدا (متی ۲۲:۳۷). پاکیزگی محبت ما زمانی نمونه می‌شود که به والدین خود احترام می‌گذاریم، تا ازدواج برای تجربه صمیمیت با همسرانمان صبر می‌کنیم، برای دشمنانمان دعا می‌کنیم و به آنها اعمال مهربانی نشان می‌دهیم. چه راهی بهتر برای الگو قرار دادن پاکیزگی از اینکه واقعاً آن را زندگی کنیم:
«برای پاکان همه چیز پاک است، اما برای کسانی که آلوده و بی‌باورند هیچ چیز پاک نیست، بلکه حتی ذهن و وجدانشان نیز آلوده است» (تیطس ۱:۱۵).
آلودگی از طریق طبیعت گناهکار
پولس نامه خود را به فیلیپیان با این کلمات به پایان رساند:
«سرانجام، ای برادران، هر آنچه راست است، هر آنچه شریف است، هر آنچه عادلانه است، هر آنچه پاک است، هر آنچه دوست‌داشتنی است، هر آنچه خوش‌نام است، اگر فضیلتی هست و اگر چیزی ستودنی هست – در اینها تأمل کنید» (فیلیپیان ۴:۸).
چه آیه‌ای برای ما که به آن فکر کنیم! آرزوی خداوند این است که ذهن ما پاک باشد. اگر درست است، همانطور که می‌گویند، که ما همیشه به چیزی فکر می‌کنیم، باید مطمئن شویم که افکار پاکی داریم، زیرا دنیا برای کنترل تفکر ما تنظیم شده است. رسانه‌ها همه جانبه و بی‌پایان هستند. همیشه چیزی برای دیدن و چیزی برای شنیدن وجود دارد. بیشتر تبلیغات ذهن ما را آلوده می‌کند و ما را وادار می‌کند که روی خودمان تمرکز کنیم. اما پولس ما را تشویق می‌کند که انرژی ذهنی خود را بر روی چیزهای روحانی صرف کنیم. تمام ویژگی‌های فیلیپیان ۴:۸ در مورد مسیح صحبت می‌کنند. خدا می‌خواهد ذهن ما با ذهن او همسو باشد.
اما مانع بزرگی برای پاکیزگی فکر وجود دارد؛ آن طبیعت آدم‌گونه ماست (رومیان ۳:۱۰،۲۳). ممکن است به نظر برسد که ما زندگی پاکی داریم در حالی که زندگی فکری ما در واقع با گناه درگیر است. در متی ۵:۲۸ خداوند به جمعیت یادآوری کرد که زنا می‌تواند در قلب رخ دهد:
«اما من به شما می‌گویم که هر کس به زنی نگاه کند تا به او شهوت ورزد، قبلاً در قلب خود با او زنا کرده است.»
بنابراین ما می‌توانیم به نظر برسیم که در پاکیزگی زندگی می‌کنیم در حالی که تمام مدت در قلب خود زنا می‌کنیم. ممکن است به نظر برسیم که عبادت می‌کنیم اما با برادر خود مشکلی خودخواهانه داریم (متی ۵:۲۳-۲۴). خداوند هفت «وای» را بر فریسیان در متی ۲۳ اعلام کرد. دو مورد از آنها در رابطه با ظاهر برجسته هستند:
«وای بر شما، کاتبان و فریسیان، ریاکاران! زیرا شما بیرون جام و بشقاب را پاک می‌کنید، اما درون آنها پر از اخاذی و خودپرستی است» (۲۳:۲۵).
و
«وای بر شما، کاتبان و فریسیان، ریاکاران! زیرا شما مانند قبرهای سفیدکاری شده هستید که در ظاهر زیبا به نظر می‌رسند، اما درون آنها پر از استخوان‌های مردگان و هر ناپاکی است» (۲۳:۲۷).
این اتهامات علیه کاتبان و فریسیان بود، اما ما نیز می‌توانیم آنها را در روح مرتکب شویم. خداوند واقعیت را در پاکیزگی ما می‌خواهد. او نمی‌خواهد که ما بازی کنیم.
راز پاکیزگی فکر در مسیح یافت می‌شود. پولس اظهار داشت که ما باید «هر فکری را به اسارت اطاعت مسیح درآوریم» (دوم قرنتیان ۱۰:۵). ما باید از خداوند بخواهیم که ما را از افکار دنیوی و جسمانی حفظ کند. ما نباید خود را در موقعیت‌های سازش‌کارانه قرار دهیم. بیشتر حملات به پاکیزگی از طریق دروازه چشم و دروازه گوش می‌آیند. ما می‌توانیم آن دروازه‌ها را کنترل کنیم. آرزوی خدا این است که ما به صورت پسرش درآییم (رومیان ۸:۲۹). مسیح که در زندگی ما بازتولید شود، پاکیزگی را از درون به ارمغان می‌آورد. کتاب مقدس به ما یادآوری می‌کند که می‌توانیم در قدرت روح‌القدس زندگی کنیم و میوه روح را نمونه قرار دهیم. اگر خود را تسلیم مسیح کنیم، دنیا پاکیزگی واقعی را خواهد دید (غلاطیان ۵:۲۲-۲۶).
پاکیزگی در فرهنگ جهانی
ما در یک فرهنگ جهانی زندگی می‌کنیم. فناوری جهان را کوچک کرده است به طوری که همه می‌توانند بخشی از آن را داشته باشند. اخبار از کشورهایی که هزاران مایل دورتر هستند، اکنون فوراً از طریق تلویزیون و اینترنت در اتاق نشیمن، اتاق کار و دفاتر ما هستند. با این حال، همین پیشرفت‌ها کثیفی جهان را نیز به خانه‌های ما آورده‌اند. فحاشی، بی‌اخلاقی جنسی، شهوت، بی‌عدالتی، خشونت، تعصب و طمع همه در اطراف ما هستند. مسیحیان منابع روحانی و امتیاز ویژه را دارند که پاکیزگی خدا را به جهان نشان دهند. در واقع، این فراخوان و وظیفه ماست. ما فرمان خدا را داریم، و او منابع را به ما داده است. پاکیزگی ممکن است!
