بیایید ماهیگیری کنیم!
عیسی گفت: «بیایید، مرا دنبال کنید، و من شما را ماهیگیران انسان‌ها خواهم ساخت.» — متی ۴:۱۹ NIV
یک روز هنگام ناهار در فیض و حقیقت ، به دو ماهیگیر که چاپچی‌های ما نیز بودند، گوش می‌دادم که درباره سرگرمی مورد علاقه خود – ماهیگیری در برکه‌ها، دریاچه‌ها، نهرها و رودخانه‌های نزدیک – صحبت می‌کردند. آنها یادداشت‌های خود را درباره مکان‌های ماهیگیری مورد علاقه، بهترین طعمه و آخرین صیدهایشان مقایسه می‌کردند. وقتی توانستم وارد مکالمه آنها شوم، به آنها گفتم که نوه‌ام تازه شروع به ماهیگیری کرده است و پرسیدم بهترین زمان برای ماهیگیری چه زمانی است. آنها با لبخند پاسخ دادند: «وقتی ماهی‌ها نوک می‌زنند.» وقتی پرسیدم چگونه می‌فهمد که ماهی‌ها نوک می‌زنند، دوباره لبخند زدند و به من گفتند: «او باید برای ماهیگیری برود تا بفهمد.»
ترجیح می‌دهم ماهیگیری کنم
پیام را گرفتم. یک ماهیگیر مشتاق منتظر بهترین زمان نمی‌ماند. او هر فرصتی که پیدا می‌کند به ماهیگیری می‌رود. یک بار این برچسب سپر را در پشت یک وانت قدیمی دیدم: «یک روز بد ماهیگیری بهتر از یک روز خوب هر کار دیگری است!» اخیراً، نسخه دیگری از آن را روی ماشین یک تاجر دیدم: «یک روز بد ماهیگیری بهتر از یک روز خوب در دفتر است.»
من یک مدیر اجرایی را می‌شناسم که یک پلاک کوچک روی میزش دارد که می‌گوید: «ترجیح می‌دهم ماهیگیری کنم.» بالای آن پیام ساده، نماد مسیحی یک ماهی قرار دارد. این مرد یک مبشر با استعداد نیست، اما او دوست دارد هر فرصتی که پیدا می‌کند «کار یک مبشر را انجام دهد» (دوم تیموتائوس ۴:۵). مهم نیست که مشاغل تجاری یا روحانی دیگر او چه باشند، او همچنین عاشق ماهیگیری برای انسان‌ها است. آیا این نباید نگرش هر مسیحی باشد؟
ماهیگیری، یکی از تصاویر اصلی خداوند برای نجات جان‌ها، کاری است که او هر یک از پیروان خود را به آن فرا می‌خواند. هنگامی که پولس تیموتائوس را در خدمت خود تشویق می‌کرد، بشارت را در دستورالعمل‌های خود گنجاند و گفت که این یکی از «وظایف» خدمت او به خداوند است (دوم تیموتائوس ۴:۵).
عیسی می‌خواهد ما نگرش یک ماهیگیر را در مورد جان‌های گمشده توسعه دهیم. به همین دلیل او گفت: «بیایید، مرا دنبال کنید، و من شما را ماهیگیران انسان‌ها خواهم ساخت» (متی ۴:۱۹؛ مرقس ۱:۱۷). هنگامی که او این کلمات را به پطرس، آندریاس، یعقوب و یوحنا گفت، آنها قبلاً ماهیگیران موفقی بودند. پاسخ آنها به دعوت او، آنها را از ماهیگیران صرف به «ماهیگیران انسان‌ها» تبدیل کرد.
از استاد بیاموزید
چگونه خداوند در شاگردان خود این میل را برای «انجام» خدمتشان (دوم تیموتائوس ۴:۵ NKJV) با تبدیل شدن به ماهیگیران انسان‌ها توسعه می‌دهد؟ یک ماهیگیر یک بار به من گفت: «شما با ماهیگیری یاد می‌گیرید ماهی بگیرید، نه با آرزو کردن.» دیگری گفت: «بهترین راه برای یادگیری ماهیگیری، انجام آن است، نه صحبت کردن درباره آن یا خواندن درباره آن.» اما با ارزش‌ترین توصیه از یک متخصص آمد که ماهیگیری با قلاب را در یک کالج محلی آموزش می‌داد: «اگر واقعاً در مورد یادگیری ماهیگیری جدی هستید، با یک ماهیگیر ماهر به ماهیگیری بروید.»
و دقیقاً همین کاری بود که شاگردان انجام دادند. گویی خداوند این را گفت: «مرا دنبال کنید و من در شما عشقی به ماهی (جان‌های گمشده) ایجاد خواهم کرد که نمی‌توان آن را خاموش کرد، و همچنین اشتیاقی به ماهیگیری (بشارت) که نمی‌توان آن را ارضا کرد. من هم به شما یاد خواهم داد چگونه ماهی بگیرید، و هم چشمان شما را به جایی که ماهی‌ها هستند باز خواهم کرد.»
در نظر بگیرید که شاگردان از برخورد خداوند با زن در چاه چه آموختند. تصور اشتباه آنها این بود که هدفشان از پیروی از او، مراقبت از نیازهای او بود. اما وقتی با غذا برای او بازگشتند، او آنها را با این کلمات غافلگیر کرد: «غذای من این است که اراده کسی را که مرا فرستاده است انجام دهم.» سپس عیسی به مردانی که زن به او آورده بود اشاره کرد و به شاگردان گفت که این غذا و شغلی است که او می‌خواست آنها از آن لذت ببرند: «چشمان خود را باز کنید و به مزارع نگاه کنید! آنها قبلاً برای درو آماده‌اند» (یوحنا ۴:۳۳-۳۵). رابطه بین پیروی از عیسی و تبدیل شدن به ماهیگیران انسان‌ها قابل توجه است.
دست کشیدن و برداشتن
درس دیگری که این ماهیگیران آینده برای انسان‌ها از خداوند آموختند این بود که پیروی از او مستلزم دست کشیدن از چیزی بود. ببینید چه اتفاقی برای اولین شاگردانی افتاد که خداوند آنها را فرا خواند. پطرس و آندریاس بلافاصله «تورهای خود را رها کردند و او را دنبال کردند» (متی ۴:۲۰). یعقوب و یوحنا «قایق و پدر خود را رها کردند و او را دنبال کردند» (متی ۴:۲۲). هنگامی که خداوند متی را فرا خواند، بدون لحظه‌ای درنگ شغل پردرآمد خود را به عنوان باجگیر رها کرد، «برخاست و او را دنبال کرد» (متی ۹:۹؛ مرقس ۲:۱۴؛ لوقا ۵:۲۸). یادگیری ماهیگیری برای انسان‌ها مستلزم تمایل به دست کشیدن از مشاغل، سایر مسئولیت‌ها و حتی روابط خانوادگی است (متی ۸:۲۲؛ لوقا ۹:۵۹-۶۲). ماهیگیری مهمترین چیز می‌شود.
هنگامی که حاکم جوان ثروتمند پرسید: «چه باید بکنم تا حیات جاودانی به دست آورم؟» خداوند پاسخ داد: «اموال خود را بفروش و به فقرا بده، و گنجی در آسمان خواهی داشت. سپس بیا، مرا دنبال کن» (متی ۱۹:۲۱). پیروی از خداوند مستلزم تمایل به رهایی خود نه تنها از اموالی است که ما را درگیر می‌کند، بلکه از نگرش خودخواهانه نیز که ما را به آنها چسبانده است. حاکم جوان ثروتمند «غمگین رفت، زیرا ثروت زیادی داشت» که نمی‌توانست از آن جدا شود (متی ۱۹:۲۲؛ لوقا ۱۸:۲۲). آزادی از چیزها، تبدیل شدن ما به ماهیگیران انسان‌ها را آسان‌تر می‌کند.
«مرا دنبال کن» نه تنها مستلزم دست کشیدن از چیزی است، بلکه مستلزم برداشتن چیزی نیز هست. خداوند گفت که هر پیرو باید «خود را انکار کند و صلیب خود را بردارد و مرا دنبال کند» (متی ۱۶:۲۴؛ مرقس ۸:۳۴؛ لوقا ۹:۲۳). انکار خود به معنای دست کشیدن از منافع شخصی، مشاغل و روابط است. برداشتن صلیب ما به معنای تحمل آن آزار و اذیتی است که بر کسانی که با نجات‌دهنده همذات‌پنداری می‌کنند، وارد می‌شود. نویسنده عبرانیان شوخی نمی‌کرد وقتی نوشت که همذات‌پنداری با عیسی به این معنی است که ما رنج خواهیم برد، «ننگ او را تحمل خواهیم کرد» (عبرانیان ۱۳:۱۳).
یادگیری ماهیگیری
پطرس باید این درس مهم را به عنوان بخشی از آموزش خود برای ماهیگیر انسان‌ها شدن می‌آموخت. قبل از اینکه تمایل او به پیروی مورد آزمایش قرار گیرد، او لاف زد: «خداوندا، من آماده‌ام که با تو به زندان و به مرگ بروم.» اما تحت فشار همذات‌پنداری با مسیح مورد تمسخر، طرد شده و آزار دیده، او دقیقاً برعکس لاف خود و دقیقاً همان چیزی را که خداوند پیش‌بینی کرده بود انجام داد: «سه بار انکار خواهی کرد که مرا می‌شناسی» (لوقا ۲۲:۳۳-۳۴).
در افسردگی ناشی از شرم انکارش، پطرس حتی نمی‌توانست با موفقیت ماهی بگیرد، چه رسد به اینکه ماهیگیر انسان‌ها شود. اما خداوند با محبت به پطرس نشان داد که موفقیت در ماهیگیری – چه برای ماهی و چه برای انسان‌ها – به تمایل به پیروی در اطاعت ساده بستگی دارد. خداوند سه انکار پطرس را با سه بار پرسیدن از او: «آیا واقعاً مرا دوست داری؟» لغو کرد. پاسخ‌های صادقانه و فروتنانه پطرس نشان داد که او آماده ماهیگیری برای جان‌های گمشده است. و خداوند بلافاصله پس از آن او را با یک تور پر برکت داد: «کسانی که پیام او را پذیرفتند تعمید یافتند، و حدود ۳۰۰۰ نفر در آن روز به تعداد آنها اضافه شدند» (یوحنا ۲۱:۳-۱۷؛ اعمال ۲:۳۸-۴۱).
با تور یا قلاب؟
در انجیل‌ها، ماهیگیری با تور به نظر می‌رسد در ذهن اکثر مردم برجسته است. وقتی از کسی خواسته می‌شود نام یک ماهیگیر تور را ببرد، نام پطرس همیشه اول ذکر می‌شود. در حالی که سایر شاگردان ماهیگیر بودند، پطرس کسی است که به عنوان «ماهیگیر» شناخته می‌شود – به احتمال زیاد به دلیل صیدهای بزرگ و تورشکن او، و این واقعیت که خداوند به او گفت: «از این پس انسان‌ها را صید خواهی کرد» (لوقا ۵:۵-۱۰).
اگر با تور بیشتر از قلاب ماهی صید می‌شود، آیا همیشه بهتر است با تور ماهیگیری کرد؟ این بستگی به این دارد که خداوند از شما بخواهد در اقیانوس یا در یک نهر ماهی بگیرید، برای تعداد زیادی ماهی به یکباره یا فقط یک ماهی در یک زمان. ماهیگیران تور با تعداد ماهی‌هایی که صید می‌کنند قضاوت می‌شوند، در حالی که ماهیگیران قلاب با اندازه ماهی‌هایی که صید می‌کنند رتبه‌بندی می‌شوند. آیا این آندریاس را به برجسته‌ترین ماهیگیر قلاب برای انسان‌ها تبدیل می‌کند؟ او پطرس را با این کلمات به خداوند آورد: «ما مسیح را یافته‌ایم» (یوحنا ۱:۴۱)، و با این کار ماهی بزرگی را صید کرد که به خاطر صید بیشترین ماهی شناخته شد!
ضرر را در نظر بگیرید اگر آندریاس هرگز برای پطرس ماهیگیری با قلاب نمی‌رفت. ضرر را در نظر بگیرید اگر پولس انجیل را به اروپا با صید تنها دو ماهی، لیدیا و زندانبان، از دو طبقه اجتماعی مختلف در فیلیپی معرفی نمی‌کرد (اعمال ۱۶:۱۱-۳۴). ضرر را در نظر بگیرید اگر فیلیپ انجیل را به آفریقا با صید یک ماهی، یک افسر خزانه‌داری اتیوپیایی – و در بیابان از همه جا – معرفی نمی‌کرد (اعمال ۸:۲۶-۳۹)! ضرر را در نظر بگیرید اگر کسانی که ادعا می‌کنند پیروان مسیح هستند به دعوت او برای تبدیل شدن به ماهیگیران انسان‌ها در هر کجا که زندگی می‌کنند پاسخ ندهند. ما باید از خود این سوال را بپرسیم: «آیا من کار یک مبشر را انجام می‌دهم؟» پاسخ منفی به این معنی است که چیزی در خدمت ما برای خداوند گم شده است.
چه چیزی مهم است؟
برای هر مسیحی مهم است که رابطه مورد نظر خداوند بین پیروی از او و خدمت به او به عنوان یک ماهیگیر انسان‌ها را ببیند. همچنین مهم است که ببینیم مهم نیست که هدایای آنها چه باشد، آنها نیز برای مشارکت در نوعی بشارت، یعنی گسترش خبر خوش، فراخوانده شده‌اند. در نهایت، دیدن اینکه خدا هم ماهیگیری با تور و هم ماهیگیری با قلاب را ارزشمند می‌داند، دلگرم‌کننده است.
اگر خداوند شما را با تور در دست در اقیانوس قرار دهد، ماهی بگیرید. اگر او شما را با قلاب در دست کنار یک نهر قرار دهد، ماهی بگیرید. همه ماهی‌های صید شده برای خداوند مهم هستند، زیرا پس از صید شدن، او آنها را ماهیگیران انسان‌ها می‌سازد. چگونه؟ با گفتن به آنها: «بیایید مرا دنبال کنید، و من شما را ماهیگیران انسان‌ها خواهم ساخت.»
امروز مرا به سوی روحی هدایت کن
امروز مرا به سوی روحی هدایت کن، ای خداوندا، فقط به من بیاموز چه بگویم. دوستان من در گناه گم شده‌اند، و راه خود را نمی‌یابند. تعداد کمی هستند که به نظر می‌رسد اهمیت می‌دهند، و تعداد کمی هستند که دعا می‌کنند. قلبم را ذوب کن و زندگی‌ام را پر کن، امروز یک روح به من بده.
