درس گرفتن از پرندگان در خارطوم
بسیاری از مخلوقات خدا میتوانند درسهای ارزشمندی به ما بیاموزند. در روز پنجم خلقت، خدا «هر پرنده بالدار» را آفرید تا «بر فراز زمین پرواز کند» (پیدایش ۱:۲۱،۲۰ NKJV). پرنده بافنده یکی از چندین گونه از مخلوقات بالدار خداست که در شهر من، خارطوم، زندگی میکند. این پرنده زرد و سیاه است، حدود پانزده سانتیمتر (۶ اینچ) طول دارد و کمی قرمزی دور نوکش دیده میشود.
اخیراً با گروهی از دوستان در قطعه کشاورزی سیلیت بودم و چندین پرنده از این نوع را تماشا میکردم که لانههای خود را «میبافتند». آنها توپهای توخالی از علف میسازند، با سوراخی در پایین برای ورود. آنها از شاخههای درخت آویزان هستند و تقریباً شبیه میوه به نظر میرسند. کلونیهای آنها اغلب پر سر و صدا هستند. یک پرنده بافنده صدها بار به عقب و جلو پرواز میکند تا مواد لازم برای ساخت خانه خانوادهاش را جمعآوری کند. پرندگان سخت کار میکنند و خدا در حین کار به آنها روزی میدهد. خداوند عیسی به پیروان خود گفت:
به پرندگان هوا نگاه کنید، که نه میکارند و نه درو میکنند و نه در انبارها جمع میکنند؛ با این حال پدر آسمانی شما به آنها غذا میدهد. آیا شما از آنها با ارزشتر نیستید؟ (متی ۶:۲۶)
خدا میخواهد ما بیاموزیم که او نیز در حین کار برای غذا، خانه و خانوادهمان به ما روزی خواهد داد.
ما حق الهی نداریم که دولت، جامعه یا کمککنندگان خارجی ما را بپوشانند، غذا دهند، مسکن دهند و از ما مراقبت کنند. اما ما توانایی و مسئولیت الهی داریم که سخت کار کنیم. از این طریق خدا به ما روزی میدهد. مسیحیان اولیه میدانستند که این حقیقت دارد زیرا کلام خدا میگوید:
اگر کسی کار نکند، نباید غذا هم بخورد (۲ تسالونیکیان ۳:۱۰)
بیایید از پرندگان درس بگیریم. او حتی بیشتر از آنها به ما اهمیت میدهد. خدا میخواهد با ما رابطهای داشته باشد که تا ابد ادامه یابد. چگونه میتوانیم وارد آن شویم؟ کتاب مقدس میگوید:
زیرا خدا جهان را اینقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد (یوحنا ۳:۱۶)
اگر برای ورود به این رابطه عشق جاودانی با خدا به کمک نیاز دارید، با ما تماس بگیرید. ما میتوانیم کمک کنیم!






