وابستگی و کار پدر
«و او خود را کنار کشید و در بیابان‌ها به دعا مشغول بود.» — لوقا ۵:۱۶ JND
دعا در زندگی خداوند عیسی در اینجا بر روی زمین، وابستگی کامل او را به کسی که او را برای انجام کار نجات فرستاده بود، به ما نشان می‌دهد. از همان کودکی، آرزوی او این بود که به کار پدرش مشغول باشد. خداوند عیسی در تمام زندگی خود نشان داد که وابستگی واقعی چیست. او با میل خود را خالی کرد و شکل یک بنده را گرفت. بله، خداوند عیسی در این جهان که پر از فساد و خودخواهی است، به عنوان کسی که کمر بسته است (یوحنا ۱۳:۴) ظاهر شد؛ او برای خدمت آمد.
گاهی اوقات افراد نیازمند به دنبال خدمت او بودند، همانطور که در لوقا ۵:۱۲ می‌خوانیم: «و چنین شد که وقتی او در یکی از شهرها بود، ناگهان مردی پر از جذام بود، و عیسی را دید، بر روی صورت خود افتاد و از او التماس کرد و گفت: «خداوندا، اگر بخواهی، می‌توانی مرا پاک کنی.»» مرد جذامی به دنبال خداوند بود تا او را از این بیماری وحشتناک پاک کند. در فیض، خداوند اقتدار خود را بر گناه اعمال کرد و گفت: «می‌خواهم؛ پاک شو» (آیه ۱۳). البته خداوند مبارک ما خدایی بود که در جسم ظاهر شد (اول تیموتائوس ۳:۱۶)، با این حال چقدر زیباست که همین شخص را به عنوان یک خادم می‌بینیم که قدرت الهی خود را با وابسته بودن به پدر اعمال می‌کند.
بلافاصله پس از این حادثه خداوند کناره‌گیری کرد و در بیابان تنها به دعا مشغول شد. او پس از خدمت، نیاز به تنها بودن با پدرش در مشارکت را احساس کرد. اغلب ما قبل از یک خدمت خاص که برای خداوند انجام می‌دهیم، در دعا مشتاق هستیم، اما وابستگی واقعی خدمت ما را پس از انجام آن نیز به دست خدا می‌سپارد.
مدت کوتاهی پس از این، خداوند عیسی به تعلیم مشغول شد، و قدرت خداوند برای شفای آنها در آنجا بود. این یک درس عملی برای ماست. تمام خدمت ما باید از قلب‌هایی که به او وابسته هستند، سرچشمه بگیرد. بدون او ما نمی‌توانیم کاری انجام دهیم. بیایید از زندگی دعایی خداوند عیسی در حالی که او بر روی زمین زندگی و خدمت می‌کرد، مثالی بگیریم.
